Кіріспе

Нахуизалко – Сальвадордың Сонсонат департаментіндегі муниципалитет. Ол «гүлдер жолында» (Ruta de las Flores) орналасқан, Сонсонаттан 9 км және Сан-Сальвадордан 74 км қашықтықта, Апанека Иламатепек тауларының оңтүстік бөлігінде, теңіз деңгейінен 540 метр биіктікте жатыр. 2007 жылғы халық санағы бойынша Нахуизалкода 49 081 адам тұрады. Мұндағы ежелгі дәстүрлер өте күшті. Оның атауы науатль тілінде «төрт Изалконың жері» деген мағынаны білдіреді; дәстүр бойынша, оны жақын орналасқан Изалко қаласынан келген төрт отбасы құрған. Бұл қала сабан тоқу және тульдан жасалған қолөнер бұйымдарымен әйгілі. Туль екі түрлі болып келеді: Тынық мұхитының жағалауынан әкелінетін сулы түрі және «петат» (еден төсемелері) жасауға қолданылатын қара түрі. Нахуизалко түнгі базарымен де танымал. Көшелер тек шамдармен жарықтандырылады және сабан мен тульден жасалған өнімдер кешкі сағат 10-ға дейін сатылады. Колониялық шіркеу 2001 жылғы жер сілкінісі кезінде қирап, кейін қалпына келтірілді. Шіркеу маусымның 20-25 күндері Жақсы Жоханды (Иоанн Креститель) құрметтейді. Бұл қала ақындар Альфредо Альварадо, Карлос Артуро Имендия және ең танымал медбике Джулия Торрестің туған жері.

Тарих

Наухизалко – испан тілінде сөйлейтін ауыл. Бастапқыда бұл жерде пипиль халқы қоныстанған, ал отаршылдық кезеңде аймақ Изалько провинциясының бір бөлігі болған. 1586 жылғы жылнамада Наухизалкода 200-ден аз адам тұрғаны көрсетілген. 1771 жылы Гватемала діни округінің архиепископы Педро Кортес-и-Ларрас жолдаған хатта Наухизалко "Нахуисалко" приходының орталығы деп аталады. Приходқа Санта-Катарина Масахуат, Сан-Педро Путсла және Санто-Доминго-Уицампам сияқты үш шіркеу қосылды, сондай-ақ малдары да болған. Сол құжатта Наухизалко халқының сипаттамасы келтірілген. 825 отбасыға бөлінген 2790 "үндіс" және 41 отбасыға бөлінген 190 "ладино" тұрғыны болған. 1821-1823 жылдары Наухизалко Гватемала штатының құрамына кірді, ал 1824 жылы Сансонат департаментіне қосылды. Наухизалко халқы Орталық Америка Федеративтік Республикасы жылдарында Франсиско Морасанның жорықтарына көрсеткен зор қолдауымен белгілі болды. 1856 жылы муниципалитет есебінде халық саны 4983 адам деп тіркелді. 1932 жылы шаруалардың көтерілісі қалаға зиян келтірді. Бірнеше жыл өткен соң, 1955 жылы Наухизалко қала мәртебесін алды. Жергілікті халықтың ресми мәртебе алуы үшін күресі нәтижесінде Наухизалко қалалық әкімдігі "Наухизалко муниципалитетіндегі іргелі халықтардың құқықтары" деп аталатын муниципалитет жарлығын әзірледі (ресми басылымда 2011 жылдың 6 шілдесінде жарияланды, №126, 392 том). Бұл жарлық, жергілікті халықтың құқықтарын мойындай отырып, Эл-Сальвадор тарихында алғаш рет қабылданды.