Бетховеннің 5-ші фортепиано сонатасы: Талдау және ерекшеліктері
Piano Sonata No. 5 (Beethoven)
Бетховеннің 5-ші фортепиано сонатасы (C minor, Op. 10, No. 1) – 1796-98 ж. жазылған туынды. 1-ші бөлімінің өлшемі, 2-ші бөлімі, соңғы бөлімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Людвиг ван Бетховеннің фортепиано сонатасы № 5 до минор, Op. 10, № 1 1796–98 жылдары жазылған. Сонатаның бірінші бөлімінде өлшем бар, екінші бөлімінде , ал соңғы бөлімінде Бетховеннің фортепиано сонатасы № 5 – оның ерте шығармаларының бірі. Ол өзінің күйбеңдес энергиясымен Pathétique сонатасы және Бесінші симфония сияқты болашақ до минор туындыларын көріктіреді. Оның Op. 10 жинағындағы үш сонатасының барлығы да Бетховеннің меценаттарының бірінің әйелі, Венадағы орыс дипломаты Анна Маргарета фон Браунға арналған.
Ludwig van Beethoven's Piano Sonata No. 5 in C minor, Op. 10, No. 1 was composed some time during 1796–98. The first movement of the sonata has a meter, the second movement , and the final movement Beethoven's Piano Sonata No. 5 is a first period composition, anticipating more notable C minor works such as the Pathétique Sonata and the Fifth Symphony in its nervous energy. Like all three sonatas of his Op. 10, it is dedicated to Anna Margarete von Browne, the wife of one of Beethoven's patrons, a Russian diplomat in Vienna.
Бірінші қимыл
Сонаталық формадағы бірінші бөлім, контрастты күшті және жұмсақ фразалармен сергекті түрде басталады. Тақырыбы бұрышты пішіндес, өрлеп келе жатқан арпеггиолары мен нүктелі ырғағында көрінеді. Бұл бөлімде күшті және әлсіз акценттелген такттар кезектесіп отырады, бірақ Бетховен біртіндеп және ұқыпты түрде акцентті тақ сандық өлшемдерден жұп сандық өлшемдерге ауыстырады. Ритмдік синкопадан басқа, бұл бөлім қысқа, фрагменттелген тақырыптарды ұзын, лирикалық мелодиялармен үйлестіреді, бұл драмалық, импульсивті әсерді күшейтеді. Экспозиция 1–105 такттарға дейін созылады. Негізгі тақырып, өзгертілген сөйлем құрылымы, 1–30 такттарға дейін созылады. Жеке тақырыпталған және тыныш контраст беретін ауысу екі бөлімнен тұрады және 31–55 такттарға дейін созылады. Альберти бас қосылған екіншілік тақырып 56–75 такттарға дейін созылады және экспозицияның маңызды жабылуымен аяқталады. Соңғы бөлімде екі бөлімде екіншілік және негізгі тақырыптар келтіріледі. Даму (Дарси/Хепокоскидің сонаталық теориясы бойынша) жартылай айналмалы және ядролық және ядролық алды бөлімдерге бөлінеді (Уильям Каплин бойынша); ол 106–168 такттарға дейін созылады. 158–167 такттардағы қайта енгізу рекапитуляцияға жол ашады. Рекапитуляция 168–284 такттарда, экспозициядан 11 тактқа ұзақ. Рекапитуляцияда экспозицияның ауысуы гармониялық тұрғыдан өзгереді. Бастапқыда, екіншілік тақырып F мажорында (мажорлық субдоминанта) айтылады, бұл тоник C минорында айтылғанға дейін "жалған бастау" болып табылады. Екіншілік тақырып та экспозициямен салыстырғанда кеңейтіледі. Негізгі құрылымдық жабылу 253-ші тактта.
The first movement, in sonata form, opens energetically with contrasting loud and soft phrases. The theme is angular in shape, both in its rising arpeggios and its dotted rhythm. The movement features alternating strongly and weakly stressed bars, though Beethoven gradually and subtly switches the stress from odd numbered measures to even numbered measures. In addition to rhythmic syncopation, this movement juxtaposes short fragmentary themes with longer, more lyrical melodies, heightening the dramatic, impulsive effect. The exposition lasts from mm. 1–105. The primary theme, a modified sentence structure, lasts from mm. 1–30. The transition, which is separately thematized and provides a quiet contrast, is in two parts and lasts from mm. 31–55. The secondary theme, which is accompanied by an Alberti bass, lasts from mm. 56–75 and ends with the essential exposition closure. The closing section, in two parts, quotes both secondary and primary themes. The development (after Darcy/Hepokoski's Sonata Theory) is half rotational and divides into pre core and core sections (after William Caplin); it lasts from mm. 106–168. The retransition, mm. 158–167, leads into the recapitulation. The recapitulation is at mm. 168–284, 11 measures longer than the exposition. The exposition's transition is altered harmonically in the recapitulation. Initially, the secondary theme is stated in F major (major subdominant), a "false start", before being stated in tonic C minor. The secondary theme is also expanded from the exposition. The essential structural closure is in m. 253.
Екінші бөлім
Екінші бөлім – көптеген әсемдемелермен лирикалық Адажио. Ол "сонатина" формасында (даму бөлімі жоқ, тек тоник тональностьға қайта оралатын V7 аккордының (E♭7) бір ғана бағаны бар); негізгі тақырыптың көрінетін үшінші пайда болуы кодаға айналады, виолончель солистің орындалуын еліктейді және ақырында толық аяқталған каденцияға дейін бірте-бірте үнсізденеді.
The second movement is a lyrical Adagio with many embellishments. It is in "sonatina" form (there is no development section, only a single bar of a rolled V7 chord (E♭7) leading back to the tonic key); an apparent third appearance of the main theme turns into a coda, imitating a cello solo, which slowly fades to a final perfect cadence.
Үшінші бөлім
Үшінші бөлім соната түрінде, бес сегіздік нотадан тұратын фигураны жиі пайдаланады. Бірінші бөлімдегідей, ол жылдам, драматикалық және тік сызықты. Ұзын емес даму бөлімінде Бетховеннің Бесінші симфониясынан алынған тақырыптың айқын көренетін алға баяндамасы бар. Кодада темп баяулап, соңғы күшті шабуылға алып келеді, ол тыныш Пикардиялық үштікпен аяқталады, бұл жеңілдік сезімін береді.
The third movement is in sonata form, making heavy use of a figure of five eighth notes. Like the first movement, it is fast, dramatic, and angular. The short development section contains an unmistakable foreshadow of the theme from Beethoven's Symphony No. 5. It slows down in the coda, leading to a final outburst which fades to a quiet Picardy third on a leading tone imperfect authentic cadence, giving a sense of relief.