Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрлинг Магнуссон Штайнвегг немесе Эрлингр Магнуссон Штайнвегг (1207 жылғы наурыз айында қайтыс болды) – 1204 жылдан өліміне дейін Норвегия тағына Баглер партиясының үміткері болды. Оның үміткерлігі салдарынан 1208 жылға дейін жалғасқан екінші Баглер соғысы басталды, оның нәтижесінде Норвегия тағына мұрагерлік мәселесі уақытша шешілді.
Erling Magnusson Steinvegg or Erlingr Magnússon Steinveggr (died March 1207) was the candidate of the Bagler for the Norwegian throne from 1204 until his death. His candidacy resulted in the second Bagler War which lasted until 1208, when the question of the Norwegian succession was temporarily settled.
Өмірбаян
Ерлинг Магнуссон король Магнус Эрлингссонның заңсыз ұлы деп есептелді. Ол сондай-ақ, бірнеше жыл бұрын швед патшасы Кнут Эрикссон оны тұтқынға алып, Веттерн көліндегі Висинго аралындағы тас мұнараға қамағанын айтқан. Ол сол жерден қашып кеткендіктен, кейіннен «Steinvegg», яғни «Тасқабат» деген лақап атқа ие болды. 1204 жылдың қаңтар айында Норвегия королі Хокон III қайтыс болғанда, оның мұрагерлері болмады. Сондықтан Хоконның орнын оның 4 жасар жүрегі туысы Гуторм Сигурдссон басты, бірақ ол 1204 жылдың тамыз айында қайтыс болды. Баглер партиясының мүшелері Эрлинг Штайнвегтің Норвегия королі Магнус V-нің ұлы екеніне көз жеткізіп, оны Норвегия тағына кандидат етті. Дания королі Вальдемар II Норвегия мұрагерлік күресінің барысын Эрлингтің пайдасына өзгертуге тырысып, 300-ден астам кемеден және әскерден тұратын Дания флотын Викенге бастап келді. Эрлинг Штайнвег патшалық руынан екенін көрсету үшін темір сынақтан өтті. Тегін дәлелдеу үшін Эрлинг Дания королі Вальдемар II-нің куәлігінде сынақтан өтті және одан кейін 35 кеме сыйлық ретінде алды. Содан кейін Эрлинг патша Тёнсбергтегі Хаугатингке апарылып, Норвегия королі деп жарияланды. 1207 жылы Эрлинг қайтыс болғаннан кейін, оның екі ұлы – Сигурд және оның інісі қалды. Баглерлер оларды Филипп Симонссонның пайдасына өткізіп, оны жаңа Баглер кандидаты етті. Ерлинг Штайнвег де, кейін оның ұлы Сигурд Риббунг та Норвегия үшін болған билік күресінде Біркебейнерлерге жеңіле алмады. Баглерлер ешқашан Норвегияның барлық аймағын бақылауға алмады, бірақ 1204 жылдан кейін Ослофьордты қоршаған аудандағы Викенде өз билігін орнатты. Эрлинг Штайнвег 1207 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Баглерлер Филипп Симонссонды оның орнын басу үшін келесі үміткер етіп тағайындады.
Erling Magnusson was claimed to be an illegitimate son of King Magnus Erlingsson. He also claimed some years earlier to have been arrested by Swedish King Knut Eriksson and put in the stone tower on the island of Visingsö in Lake Vättern. From there he would have escaped, and for this reason he later carried the nickname Steinvegg meaning Stonewall. At the death of King Håkon III of Norway in January 1204, no heirs were known. Håkon was therefore succeeded by his 4 year old nephew Guttorm Sigurdsson who subsequently died in August 1204. Members of the Bagler party became convinced that Erling Steinvegg was a son of King Magnus V of Norway and made him a candidate for the Norwegian throne. King Valdemar II of Denmark attempted to influence the outcome of the Norwegian succession by leading a Danish fleet of over 300 ships and army to Viken in support of Erling as pretender to the Norwegian throne. Erling Steinvegg succeeded at the iron test to show that he was of royal descent. To prove his ancestry, Erling undertook the ordeal in the presence King Valdemar II of Denmark and subsequently received 35 ships as a gift of him. Afterwards, Erling was taken by the king to Haugating in Tønsberg and declared to be king of Norway. When Erling died in 1207, he left two infant sons, Sigurd and his brother. They were passed over by the Bagler, in favour of Philip Simonsson, who became the new Bagler candidate. Neither Erling Steinvegg nor later his son Sigurd Ribbung would manage to prevail over the Birkebeiner, the ultimate victors in the power struggle for Norway. The Bagler never achieved control of all of Norway, but rather established their rule in Viken in the district surrounding Oslofjord in southeastern Norway after 1204. Erling Steinvegg died in March 1207. Philip Simonsson was made his successor as the next pretender by the Bagler.
Тарихи мән-жай
Норвегиядағы азамат соғысы дәуірінде бірнеше патша ұлдары Норвегиядағы билік үшін біріне қарсы бірі күрескен. Норвегия тарихындағы азамат соғысы кезеңі 1130 жылдан 1240 жылға дейін созылды. Осы кезеңде әртүрлі ауқымдағы және қарқынды бірнеше байланысты қақтығыстар болды. Бұл қақтығыстардың себебі Норвегия мұрагерлік заңдарының нақты болмауы, әлеуметтік жағдайлар және шіркеу мен король арасындағы күрес еді. Ол кезде екі басты партия болды, бастапқыда әртүрлі немесе тіпті есімдері болмады, бірақ ақырында Баглер және Биркебейнер партияларына бірікті. Әдетте, партияның басшысы ретінде патша ұлы сайланды, ол қарсы партияның патшасына қарсы тұру үшін көтерілді.
In the Norwegian civil war era it was usual that several royal sons fought against each other over power in Norway. The civil war period of Norwegian history lasted from 1130 to 1240. During this period there were several interlocked conflicts of varying scale and intensity. The background for these conflicts were the unclear Norwegian succession laws, social conditions and the struggle between Church and King. There were then two main parties, firstly known by varying names or no names at all, but finally condensed into parties of Bagler and Birkebeiner. The rallying point regularly was a royal son, who was set up as the head figure of the party in question, to oppose the rule of king from the contesting party.