Кіріспе
Ұлыбритания Корольдік үйінің бұрынғы лауазымы
Корольдің/патшайымның үйінің дәрігерлік бөлімінде Корольдік үйдің королінің/патшайымының жеке дәрігері лауазымы болған. Бұл лауазым 2013 жылы жойылды.
Атауы
Корольдің немесе королеваның үйінің коронері кеңсесі, үйдің Лорд-стюардына есеп береді, кем дегенде 13 ғасырға, мүмкін тіпті одан да ертерек кезеңге дейін барып жетеді, бірақ әрқашан осы атаумен белгілі болмаған. Р. Ф. Хуннисетт айтқандай, "тағы бір ерекше аймақ – жылдамдылықпен байланысты болды. Бұл патша сарайының айналасында он екі мильге созылған шекара болды. Оның өз коронері болды, ол корольдің үйінің коронері, Маршалси коронері немесе шекара коронері деп аталды."
1290 жылы Бреттон француз құқығында былай делінген: "Et en noster hostel soit un Corouner, qi face le mester de la Coroune par mi la verge" ("Біздің үйімізде коронер болсын, ол шекара бойымен Коронаның ісін атқарады") және 1333 жылы "Уильям Уолден, корольдің үйінің коронері" деп есімдер айтылған. 1480 жылы Роберт Хамонд "король үйінің коронері" деп сипатталды, ал 1593 жылы заң латынында "Coronatore hospicij dicte domine Regine" деп жазылған, оны Лесли Хотсон "біздің айтылған королевамыздың үйінің коронері" деп аударды, оның Кристофер Марлоу драматургінің өлімі туралы кітабында королеваның үйінің коронері Уильям Дэнби тергеу жүргізді.
Жауапкершілікті ортақтастыру
Хуннисетттің айтуынша, "он үшінші ғасырда басқа ешқандай сот тергеушісіне шектен тыс әрекет етуге рұқсат етілмеген, нәтижесінде көптеген қылмыстар патша соты қозғалғаннан кейін сот төрешілеріне ұсынылмаған". Бұл екі актінің біріншісі – 1300 жылғы (28 Эдвард I c.3, s.2) «Articuli super cartas» («Харталарға қатысты ережелер»), онда былай делінген: «Осыдан бастап адамдардың өліміне қатысты істерде, сот тергеушісінің қарауы мен тергеуі қажет болған жағдайда, округтік сот тергеушісіне бұйрық беріледі, ол (патшаның) үйінің сот тергеушісімен бірге өзінің қызметіне сәйкес әрекет етеді және оны тіркеуге міндетті». Екіншісі – 1311 жылғы (5 Эдуард II C.27) «Жаңа ережелер», онда былай делінген: «Біз осыдан бастап адам өлтіруге қатысты істерде, сот тергеушісінің қарауы мен тергеуі қажет болған жағдайда, өлтірілген адамдар табылған елдің немесе франшизаның сот тергеушісіне өсиет беріледі, ол үй шаруашылығының сот тергеушісімен бірге оған қатысты қызметті орындайды және оны өзінің тізіміне енгізеді». Веллингтон бірінші актінің нәтижесін былай сипаттады: «Бұл актімен (барлығы 1887 жылғы сот тергеушісінің заңымен жойылған) округтік сот тергеушісі шек сот тергеушісімен бірігіп жұмыс істеуге міндетті болды; бірақ соңғы лауазым иесінің көмегінсіз округтік сот тергеушісі шек шегінде әрекет ете алмады. Сондықтан шек сот тергеушісі де осындай жағдайларда өлкелік сот тергеушісімен бірге жұмыс істемесе, әрекет ете алмайды; және бұл инквизицияда көрсетілуі керек еді, әйтпесе ол қате және жарамсыз болар еді». Басқаша айтқанда, шек шегінде тергеу жүргізу қажет болған жағдайда, оны екі сот тергеушісі бірлесіп жүргізуге тиіс болды. Алайда, бұл ережеге ерекшелік болды, ол бір адам екі лауазымды бірдей атқаратын жағдай еді. 1589 жылғы бір жағдайға сілтеме жасай отырып, Ричард Вейл патшайымның үйінің және Миддлсекстің сот тергеушісі болған, сэр Эдвард Кок Вейлдің екі сот тергеушісі күтілген жерде жалғыз басқарғанына қарамастан, «айыптау жақсы қабылданды деп шешілді, өйткені актінің мақсаты мен мағынасы орындалды, ал актіде айтылған зияндылықтан бір адам үйдің коронері болған кезде және округтің де, егер екі адам болуы керек болса» делінген. 1541/42 жылдары қабылданған тағы бір актіде округтік коронерлер мен патшаның үйі арасындағы қарым-қатынасты нақтылауға тырысты. Бұл – «Сот ішінде кісі өлтіру және қастандықпен қан төгу туралы акт» (33 Генрих VIII C.12), соттың өзінде болған өлім-жітім туралы. Онда былай делінген: «Патшаның аталған сарайлары мен үйлерінде немесе басқа үйлерінде немесе үйлерінде өлтірілген немесе бұдан кейін өлтірілетін адамдардың барлық тергеулері осы Заңның күшімен осы Патшаның немесе оның мұрагерлерінің үйіндегі коронердің билігімен осы Патшалықтағы кез-келген аймақтың коронерінің көмегінсіз және көмексіз жүзеге асырылады». Бұл ортақ жауапкершілік тек сот өлім мен тергеу уақытының арасында болған кезде ғана қолданылған дегенді білдіреді. Бірнеше жыл бойы ортақ жауапкершілікке деген ықылас азайып бара жатқан сияқты. 1812 жылы жазылған эсседе анонимді автор тіпті «Шек коронерінің міндеті, қазір мен мүлдем ескерілмеген деп есептесем де, шеп ішінде болған өлімдерде, округтік коронермен бірге инквизицияны жүргізу үшін отыру керек. Сондықтан, менің ойымша, барлық тергеулер қазіргідей, округтік коронердің өзімен бірге, мәселе талқыланғанда, жаман деп саналады» деп жазған. 1887 жылғы «Coroners Act» заңының 29-бабы бұл талапты алып тастады – шындығында, «шек» деген ұғымды мүлдем жойды – және жоғарыда аталған Генрих VIII заңдарының кейбір бөліктерін ғана қалдырды. Сол кезден бері олардың міндеті – «патшаның сарайларының ішінде немесе патшайымның басқа да үйінде» өлген адамның мәйітін тексеру болды.
These two acts were, first, in 1300 (28 Edward I c.3, s.2.) the Articuli super cartas (Articles upon the charters), which said " it is ordained, that from henceforth in cases of the death of men, whereof the Coroner's Office is to make view and Enquest, it shall be commanded to the Coroner of the County, that he, with the Coroner of the (King's) House, shall do as belongeth to his office and inroll it." Second, in 1311 (5 Edward II C.27.) there were the "New ordinances", which said " We do ordain, that from henceforth in case of homicide, whereof the Coroner's office is to make view and Inquest, it shall be commanded to the Coroner of the Country or of the Franchises where the dead persons shall be found, that he, together with the Coroner of the Household do execute the office which thereunto pertaineth, and shall enter it in his Roll "
Wellington described the result of the first statute thus: "By this statute (the whole of which is repealed by Coroner's Act, 1887), the Coroner of the county had to join with the Coroner of the Verge; but, without the assistance of the latter officer, the Coroner of the county could not act within the Verge. So neither could the Coroner of the Verge act in such cases, unless he be associated with the Coroner of the county; and this had to appear upon the inquisition, or otherwise it would be erroneous and void." In other words, wherever an inquest needed to be held within the verge it was to be presided over by the two coroners jointly. There was an exception to this, however, which was when an individual occupied both roles. Referring to a case in 1589, where one Richard Vale was both Coroner of the Queen's Household and one of the coroners for Middlesex, Sir Edward Coke reported that, despite Vale having presided alone where two coroners would have been expected, "it was resolved that the indictment was well taken, for the intent and meaning of the act was performed, and the mischief recited in the act avoided as well when one person is coroner of the houshold (sic), and of the county also, as if there should be two several persons." One other Act, in 1541/2, had also sought to clarify the relationship between the coroners of the county and the royal household. This was an "Act for Murder and Malicious Bloodshed within the Court" (33 Henry VIII C.12. ), concerning deaths within the precincts of the Court itself. This stated "that all inquisitions upon the view of persons slain or hereafter to be slain within any of the King's said Palaces or houses or other house or houses aforesaid, shall be by authority of this Act had and taken hereafter for ever by the Coroner for the time being of the household of our Sovereign Lord the King or his heirs without any adjoining or assisting of another Coroner of any Shire within this Realm". This seems to imply that the joint responsibility applied only when the court moved between the time of the death and the inquest. And it does appear that the shared responsibility occurred less and less over the years. In an essay written in 1812, the anonymous author even felt able to write "The duty of the coroner of the verge is, although I believe now wholly disregarded, in deaths happening within the verge, to sit, jointly with the coroner of the county to take the inquisitions I should apprehend, therefore, that all inquests as they are now, I believe, taken by the coroner of the county singly, when the question should be discussed, will be held to be bad." The Coroners Act 1887, section 29, therefore removed this requirement—in fact doing away with the idea of the verge altogether—and leaving only those parts of the Henry VIII legislation mentioned above. Since then, their function was to investigate the death of anyone whose body was lying "within the limits of any of the Queen's palaces; or within the limits of any other house where Her Majesty is then residing."
Жою
Егер сот тергеушісі өлімді тергеу үшін қазылар алқасын құрса, қазылар алқасының барлық мүшелері Патша үйінің мүшелерінен таңдалуы тиіс еді. Бұл 2006 жылы Уэльс ханшайымы Диананың қайтысына қатысты екінші сот отырысында қазылар алқасының тәуелсіздігіне қатысты дау тудырды. 2009 жылғы «Сот тергеушілері және Әділет» заңының 46-бабы осы лауазымды 2013 жылдың 25 шілдесінен бастап жойды.