Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жак Валле, Сиер Де Барро (16 желтоқсан 1599 – 9 мамыр 1673) – француз ақыны, Штеонюф-сюр-Луарда туған. Оның әкесінің інісі Джеффри Валле 1574 жылы «Шаттық жалыны» атты кітабының авторы болғандықтан дарға асылды. Оның сіңілісі оның күмәнданушылығын мұра еткен сияқты, бұл бір кезде оның өміріне қауіп тудырды; Туран аймағының шаруалары сенбеушінің келуін уақытынан бұрын келген аяздан, жүзімдіктерге зиян келтіргенімен байланыстырды және оны таспен ұруды ұсынды. Оның «Өкініш» сонетінің авторы екендігі күмәнді, әсіресе Вольтер оны жоққа шығарды. Де Барро екі жынысты да жақсы көретін. Кейін ол әйгілі куртизанка Марион Делормның сүйіктісі ретінде танымал болса да, иезуиттердің айыптауы бойынша «Либертиндердің патшасы» аталған еркін ойлы ақын Теофил де Вианың да сүйіктісі болды. 1623–25 жылдары гомосексуалистік меңдеулер бар атеистік өлеңдер жазды деген айыппен түрмеде отырғанда, де Виа Валлеге «Теофилдің досы Тиркиске шағымы» атты өлең жолдап, оған көмектесу үшін тырысқан жоқ деп айыптады. 1626 жылы де Виа қайтыс болғаннан кейін, оның замандасы, жоғары қоғамның өмірбаянын жазушы Таллемент де Рео Де Барроны де Вианың жесірі деп атады, «олардың физикалық қарым-қатынасы сол кезде жалпыға мәлім болғандығын көрсетеді». Паскаль өзінің «Pensées» еңбегінде ақылдан бас тартып, «жануарларға айналғандар» туралы бір абзацта оған сілтеме жасайды. Де Барро 1673 жылдың 9 мамырында Шалон-сюр-Сонада қайтыс болды. Ф. Лакбвр редакциялаған «Poesies de Des Barreaux» (1904) еңбегін қараңыз.
Jacques Vallée, Sieur Des Barreaux (16 December 15999 May 1673) was a French poet, born in Châteauneuf sur Loire. His great uncle, Geoffroy Vallée, had been hanged in 1574 for the authorship of a book called Le Flau de la Joy. His nephew appears to have inherited his scepticism, which on one occasion nearly cost him his life; the peasants of Touraine attributed to the presence of the unbeliever an untimely frost that damaged the vines, and proposed to stone him. His authorship of the sonnet on "Penitence", by which he is generally known, has been disputed, notably by Voltaire. Des Barreaux was apparently bisexual. Although he was later known as one of the lovers of Marion Delorme, a famous courtesan, he also was the lover of the freethinking poet Théophile de Viau, called the "King of Libertines" by Jesuit prosecutors. During his imprisonment in 1623–25 on charges of writing atheistic poems with homosexual allusions, de Viau addressed a poem to Vallée, "The Complaint of Théophile to his friend Tircis", reproaching Des Barreaux for doing little to help him. After de Viau's death in 1626, a contemporary biographer of high society, Tallement des Réaux, referred to Des Barreaux as de Viau's widow, "thus indicating that their physical relationship was common knowledge at the time." In his Pensées, Pascal refers to him in a passage about those who renounce reason and "become brute beasts". Des Barreaux died at Chalon sur Saône on 9 May 1673. See Poesies de Des Barreaux (1904), edited by F. Lachbvre.