Бальтасар Аламос де Баррьентос: Испан ғалымының өмірі мен еңбектері
Baltasar Alamos de Barrientos
Бальтасар Аламос де Баррьентос (1555-1640) – испандық ғалым, заңгер. Түрмеде 13 жыл өмір сүрген, «Tácito Español» еңбегінің авторы. Тарих, билік туралы зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан ғалымы (1555–1640)
Spanish scholar (1555–1640)
Балтасар Аламос де Барриентос (1555–1640), испан ғалымы, Вальядолид провинциясындағы Медина-дель-Кампо қаласында дүниеге келді. Антонио Переспен болған достығы салдарынан 1590 жылы тұтқындалып, шамамен он үш жыл түрмеде отырды. Оның «Tácito Español illustrado con aforismos» (Мадрид, 1614) атты еңбегі – оның атымен шыққан жалғыз туындысы, бірақ ол, әлдебір «Discurso del gobierno» еңбегінің авторы болуы мүмкін, ол Антонио Переске жатқызылады. Лерма герцогының (оған «Tácito» арналған) және Оливарес герцогының ықпалы арқасында ол кейін жоғары лауазымға қол жеткізді.
Baltasar Alamos de Barrientos (1555–1640), Spanish scholar, was born at Medina del Campo, a town in Valladolid province. His friendship with Antonio Pérez caused him to be arrested in 1590 and imprisoned for nearly thirteen years. His Tácito Español illustrado con aforismos (Madrid, 1614) is the only work which bears his name, but he is probably the author of the Discurso del gobierno ascribed to Pérez. Through the influence of the Duke of Lerma (to whom the Tácito is dedicated) and of the Count Duke of Olivares, he subsequently attained high official position.
Өмірбаян
Балтасар Аламос де Барриентос XVI ғасырдың ортасында Ескі Кастилиядағы Медина-дель-Кампо қаласында дүниеге келді және Саламанка университетінде құқық оқыды. Ол Филипп II-нің мемлекеттік хатшысы Гонсало Переспен, содан кейін оның орнын басатын министр ұлы Антониомен жақын достық қарым-қатынас жасады. Антонио Перестің жағдайы нашарлауы Аламостың құлдырауына себеп болды, ол бақытсыз байланыстың салдарынан он екі жыл түрмеде отырды. 1598 жылы Филипп II қайтыс болды және өсиетімен Аламосты босатуды бұйырды; ал келесі билік кезінде, жұмысқа орналаспаса да, министрлер, әсіресе оған күнкөріспен қамтамасыз еткен Лерма герцогы оған жақсылық жасады. Филипп IV таққа отырғанда, Оливарез графы-герцогының ықпалымен, оның қабілетін жоғары бағалап, Аламос соттағы бірнеше маңызды лауазымдарға тағайындалды және соңында Үнді кеңесі мен патшалық мүлікті басқару кеңесінің мүшесі болды. Ол сексен сегіз жасында қайтыс болды, өзінен бірнеше қызын қалдырды, олардың бірі Дон Гарсия Тело де Сандовалға үйленді, ол өзі де белгілі жазушы еді. Аламос Тациттің аудармасымен танымал, ол бастапқыда түрмедегі көңілсіздікті жеңілдету үшін қолға алынған. Бұл испан тілінде сақталған автордың ең толық нұсқасы. Аударманың негізгі бөліктері толығымен түрмеде жасалған, себебі Филипп II 1594 жылы, Аламос босатылғанға дейін төрт жыл бұрын оларды жариялауға рұқсат берген; бірақ Тациттің «Германия» және «Агрикола» аудармалары оның бостандыққа шыққаннан кейін жасаған еңбектерінің нәтижесі болды. Барлығы 1614 жылы Мадридте «El Tacito Español illustrado con Aforismos» деген атпен бір томдық кітап ретінде жарық көрді. Аламостың аудармасы Юст Липсийдің Тацит басылымына негізделген және мәтінде Тацит айтқан ойды тұжырымдайтын оның афоризмдерімен бірге келген. Соңғылары кейіннен Дон Антонио де Фуэртес «Корнелий Тациттің рухы немесе афоризмдері» деген атпен Антверпенде, 1651 жылы 8vo форматында жарияланды. Аламостың афоризмдері итальян тіліне Джироламо д'Ангиари аударды және Адриано Политидің Тацит аудармасымен бірге Венецияда, 1665 жылы 4to форматында жарияланды.
Baltasar Alamos de Barrientos was born at Medina del Campo, in Old Castile, about the middle of the sixteenth century, and studied law at the University of Salamanca. He contracted a warm friendship with Gonzalo Pérez, secretary of state to Philip II, and afterwards with the minister’s son Antonio, who succeeded him in the same position. The disgrace of Antonio Pérez brought ruin on Alamos, who was imprisoned for twelve years in consequence of the unfortunate connection. In 1598 Philip II died, leaving directions in his will that Alamos should be released; and in the succeeding reign, though not employed, he was looked on with favour by the ministers, especially the Duke of Lerma, who supplied him with the means of subsistence. On the accession of Philip IV, through the influence of the Count Duke Olivarez, who highly esteemed his talents, he obtained several valuable places about the court, and was ultimately made a member of the councils of the Indies and of the royal patrimony. He died at the advanced age of eighty eight, leaving behind him several daughters, one of whom was married to Don García Tello de Sandoval, himself a writer of some celebrity. Alamos is known by his translation of Tacitus, which he originally undertook to relieve the tedium of imprisonment. It is the most complete version of the author extant in the Spanish language. The principal portions were executed entirely in prison, as appears from Philip II having granted a license for their publication in 1594, four years before Alamos was released; but the translations of Tacitus's Germania and Agricola were the fruits of his labours when at large. The whole appeared in one vol. 4to at Madrid, under the title of El Tacito Español illustrado con Aforismos in the year 1614. Alamos' translation, based upon Justus Lipsius' edition of Tacitus, is accompanied in the margins by a series of his own aphorisms encapsulating the point made by Tacitus in the text. These latter were afterwards published by Don Antonio de Fuertes under the title of Alma o aphorismos de Cornelio Tacito, Antwerp, 1651, 8vo. Alamos' aphorisms were also translated into Italian by Girolamo d'Anghiari, and published with Adriano Politi's version of Tacitus, Venice, 1665 4to.