Кіріспе

Британдық армия офицері және құл плантациясының иесі, фельдмаршал Степлтон Коттон, 1-ші виконт Комбермер (14 қараша 1773 - 21 ақпан 1865), британдық армия офицері, дипломат және саясаткер. Жас офицер ретінде Фландрия жорығына, Төртінші англо-майсур соғысына және 1803 жылы Роберт Эмметтің көтерілісін басуына қатысты. Ол Сер Артур Уэлсли армиясының ат әскері бригадасына қолбасшылық етті, кейіннен оған Қиыр Шығыстағы соғыстың соңғы кезеңдерінде ат әскерінің жалпы командасы берілді. Ол Ирландияның, одан кейін Үндістанның бас қолбасшысы болды. Соңғы рөлінде ол бұған дейін қолға алынбайды деп саналған Бхаратпур қорғанынан шабуыл жасады.

1790 1805 жыл

Котон Денбигширдегі Левени Холл қаласында, сэр Роберт Салусбери Котонның, 5-ші баронеттің және Франсис Котонның (туған есімі Степлтон) екінші аман қалған ұлы болып дүниеге келді. Сегіз жасында Коттонды отбасылық үйінен 13 км қашықтықтағы Аудлемдегі грамматикалық мектепке жіберді. Ол жерде оны директор, преподобный Уильям Салмон оқытты. Ол тез, белсенді бала, оның отбасы оны "Жас жылдам" деп атады және үнемі қиналып жүрді. Үш жылдан кейін Ол Одлемде білім алуын жалғастырды Вестминстер мектебінде, онда ол төртінші формаға қосылды. Доктор Додд және оның замандастары болашақ солдаттар Джек Бинг, Роберт Уилсон және ақын Роберт Саути. Содан кейін ол Бейсуотердегі жеке әскери академияға, Шропширдің милиционері, майор Рейнольдс, оның әкесінің танысы басқаратын Норвуд Хаузға жіберілді. 1790 жылы 26 ақпанда Котонның әкесі оған 23 -ші жаяу полк немесе Корольдік Уэльстік фюзилерлер полкінде сатып алусыз екінші лейтенант болды, оған ол 1791 жылы Дублинде қосылды. 1791 жылы 9 сәуірде 77-ші жаяу полкінің лейтенанты болды. 1791 жылы 13 сәуірде 23-ші жаяу полкке ауысқаннан кейін, 1793 жылы 28 ақпанда 6-шы драгун гвардиясының капитаны болды. Ол өзінің полкімен 1793 жылдың тамызында Дюнкерк қоршауында және 1794 жылдың сәуірінде Бомон шайқасында Фландрия науқаны кезінде Йорк герцогының қол астында қызмет етті. 1794 жылы 28 сәуірде 59-ші жаяу полк майоры, ал 27 қыркүйекте подполковник дәрежесімен 25-ші жеңіл драгундық (22-ші) командир болды. 1796 жылы Коттон өзінің полкімен Үндістанға барды. Жолда ол Кейп колониясындағы операцияларға (1796 жылдың шілде-тамыз айларында) қатысты. Ол 1799 жылдың мамыр айында Серингапатамды қоршауға алған. 1800 жылы 1 қаңтарда полковник болып тағайындалған ол 1802 жылы өзінің полкімен Ирландияға жіберілді және 1803 жылы Роберт Эмметтің көтерілісін басуға қатысты. оған Веймутта ат әскері бригадасының командасы берілді. 1809 жылы сәуірде Португалияға жіберілді және сэр Артур Уэлсли армиясының ат әскері бригадасына қолбасшылық етті. Ол 1812 жылдың шілдесінде Саламанка шайқасына қатысты, онда ол армияның екінші қолбасшысы болды. Қатысу кезінде ол Маукунның дивизиясына қарсы ат әскерін сәтті басқарды, бұл Веллингтонды: "Құдайға ант, Коттон, мен өмірімде мұндай әдемі нәрсені көрген емеспін; күн сенің". Веллингтонның кейінгі хабарламасына сәйкес, "Коттон жаудың жаяу әскеріне қарсы ең батыл және табысты шабуыл жасады, олар оны құлатып, бөлшектерге бөлді". Соғыстың соңында ол португал күзетшісінің қолынан қателесіп қаза тапты. және 1813 жылы 11 наурызда Португалияның Тауэр және Қилыштың әскери орденінің құрметті Ұлы кресті. Котон 1813 жылдың шілдесінде Пиреней шайқасында, 1814 жылдың ақпан айында Ортез шайқасында және 1814 жылдың сәуірінде Тулуза шайқасында шайқасты. 1815 жылдың 4 қаңтарында Бас крест орденінің кавалері болды.

18151822

Котон Ватерлоо шайқасына қатыспады, өйткені кавалерияның командасы принц-регенттің талабы бойынша, одан жоғары тұрған генерал Лорд Уксбриджке берілді. Уксбридж жараланған кезде Коттон оның командасын өз қолына алды және жаулық әрекеттерді тоқтатқаннан кейін оккупациялық армияда қызмет етті. Вест-Индияда Коттонның көмекшісі Сэр Томас Муди Коттон Барбадостың губернаторы болған кезде "қозғалатын табуттар" туралы куәгер ретінде Чейс трейді туралы расталмаған әңгімелерде айтылған. 1814 және 1820 жылдар аралығында Коттон өзінің үйі Комбермер аббатшылығын кеңінен қайта жаңғыртты, оның ішінде абат үйінің готикалық ою-өрнектері мен Веллингтонның қанат құрылысын (қазір бұзылған) салу. Ол 1821 жылы қаңтарда Ширенстің соңғы губернаторы болып тағайындалды және 1822 жылы Ирландияның бас қолбасшысы болды.

182530

1825 жылы 27 мамырда толық генерал дәрежесіне көтерілген Котон Үндістанның бас қолбасшысы болды. Үндістандағы жетістіктері үшін 1827 жылы 8 ақпанда Висконт Комбермир деген атаққа ие болды. Англияға оралғанда ол өзімен бірге 17,75 тонналық Бхуртпур пулеметі алып келді және 1855 жылы 2 қазанда фельдмаршал болып тағайындалды. Ол 1861 жылы 19 тамызда Үндістан жұлдызы орденінің рыцары болып тағайындалды. Сондай-ақ, Коттон 20-шы (жеңіл) драгун полкінің, 3-ші (патшаның өз) драгун полкінің құрметті полковниктері, содан кейін 1-ші өмір сақшылары полкінің құрметті полковниктері болды. Ол 21 ақпанда 1865 жылы 91 жасында Клифтондағы Колчестер үйінде қайтыс болды және Вренберидегі Сент Маргарет шіркеуінде жерленді. 1890 жылы Комбермир саябағының шетінде оның есіне обелиск орнатылды. Комбермердің орнын оның жалғыз ұлы Веллингтон Генри Степлтон Коттон бағындырды.