Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құнды қағаздарға қатысты заңдар мен ережелер
Law and regulations that relate to Securities
Америка Құштамаларындағы құнды қағаздарды реттеу – құнды қағаздармен жасалатын мәмілелер мен басқа да амалдарды қамтитын АҚШ заңнамасының бір саласы болып табылады. Бұл термин көбінесе үкіметтік реттеуші органдардың федералдық және штаттық деңгейдегі реттеуін қамтиды, бірақ кейде Нью-Йорк қор биржасы сияқты биржалардың тізімге қою талаптарын және Қаржы индустриясын реттеуші ұйым (FINRA) сияқты өзін-өзі реттейтін ұйымдардың ережелерін де қамтуы мүмкін. Федералдық деңгейде, негізгі құнды қағаздарды реттеуші орган – Құнды қағаздар және биржалар комиссиясы (SEC). Фьючерстер және туынды қаржы құралдарының кейбір аспектілері Тауарлық фьючерстерді саудалау комиссиясы (CFTC) тарапынан реттеледі. Құнды қағаздарды реттеуді түсіну және оған сәйкес келу бизнесті SEC, штаттық қауіпсіздік комиссарлары және жеке тұлғалармен сот дауларынан сақтауға көмектеседі. Оған сәйкес келмеу қылмыстық жауапкершілікке алып келуі мүмкін.
Securities regulation in the United States is the field of U. S. law that covers transactions and other dealings with securities. The term is usually understood to include both federal and state level regulation by governmental regulatory agencies, but sometimes may also encompass listing requirements of exchanges like the New York Stock Exchange and rules of self regulatory organizations like the Financial Industry Regulatory Authority (FINRA). On the federal level, the primary securities regulator is the Securities and Exchange Commission (SEC). Futures and some aspects of derivatives are regulated by the Commodity Futures Trading Commission (CFTC). Understanding and complying with security regulation helps businesses avoid litigation with the SEC, state security commissioners, and private parties. Failing to comply can even result in criminal liability.
Атау беру әдістері
Конгресс бағалы қағаздар туралы заңдарға көптеген рет өзгерістер енгізді. Холдингтік компания туралы заң және әсіресе сенімгерлік туралы заң бастапқы қабылданғаннан бері маңызды өзгерістерге ұшырады. Бағалы қағаздар туралы заңдардың атаулары, соның ішінде бастапқы қабылданған жылы, осы заңдардың «халықтық атаулары» болып саналады, ал осы саладағы мамандар осы заңдарды осы танымал атауларды пайдалана отырып сілтейді (мысалы, «Борж туралы заңның 10-тарауы» немесе «Бағалы қағаздар туралы заңның 5-тарауы»). Олар мұндай сілтеме жасағанда, әдетте бастапқы заңдардың ережелерін емес, соңғы өзгерістер енгізілген заңдарды білдіреді. Конгресс бағалы қағаздар заңдарын өзгерткенде, осы түзетулердің өзіндік танымал атаулары болады (негізгі мысалдар: 1970 жылғы Бағалы қағаздар инвесторын қорғау туралы заң, 1984 жылғы Інсайдерлік саудаға қатысты санкциялар туралы заң, 1988 жылғы Інсайдерлік сауда және бағалы қағаздармен алаяқтыққа қарсы күрес туралы заң және Додд-Франк заңы). Бұл заңдар көбінесе негізгі заңдардың бірін өзгертетінін көрсететін ережелерді қамтиды. Содан бері қабылданған басқа заңдарға Жеке бағалы қағаздар бойынша сот процесін реформалау туралы заң (1995), Сарбанес-Оксли заңы (2002), Біздің бизнесті дамыту туралы заң (2012) және басқа да федералды бағалы қағаздар туралы заңдар кіреді. Мамандар федералды бағалы қағаздар туралы заңдарды атау үшін танымал атауларды қолданғанымен, олар әдетте АҚШ Кодексінде кодификацияланады, ол АҚШ заңнамасының ресми жинағы болып табылады. Олар АҚШ Кодексінің 15-тарауында орналасқан: мысалы, 1933 жылғы Бағалы қағаздар туралы заңның 5-тарауына ресми сілтеме 15 U.S.C. 77e. Конгресс қабылдаған барлық заңдар кодификацияланбайды, себебі кейбіреулері кодификациялауға жарамсыз: мысалы, қаржыландыру туралы заңдар кодификацияланбайды. Бұл заңдарға сәйкес SEC көптеген ережелерді қабылдады. SEC-тің ең танымал және жиі қолданылатын ережелерінің бірі – 10b-5 ережесі, ол бағалы қағаздармен жасалатын мәмілелерде және інсайдерлік саудада алаяқтық жасауға тыйым салады. 10b-5 ережесіне қатысты түсіндірулер кейбір жағдайларда үнсіздікті де алаяқтық деп тануы мүмкін. 10b-5 ережесіне сәйкес келу және оған байланысты сот процесінен сақтану үшін корпоративтік ақпаратты жария етудің үлкен көлемі қажет болады. 10b-5 ережесінің жиі қолданылуына байланысты, кодификация тиімді де, қажетті де болады. Бұл анықтамада бағалы қағаздардың түрлеріне және реттелетін мәмілелерге қатысты бірнеше ерекшеліктер бар. Бұл маңызды сынақ, себебі ол белгілі бір мәмілелердің SEC тіркеуіне және ақпаратты жариялау ережелерін сақтауына жарамдылығын анықтайды. 1946 жылы Жоғарғы Сот осы сынақтың үш құрамдас бөлігін анықтады, олар мәмілені инвестициялық келісімшарт ретінде тануға мүмкіндік береді: 1. Ақша немесе активтер инвестицияланады. 2. Инвестиция ортақ кәсіпорынға салынады. 3. Пайданың (немесе активтердің) орынды күтілуі және басқалардың күш-жігеріне орынды сенім арту.
Congress has amended securities acts many times. The Holding Company Act and the Trust Indenture Act in particular have changed significantly since they originally passed. The titles of securities acts, including the year of original enactment, are the so called "popular names" of these laws, and practitioners in this area reference these statutes using these popular names (e. g., "Section 10(b) of the Exchange Act" or "Section 5 of the Securities Act"). When they do so, they do not generally mean the provisions of the original Acts; they mean the Acts as amended to date. When Congress amends the securities laws, those amendments have their own popular names (a few prominent examples include Securities Investor Protection Act of 1970, the Insider Trading Sanctions Act of 1984, the Insider Trading and Securities Fraud Enforcement Act of 1988 and the Dodd Frank Act). These acts often include provisions that state that they are amending one of the primary laws. Other laws passed since then include Private Securities Litigation Reform Act (1995), Sarbanes–Oxley Act (2002), Jumpstart Our Business Startups Act (2012), and various other federal securities laws. Although practitioners use popular names to refer to federal securities laws, these laws are generally codified in the U. S. Code, which is the official codification of U. S. statutory law. They are contained in Title 15 of the U. S. Code: for example, the official code citation for Section 5 of the Securities Act of 1933 is 15 U. S. C. section 77e. Not every law adopted by Congress is codified because some are not appropriate for codification: for example, appropriations statutes are not codified. There are also extensive regulations under these laws, largely made by the SEC. One of the most famous and often used SEC rules is Rule 10b 5, which prohibits fraud in securities transactions as well as insider trading. Interpretations under rule 10b 5 often deem silence to be fraudulent in certain circumstances. Efforts to comply with Rule 10b 5 and avoid lawsuits under 10b 5 have been responsible for a large amount of corporate disclosure. Due to the frequent use of the 10b 5 rule, codification becomes both efficient and necessary. With that definition there are several exemptions, both in types of securities that are regulated and transactions that are regulated. This is a significant test because it determines whether or not certain transactions qualify for SEC registration and adherence to disclosure rules. In 1946, the Supreme Court determined three parts to this test that qualifies a transaction as an investment contract:
1. There is an investment of money or assets
2. The investment is in a common enterprise
3. There is a reasonable expectation of profits (or assets) and reasonable reliance on the efforts of others
Жеке ұсыныстар
Жеке ұсыныс көпшілікке ашық емес, ол тек үлкен мүліктік жағдайы немесе инвестициялар туралы кең білімі бар, қауіпсіз инвестиция жасауға қабілетті шағын сатып алушылар тобына ғана қолжетімді. Бағалы қағаздар туралы заңның D ережесіндегі 506-шы қағидасында эмитент инвесторлардың аккредиттелген немесе қаржылық инвестициялар мәселесінде тәжірибелі болуы арқылы біліктілігін дұрыс анықтауы керек, сондай-ақ инвесторлар сәйкестік туралы хатқа қол қоюы тиіс деп көрсетілген. Бұл мәмілелер SEC тіркеуінен босатылған болса да, эмитенттер инвесторларға хабардар шешім қабылдауға мүмкіндік беретін маңызды ақпаратты ұсынуы керек. 506-шы қағида эмитенттің бағалы қағаздарды жария түрде ұсынуына да шектеу қояды және эмитенттен бағалы қағаздарды қайта сатудың жеке болып қалуын қамтамасыз етуді талап етеді. Эмитент компаниямен байланысы жоқ инвесторлар, ұстау мерзімін сақтағаннан кейін шектеулі бағалы қағаздардың барлығын немесе бір бөлігін сата алады. Байланысты инвестор тек шектеулі мөлшердегі бағалы қағаздарды ғана сата алады және одан да күрделі талаптарды орындауы тиіс. Шектелген бағалы қағаздардың қайта сатушылары SEC-ке 144-форманы ұсынуға міндетті.
A private offering is not open to the public, but rather only available to a small group of purchasers that are able to safely invest due to their large amount of wealth or extensive knowledge about investments. Rule 506 in Regulation D of the Securities Act states that the issuer must reasonably determine if the investors qualify by being accredited or experienced in financial investment matters, and the investors should sign a suitability letter. Although these transactions are exempt from SEC registration, issuers still must provide investors with substantial information that allows them to make an informed decision. Rule 506 also restricts the issuer from offering securities publicly and requires the issuer to try and make resale of securities remain private. Investors that are unaffiliated to the issuer company can sell all or a portion of the restricted securities after complying with the holding time. An affiliated investor can only sell a limited number of restricted securities and has to comply with more complicated requirements. Affiliated resellers of restricted securities are required to file Form 144 with the SEC.
Қаулыны қабылдамау туралы хат
Қауіпсіздік хаты – тәуекелді азайту және белгілі бір жағдайда ҚҚМ (SEC) әрекет жасамауын қамтамасыз ететін құрал. Кез келген мәміле жасау алдында жеке тұлға ҚҚМ-ға (SEC) өтініш бере алады, онда ол не істеуге ниеттенгенін толық сипаттайды. ҚҚМ (SEC) бұл өтінішке жауап ретінде, егер жеке тұлға хатта көрсетілгендей әрекет етсе, заңдық шаралар қолданбауға уәде беретін хат жібере алады. Бұл хат штаттық комиссия мүшелері үшін міндетті емес, бірақ комиссия мүшелері көбінесе ҚҚМ-ның (SEC) федералдық прецедентін ұстанады. Әдетте, мәміле жасау немесе бағалы қағаздардан босатылуды жүзеге асыру алдында мұндай хаттар алынады.
The no action letter is a tool to reduce risk and ensure the SEC will not take action in a given situation. Prior to a transaction an individual can apply for a no action letter with the SEC outlining exactly what the individual plans to do. The SEC can then grant the request by sending a letter promising to take no legal action if the individual acts as indicated in the letter. This letter is not binding to state commissioners, but commissioners generally follow the Federal precedent set by the SEC. Often no action letters are acquired before performing a transaction or security exemption.