Кассано-д'Адда, Италия: география, орналасқан жері (Милан, Бергамо облыстары), Адда өзені, теміржол станциясы. Туристік ақпарат пен қала туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кассано-д'Адда (Милан тілінде: Cassan su l'Adda; Бергамаск тілінде: Cassà) – Италияның Ломбардия аймағындағы Милан метрополиялық қаласындағы қала және коммуна, Адда өзенінің оң жағасында орналасқан. Ол Милан метрополиялық қаласы мен Бергамо провинциясының шекарасында жатыр. Қалаға Кассано-д'Адда теміржол станциясы қызмет көрсетеді.
Cassano d'Adda (Milanese: Cassan su l'Adda; Bergamasque: Cassà) is a town and comune in the Metropolitan City of Milan, Lombardy, Italy, located on the right side of the Adda River. It is on the border of the Metropolitan City of Milan and the province of Bergamo. It is served by Cassano d'Adda railway station.
География
Кассано д'Адда аумағы екі бөлікке бөлінген, екеуі де Адда өзенімен 20-25 метрлік биіктік айырмашылығымен ерекшеленеді. Ваприода терең жарықшақпен әлі де ағып жатқан өзен, Кассанода кең өзен төсегіне жайылады, онда оның сулары бірнеше салаға бөлініп, тасты және орманды аралдармен бөлінген.
The territory of Cassano d'Adda is divided in two parts, which are both characterised by a difference in height of 20–25 meters, by the river Adda. The river, which still flows in a deep crack in Vaprio, stretches out in a wide riverbed in Cassano, in which its waters split into several branches separated by rocky and wooded islets.
Linificio (желілік)
Екі жасанды канал (оңтүстік-шығыс шекарадағы Муцца каналы және солтүстік шекарадағы Навиглио Мартесана) Адда өзенін тиісінше Лоди және Милано қалаларымен байланыстырады, бұл Кассаноны маңызды ауыл шаруашылығы орталығына айналдырды, ал 19 ғасырда (су электр қуатының арқасында) – өнеркәсіптік қалаға айналдырды. Linificio осы өнеркәсіптік тарихтың ескерткіші болып табылады, оның "жұмыскерлер кенті" тұжырымдық тұрғыдан Crespi d'Adda-ға өте ұқсас.
Two artificial canals (the Muzza Canal on the south east border and the Naviglio Martesana on the northern border) connect the Adda River with Lodi and Milano respectively, making Cassano an important agricultural town and then (thanks to hydroelectric power) an industrial one during the 19th century. The Linificio is a monument to this industrial past, with its 'worker village', very similar as a concept to Crespi d'Adda.
Вилла д'Адда-Боромео
Неоклассикалық Вилла д'Адда Борромео – бұл қаладағы тағы бір керемет көрікті жер. Оның жалпы ауданы 500 шаршы метрді құрайтын 142 бөлмесі және 7 гектарлық саябағы бар: бұл резиденцияны XVIII ғасырдың ортасында д’Адда маркиздері тапсырыс еткен, бәлкім Франческо Кроче жобасы бойынша салынған, ал сол ғасырдың екінші жартысында Джузеппе Пьермарини (Миланның «Треатро-лла-Скала» театрының, Корольдік сарайының және Монцаның «Вилла-Реалдың» авторы) қайта жөндеген.
The neoclassic Villa d'Adda Borromeo is the other excellent sight in this town. It counts 142 rooms for a total of 500 square meters and a 7 hectare park: this residence was commissioned by the d'Adda marquises in the mid eighteenth century, probably based on a project by Francesco Croce and reworked by Giuseppe Piermarini (the designer of the Treatro alla Scala, of Milan's Palazzo Reale and of Monza's Villa Reale) in the second half of that same century.
Кассано д'Адданың Висконтео кесенесі
Кассанодағы ең маңызды тарихи орын – Боромео қамалы (Castello Visconteo деп те аталады), ол шамамен 1000 жылы салынған және одан әрі кеңейтілген. 15 ғасырда Франческо I Сфорца архитектор Бартоломео Гадиодан (Милан соборында, Сфорца және Сончино қамалында жұмыс істеген) оны толыққанды қайта жобалауды сұрады. Соңынан ол венециялықтардың, испандықтардың, австриялықтардың және итальяндық дворян отбасылары д’Адда, Кастальдо, Бонелли және Боромеоның меншігіне өтті.
The most important landmark in Cassano is the Borromeo Castle (also known as Castello Visconteo), built around 1000 AD and progressively expanded. In the 15th century, Francesco I Sforza asked architect Bartolomeo Gadio (who also worked on the Milan Cathedral, the Sforza Castle and the Soncino castle) to redesign it extensively. Afterwards, it became the possession of Venetians, Spanish, Austrians, and of the Italian noble families d'Adda, Castaldo, Bonelli and Borromeo.