Испан жазушысы Леопольдо Алас және оның «Ла Регента» романдасы

Кіріспе

Испан жазушысы Леопольдо Энрике Гарсия Алас и Уреня (25 сәуір 1852 – 13 маусым 1901), сондай-ақ Клари́н деп белгілі, испандық реалист романшы, Замора қаласында туған. Оның "паликилер" ("әңгімелер") деп аталатын қоздырғыш мақалалары, сондай-ақ либерализмді қолдауы мен дінге қарсылығы оны күшті және даулы сыншыл дауысқа айналдырды. Ол Овьедода қайтыс болды.

Өмірбаян

Алас Заморада туған, Астуриядан келген ата-анасы осы қалаға көшіп келген. Ол балалық шағын Леон мен Гвадалахарада өткізді, 1863 жылы Овьедоға (Астурия) көшіп барғанға дейін. Сол жерде ол бакалавриатты (орта білім) бітірді және заңгерлік білімін бастады. 1871-1878 жылдары Мадридте тұрды, онда журналист ретінде мансабын бастады (1875 жылы «Кларин» деген псевдонимді қабылдады) және 1878 жылы «Құқық және мораль» (El Derecho y la Moralidad) тақырыбында диссертациясын қорғады. 1882-1883 жылдары Сарагосада оқытумен айналысты. 1883 жылы Овьедоға оралып, Рим құқығының профессоры қызметін атқарды. Бірінші кезекте, Кларин – «Регента» романының авторы, оның шедеврі және 19 ғасырдың ең үздік романдарының бірі. Бұл Флаубердің «Мадам Бовари» романы сияқты көлемді туынды, оның бірінен әсер алған. Басқа да ықпалдарға Испанияның мәдени және этикалық жаңаруын қолдаған философиялық ағым – натурализм мен краусизм кірді. «Регента» романы көптеген кейіпкерлер мен қосалқы оқиғаларымен ерекшеленеді, ал басты кейіпкердің мінездемесі аздап бұлыңғыр және нақты емес. Екінші жағынан, провинциялық әйелдің тағдыры екі өте әртүрлі күйеудің арасында шешіледі: қаладағы ең сұлу жігіт пен кафедральдың діни қызметкері. Осы діни қызметкердің бейнесі кітаптың маңызды бөлігі болып табылады. Провинциялық атмосфераны және қаланың ұжымдық өмірін бейнелеу үшін Кларин ішкі монолог немесе еркін тікелей емес стиль сияқты тәсілдерді қолданды, бұл оқиғаны кейіпкерлердің өзі баяндауына және оқырманға олардың ішкі сезімдерін сезінуге мүмкіндік береді. 1890 жылы «Сенің жалғыз ұлың» (Su único hijo) атты жаңа романын жариялады. Көптеген сыншылар оны «Регента» романымен салыстырғанда нашар деп санайды, бірақ ол техникалық мүмкіндіктерді пайдалану шеберлігі жағынан бұрынғысына тең. «Su único hijo» бастапқыда трилогияның кіріспесі болуы керек еді, бірақ екі жалғастың жоспары мен бірнеше фрагменттерін қоспағанда, «Su único hijo» Клариннің соңғы толыққанды романы болды. Осы туындылардан басқа, Кларин тамаша әңгімелердің және көптеген журналистік мақалалардың авторы. Сондай-ақ, ол Армандо Паласио Вальдеспен бірлесіп «1881 жылғы әдебиет» (La Literatura en 1881) (1882) атты эссе жазды. Леопольдо Алас испан әдебиетінің ең жұмбақ тұлғаларының бірі болып қала береді, ол Құдайды іздеуге және гуманизмге бірдей шақыратын мұра қалдырды. Бұл ерекше үйлесім автордың жазбаларына қатысты түрлі түсіндірулерге мүмкіндік берді, әсіресе оның шедеврі «Регента» романына қатысты.

Alas was born in Zamora, from Asturian parents who moved to that city. He spent his childhood living in León and Guadalajara, until he moved to Oviedo (Asturias) in 1863. There he studied for the Bachillerato (Secondary Education) and began his law studies. He lived in Madrid from 1871 to 1878, where he began his career as a journalist (adopting the pen name "Clarín" in 1875) and he graduated with the thesis El Derecho y la Moralidad (Law and Morality) in 1878. He taught in Zaragoza from 1882 to 1883. In 1883 he returned to Oviedo to take up a position as professor of Roman law. Above all, Clarín is the author of La Regenta, his masterpiece and one of the best novels of the 19th century. It is a long work, similar to Flaubert's Madame Bovary, one of its influences. Other influences included Naturalism and Krausism, a philosophical current which promoted the cultural and ethical regeneration of Spain. La Regenta is special for its great wealth of characters and secondary stories, while the main character's description is left slightly unfocused and vague. On the other hand, the downfall of the provincial lady has a place amidst two very diverse suitors: the most handsome man in the city and the cathedral's priest. The depiction of this priest is a key part of the book. For the description of the provincial atmosphere and the city's collective life, Clarín used techniques such as the internal monologue or the free indirect style, which makes the story be narrated by the characters themselves and allows the reader to witness and experience their intimacy. In 1890, he published a new novel, Su único hijo. Even though most critics consider it as a lesser novel in comparison with La Regenta, it is equal to the former in the skill with which the technical resources are used. Su único hijo was originally meant to be the introduction to a trilogy, but aside from an outline and a few fragments of the two sequels, Su único hijo was Clarín's last full length novel. Apart from these works, Clarín is also the author of magnificent stories and of a large number of journalistic articles. He also wrote an essay, "La Literatura en 1881" (1882), in collaboration with Armando Palacio Valdés. Leopoldo Alas remains a rather enigmatic figure in the Spanish literary world, leaving a legacy that encouraged the search for God and humanism simultaneously. This aberrant confluence has facilitated the presence of various interpretations regarding the author's writings, most noticeably of his masterpiece, La Regenta.