Кіріспе

Англиялық саясаткер және сарай қызметкері (1580–1630)

Уильям Герберт, Пемброктың 3-графы (8 сәуір 1580 – 10 сәуір 1630), Уилтширдегі Уилтон үйінде тұратын, ағылшын дворяны, саясаткер және сарай қызметкері болған. Ол Оксфорд университетінің канцлері қызметін атқарды және король Джеймс I-мен бірге Оксфордтың Пемброк колледжін құрды. 1608 жылы ол Дина орманының сақшысы, Глостерширдегі Сент-Бриавелс қамалының констеблі, ал 1609 жылы Портсмут губернаторы болып тағайындалды. Ол өліміне дейін барлық лауазымдарын сақтап қалды. 1615 жылдан 1625 жылға дейін Лорд-камергер болып қызмет етті. 1623 жылы Шекспирдің пьесаларының бірінші фолиосы оған және оның інісі, мұрагері Филипп Гербертке, Монтгомеридің 1-графына арналды.

Шығу тегі

Ол Генри Герберттің үлкен ұлы және мұрагері, Уилтон Хаусының иесі, Пемброктың 2-графы, үшінші әйелі Мэри Сидниден туған.

Мансап

Герберт кітап оқуға бейім, бір кезде ақын Сэмюэл Дэниелден дәріс алған адам еді және бас ауруларын (мигрень) басу үшін ауыр темекі тартқанды ұнатты. Дегенмен, ол өз заманының қоғамында және король Джеймс I сарайында көзге түсетін тұлға болды. Уильям Герберт және оның інісі Филипп 1604 жылдың 1 қаңтарында Хэмптон-кортта «Индия және Қытай рыцарларының маскарады» спектаклінде өнер көрсетті. Ол бірнеше рет Букингем герцогының жоспарларына қарсы шықты және Американы отарлау мәселесіне қызығушылық танытты. 1615-1625 жылдары Корольдік үйдің Лорд-камергери, ал 1626-1630 жылдары Лорд-стюард қызметін атқарды. 1624 жылы Оксфорд университетінің канцлері болғанда, Пемброк колледжі оның құрметіне аталды.

Неке

1604 жылғы 4 қарашада Герберт Шрусберидің 7-ші графы Гилберт Талботтың қызы Мэри Талботқа (1580–1649) үйленді. Одан екі ұлы болды: Джеймс Герберт (1616 жылы туған) және Генри Герберт (1621 жылы туған), алайда екеуі де балалық шағынан асып түспеді.

Элизабет Кэри

1595 жыл шамасында Гербертке Генри Кэридің, Шекспирдің труппасын басқарған Лорд Чемберленнің немере қызы Элизабет Кэриге үйлену ұсынылды. Бірақ ол оған үйленуден бас тартты.

Бриджит де Вера

1597 жылы оның әкесі Герберт пен 1-ші Барон Бергли Уильям Сесилдің немере қызы Бриджит де Вереге үйлену үшін келіссөздер жүргізді. 3000 фунт стерлинг және Бергли қайтыс болғаннан кейін басталатын жылдық зейнетақы қарастырылған неке шарты жасалды, бірақ бұл жас Уильямға ұнамады, ол зейнетақының дереу төленуін қалағандықтан, келіссөздер нәтижесіз аяқталды.

Мэри Фитон

20 жасында Уильям Мэри Фитонмен махаббатқа түсті, ол Шекспирдің сонеттеріндегі Қараңғы әйелдің болу мүмкіндігін ұсынған тұлға. Ол жүкті болды, бірақ Уильям әкелігін мойындағанымен, оған үйленуден бас тартты және Флит түрмесіне қамалды, онда өлеңдер жазды. 1601 жылы Мэри ұл тауып, ол дереу қайтыс болды, мүмкін, оған сифилис жұққан, содан Уильям да зардап шеккен болуы мүмкін. Ол Сэр Роберт Сесилге шарасыздықтан хат жазды және ақыры босатылды, бірақ Уильям мен Мэри екеуі де сарайға кіруден шеттетілді.

Мэри Врот

Герберт өзінің туысы, Роберт Сиднидің қызы, Лестердің 1-ші графы Мэри Вротпен тағы бір махаббат оқиғасын бастан өткерді. Бұл қарым-қатынастан кем дегенде екі заңды емес бала дүниеге келді: Уильям есімді ұл және Кэтрин есімді қыз. Оның туысы сэр Томас Герберт «Herbertorum Prosapia» еңбегінде Уильямның осы екі баланың әкесі екенін жазды. Бұл Герберт отбасының 17 ғасырдағы шежіресі және қазір Кардифф кітапханасында сақтаулы.

Өлім және мұрагерлік

Уильям Герберт, 3-ші граф, 1630 жылы 50 жасқа толғаннан кейін екі күн өткен соң, ұлдары болмағандықтан қайтыс болды. Оның лауазымдары кіші інісі Филипке көшті. Ол Уилтширдегі Солсбери соборында, алтарьдің алдындағы отбасылық мазарында жерленді.

Герберт пен Шекспирдің сонеттері

Кейбіреулер Гербертті Уильям Шекспирдің сонеттеріндегі "Сұлу жас жігіт" деп санайды, оны ақын үйленуге шақырады. Шекспирден бірнеше жас кіші болған ол драматургтің демеушісі болды, ал оның әріптері сонеттердің арнауындағы "Мистер У. Х."-қа, "осы сонеттердің жалғыз тудырушысы"-на сәйкес келеді. Бұл идеяны алғаш рет Джеймс Боден 1837 жылы жарық көрген "Шекспирдің сонеттері туралы" трактатында ұсынған. Е. К. Чемберс, бұрын Саутгемптонның 3-ші графы Генри Уриотслиді Сұлу жас жігіт деп есептеген, Гербертті Элизабет Кэриге үйленуге шақыратын хаттарға тап болғаннан кейін пікірін өзгертті. Кэтрин Дункан Джонс өзінің "Шекспирдің сонеттері" атты Арден басылымында Герберттің ықтимал үміткер екенін айтады. Герберттің Стрэтфордтан шыққан Уильям Шекспирмен кездескенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ, тек сонеттердегі арнаудағы "У. Х." әріптері ғана бар. Шекспирдің өлімінен көп жылдар өткен соң жарық көрген Шекспирдің пьесаларының бірінші фолиосы Уильям Герберт пен оның інісі Филип Гербертке арналған. Герберт сонымен қатар өнердің маңызды меценаты және Уайтхолл тобының мүшесі болды.

Ле Сюердің мүсіні

Уильям Герберт, Пемброктың 3-ші графының өмірлік мөлшердегі қоладан жасалған мүсінін Хьюберт Ле Суер (шамамен 1580-1658) жасаған. Бұл мүсін Уилтширдегі Уилтон үйінің отбасылық резиденциясында орналасқан. 1723 жылы Пемброктың 8-ші графы Томас Герберт (1656-1733) мүсінді Оксфорд университетінің Бодлеян кітапханасына сыйға берді. Бұл сыйлық 1617 жылдан өліміне дейін Оксфорд университетінің канцлері болған қызметін мойындау, Оксфордтағы Пемброк колледжінің құрылуына қолдау көрсеткені және 1629 жылы Бодлеян кітапханасына көптеген қолжазбаларды сыйға тартқаны үшін жасалды. Алғашқыда мүсін Бодлеян сурет галереясының үшінші қабатында сақталды, бірақ 1950 жылы ол Ескі Бодлеян кітапханасының басты кіреберісінің алдына, мектептер ауласына қарап, қазіргі орнына көшірілді. Мүсін ІІ санаттағы мұражайлық ескерткіш болып табылады. Төртбұрышты тас тұғырының екі жағына латын тілінде мына жазулар ойылған:

Gulielmus Pembrochiae Comes regnantibus Jacobo et Carolo Primis hospitii regii camerarius et senescallus Academiae Oxoniensis Cancellarius munificentissimus ("Уильям, Пемброк графы, Джеймс I және Карл I патшалардың тұсында корольдік үйдің камерарийі және басқарушысы, Оксфорд академиясының ең жомарт канцлері"). Ал қарсы жағында: Hanc patrui sui magni effigiem ad formam quam tinxit Petrus Paulus Rubens aere fuso expressam Academiae Oxoniensi d(edit) (et) d(edicavit) Thomas Pembrochiae et Montgom(eriae) Comes honorum et virtutum haeres A. D. MDCCXXIII ("Пемброк және Монтгомери графы Томас, атақтары мен қасиеттерінің мұрагері, өзінің үлкен ағасының бейнесін, Пётр Пауль Рубенс салған сурет бойынша қоладан құйылған мүсінін Оксфорд университетіне сыйға берді және арнады. 1723 жыл").