Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд композиторы
Scottish composer
Джеймс Диллон (29 қазан 1950 жылы туған) – шотланд композиторы, ол көбінесе «Жаңа күрделілік» мектебіне жататын саналады. Диллон өнер және дизайн, тіл білімі, фортепиано, акустика, үнді ритмі, математика және компьютерлік музыканы оқыған, бірақ композицияны өздігінен үйренген. Диллон Шотландияның Глазго қаласында дүниеге келген. Оның марапаттарының ішінде 1978 жылы Хаддерсфилд заманауи музыка фестивалінде алған бірінші жүлде, 1982 жылы Дармштадттағы Кранихштейнер музыка сыйлығы және бес Патшалық филармониялық қоғамның композиция сыйлығы бар, соңғысы 2017 жылғы «Tanz/Haus: триптих» атты камералық шығармасы үшін берілді. Диллон 1982 жылдан 1992 жылға дейін Дармштадтта оқытумен айналысты, сондай-ақ әлемнің түрлі оқу орындарында қонақ лекторы және композитор болып жұмыс істеді. 2007 жылдан 2014 жылға дейін Миннеаполис қаласындағы Миннесота университетінің музыка мектебінде сабақ берді.
James Dillon (born 29 October 1950) is a Scottish composer who is often regarded as belonging to the New Complexity school. Dillon studied art and design, linguistics, piano, acoustics, Indian rhythm, mathematics and computer music, but is self taught in composition. Dillon was born in Glasgow, Scotland. Honours include first prize in the Huddersfield Contemporary Music Festival in 1978, the Kranichsteiner music prize at Darmstadt in 1982, and five Royal Philharmonic Society composition awards, most recently for his chamber piece Tanz/Haus: triptych 2017. Dillon taught at Darmstadt from 1982 to 1992, and has been a guest lecturer and composer at various institutions around the world. He taught at the University of Minnesota School of Music in Minneapolis, Minnesota, from 2007 to 2014.
Таңдалған шығармалар
Оның маңызды шығармаларына хор және вокалдық музыка, оның ішінде L'évolution du vol (1993) циклы мен Philomela (2004) операсы, оркестрлік шығармалары helle Nacht (1987), ignis noster (1992), Via Sacra (2000) және La navette (2001) кіреді. Сондай-ақ, Томас Зехетмайрге арналған скрипка концерті (2000) және өнерлесі Норико Кавайға арналған Андромеда (2006) фортепиано концерті де бар, олардың бәрі ірі күштерге арналған жазудың оңайлығын көрсетеді. 1982–2000 жылдары Диллон Nine Rivers циклымен жұмыс істеді – дауыстар, скрипкалар, соққы аспаптары, тікелей электроника және компьютерлік таспалар үшін 3 сағаттық шығарма. Бұл эпикалық туынды алғаш рет 2010 жылдың қарашасында Глазгода толық орындалды. The Guardian газетінен Эндрю Клементс оған толық бес жұлдыз берді, соңғы бөлімін ("Oceanos") "вагнериялық шамашаруалық" деп сипаттап, "[Nine Rivers] жиынтық күші зор, музыкалық тәжірибе ауқымы кең" деді. Оның көптеген камералық музыкасы, көбінесе орындаушының жеке қабілеттерін ескере отырып жазылған, кларнет, барабан, виолончель, флейта, пикколо, гитара, скрипка, альт және аккордеонға арналған сололар, сегіз скрипкалық квартет (1983, 1991, 1998, 2004, 2008, 2010, 2013, 2017), фортепианоға арналған бес бөлімді Элементтер кітабы (1997–2002) және фортепиано мен скрипкалық квартет үшін soadie waste (2002/3) кіреді. 2013 жылы Том Сервис Элементтер кітабын "Дьердь Лигетидің Этюдтерінен бергі пианист репертуарына ең маңызды үлес" деп атады. Оның төртінші скрипкалық квартеті 2005 жылғы Корольдік филармониялық қоғамның камералық композицияға арналған музыкалық сыйлығын жеңіп алды. Ол осы сыйлықты 1997 жылы (Traumwerk, Book 1), 2002 жылы (The Book of Elements 5) және 2017 жылы (Tanz/Haus: triptych 2017) да жеңіп алған. Оның музыкасы 1982 жылдан бері Edition Peters баспасынан жарық көреді.
His major works include choral and vocal music, including the cycle L'évolution du vol (1993) and the opera Philomela (2004), the orchestral works helle Nacht (1987), ignis noster (1992), Via Sacra (2000), and La navette (2001), as well as a violin concerto for Thomas Zehetmair (2000) and the piano concerto Andromeda (2006) for his partner, Noriko Kawai, all showing an ease of writing for large forces. From 1982–2000, Dillon worked on the Nine Rivers cycle, a 3 hour work for voices, strings, percussion, live electronics and computer generated tape. The epic work was first performed in full in Glasgow, November 2010. Andrew Clements of The Guardian awarded it a full five stars, describing the last movement ("Oceanos") as having a "Wagnerian grandeur" and stating, "The cumulative power of [Nine Rivers] is massive, the range of musical experience vast." His considerable body of chamber music, often written expressly for a performer's individual abilities, includes solos for clarinet, drumkit, cello, flute, piccolo, guitar, violin, viola, and accordion, alongside eight string quartets (1983, 1991, 1998, 2004, 2008, 2010, 2013, 2017), the five part Book of Elements for piano (1997–2002) and the soadie waste for piano and string quartet (2002/3). In 2013, Tom Service referred to the Book of Elements as "the most significant contribution to the pianist's repertoire since György Ligeti's Études". His fourth string quartet received the 2005 Royal Philharmonic Society Music Award for Chamber Scale Composition. He won the same award in 1997 (for Traumwerk, Book 1), 2002 (for The Book of Elements 5), and 2017 (for Tanz/Haus: triptych 2017). His music has been published by Edition Peters since 1982.