Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық англикан дін қызметкері және жазушы Патрик Бронте (Patrick Brontë; 17 наурыз 1777 – 7 маусым 1861) – ирландиялық англикан пастыры және автор, ересек өмірінің көп бөлігін Англияда өткізген. Ол жазушылар Шарлотта, Эмили және Энн Бронтелердің, сондай-ақ оның жалғыз ұлы Бранвелл Бронтенің әкесі болды. Патрик әйелі, бұрынғы Мария Бранвеллден қырық жылға артық өмір сүрді, осы уақытқа дейін олардың алты баласының барлығы қайтыс болды.
Irish Anglican clergyman and writer
the Irish clergyman and writer
Patrick Brontë ('/b//r//ɒ//n//t//i/, commonly / //t//eɪ/; born Patrick Brunty; 17 March 1777 – 7 June 1861) was an Irish Anglican minister and author who spent most of his adult life in England. He was the father of the writers Charlotte, Emily, and Anne Brontë, and of Branwell Brontë, his only son. Patrick outlived his wife, the former Maria Branwell, by forty years, by which time all of their six children had died as well.
Ерте өмір
Бронте Даун графтығының Драмбаллирони приходындағы Имделде (немесе Эмдейлде) Англикан Хью Бранти мен Ирландиялық католик Элинор Элис (құрметті аты МакКлори) отбасының он баласының үлкені болып дүниеге келді. Оның әкесі "шаруа, қоршау орнатушы және жол салушы" болған. Отбасы "көп және өте кедей" еді, төрт кітабы болған (соның ішінде екі дана Киелі кітап), ал "қайнатылған талқан, картоп, айран және нан" жеп күнгерген, бұл Патрикке "өмір бойы асқазанның бұзылуына" себеп болды. Кейіннен ол Сент-Джон колледжіне (Кембридж) "Бранти" немесе "Бранти" деп тіркеліп, теологияны оқуға түсті, 1806 жылы AB дәрежесін алды. Ересек болғаннан кейін Патрик Бранти өзінің есімін Бронте деп ресми түрде өзгертті; бұл өзгеріс себебі әлі анықталмаған, оны түсіндіру үшін бірнеше танымал теориялар бар.
Brontë was born at Imdel (or Emdale) in the parish of Drumballyroney, County Down, the eldest of the ten children of Hugh Brunty, an Anglican, and Elinor Alice (née McClory), an Irish Catholic. His father was a "farmhand, fence fixer, and road builder". The family was "large and very poor", owning four books (including two copies of the Bible) and subsisting on "porridge, potatoes, buttermilk and bread" which "gave Patrick a lifetime of indigestion". to study theology as a sizar at St John's College, Cambridge, first registered as "Branty" or "Brunty", then "Brontë", receiving his AB degree in 1806. In adult life, Patrick Brunty formally changed the spelling of his name to Brontë; while the reason for this change remains unclear, there are a number of prominent theories to explain it.
Қамқоршы
Ол 1806 жылы Англия шіркеуінің диаконы, ал 1807 жылы пастор болып тағайындалды. Бронте алғаш рет Уэтерсфилд, Эссекс, St Mary Magdalene шіркеуінде қызмет етті, оның викари Кембридж заң профессоры Джозеф Джоуетт болды. 1807 жылы ол Мэри Бердермен танысып, ғашық болды. Бір келіспеушілік пен жасырын қорлаудан кейін, Бердердің әкесінің інісі, оның заңды қамқоршысы, Мэриді қаладан шығарып жіберді, ал Патрик жаңа пасторлық қызметке өтудің дұрыс екенін ойлады. Осыдан кейін оның алғашқы өлеңдері жарық көрді. 1809 жылы ол Шропширдің Веллингтон қаласында көмекші пастор болды, ал 1810 жылы оның алғашқы жарияланған өлеңі, 256 тал ғибраттық «Қысқы кешкі ойлар» жергілікті газетте жарияланды, содан кейін 1811 жылы «Коттедж өлеңдері» атты ғибраттық өлеңдер жинағы шықты. 1809 жылдың желтоқсанында ол Йоркширдің Батыс Ридингіне, Дьюсберидегі (қазіргі Дьюсбери соборы) Барлық Әулиелер шіркеуіне көшті. Аймақта евангелиялық қайта жандану болып жатты. Бронте Дьюсберидегі жексенбілік мектепте оқу мен жазуға үйретті және Бакворт оның атынан шіркеу миссиялық қоғамының апталық жиналыстарына екі рет қатысуға тағайындады. Дьюсбери соборында Бронтеге арналған ескерткіш тақтасын табуға болады. Бакворт 1811 жылы Бронтені Дьюсберидің еншілес шіркеуі – Хартсхедтегі Сент-Петер шіркеуіне көмекші пастор етіп тағайындады. Осы жерде оның Елизавета (1815–1825) атты қызы дүниеге келді. Олардың қалған балалары Шарлотта (1816–1855), Патрик Бранвелл (1817–1848), Эмили (1818–1848) және Энн (1820–1849) Торнтонға көшкеннен кейін дүниеге келді. Бронтеге 1819 жылдың маусым айында Хаворттағы Сент-Михаил және барлық періштелер шіркеуінің мәңгілік пасторлық қызметі ұсынылды, ол отбасын 1820 жылдың сәуірінде сол жерге алып барды. Оның қайын қарындасы Элизабет Бранвелл (1776–1842), 1815 жылы Торнтонда отбасымен бірге тұрған, 1821 жылы үйге қосылып, балаларға күтім жасауға және науқас Мария Бронтеге қамқорлық жасауға көмектесті, мүмкін жатыр қатерлі ісігі немесе жұмыртқа безі қатерлі ісігі болуы мүмкін. Элизабет Хавортқа тұрақты көшіп барып, үй шаруасын жүргізуге шешім қабылдады. Патрик Бронте өзінің алғашқы махаббаты Мэри Бердерді іздеп, оның қолына сұраныш жасады; Бердер бас тартты. Осыдан кейін үш қарындасы Эмили, Шарлотта, Энн және олардың ағасы Бранвелл таяндары мен қызметшісі Табита Айкройдпен (Тэбби) ғана қалды, ол тамақ дайындап жатқанда йоркшир диалектісінде жергілікті аңыздарды талымсыз айтып берді. Бронте 1832 жылы Хавортта жексенбілік мектеп салуға жауапты болды. Ол қартайған шағында жергілікті мәселелерде белсенді болып, 1849 және 1850 жылдар аралығында ауылды таза сумен қамтамасыз ету үшін шаралар ұйымдастырды, бұл 1856 жылы іске асырылды. 1846 жылдың тамызында Бронте Шарлоттамен бірге Манчестерге көздеріне операция жасату үшін барды. 28 тамызда оған анестезиясыз операция жасалып, катаракта алынды. Көзді хирургиялық операция жасау сол кезде жаңалық болғандықтан, хирургтар көздің қажетті тілімін қалай тігуге болатынын білмеді. Олардың шешімі – науқасты ұзақ уақытқа қараңғы бөлмеде емдеу. Шарлотта осы уақытта «Джейн Эйр» романын жазуға кірісті. Соңғы аман қалған баласы Шарлоттаның некеден тоғыз ай өткен соң қайтыс болғаннан кейін, ол Елизавета Гаскеллмен бірге қызының өмірбаянын жазуға кірісті. Ол 1857 жылы Шарлоттаның «Профессор» атты алғашқы романын жарыққа шығарды. Шарлоттаның күйеуі, Бронтедің көмекші пасторы болған Артур Белл Николз (1819–1906), Патрик Бронте қайтыс болғаннан кейін, 1861 жылы 84 жасында Ирландияға қайтып келгенше үйде қалды. Бронте әйелінен ғана емес, алты баласынан да асып түсті.
He was appointed curate at Wethersfield, near Braintree in Essex, where he was ordained a deacon of the Church of England in 1806, and then a parson in 1807. Brontë's first post as curate was at St Mary Magdalene Church, Wethersfield, Essex with the vicar being Joseph Jowett, Regius Professor of Law at Cambridge. Here in 1807 he met and fell in love with Mary Burder. After a disagreement and an undisclosed insult, with Burder's father's brother, her legal guardian, Mary was shipped out of town and Patrick decided it was best to take a new curacy. It was shortly after this period his first poetry was published. In 1809, he became assistant curate at Wellington, Shropshire, and in 1810 his first published poem, the 256 line Winter Evening Thoughts, appeared in a local newspaper, followed in 1811 by a collection of moral verses, Cottage Poems. He moved to the West Riding of Yorkshire as a curate at All Saints, Dewsbury (now Dewsbury Minster) in December 1809. The area was undergoing an evangelical revival under the incumbent vicar John Buckworth. Brontë taught reading and writing at Dewsbury's Sunday School and was deputised by Buckworth to attend twice weekly meetings of the Church Mission Society on his behalf. A memorial plaque to Brontë can be found on the South Aisle of Dewsbury Minster. Buckworth appointed Brontë as an assistant curate to the Church of St Peter, Hartshead, a daughter church of Dewsbury in 1811.) and Elizabeth (1815–1825) were born. Their remaining children Charlotte (1816–1855), Patrick Branwell (1817–1848), Emily (1818–1848) and Anne (1820–1849) were born after they moved to Thornton. Brontë was offered the perpetual curacy of St Michael and All Angels' Church, Haworth in June 1819, and he took the family there in April 1820. His sister in law Elizabeth Branwell (1776–1842), who had lived with the family at Thornton in 1815, joined the household in 1821 to help to look after the children and to care for Maria Brontë, who was ill, possibly suffering the final stages of what may have been uterine cancer or ovarian cancer. Elizabeth decided to move permanently to Haworth to act as housekeeper. Patrick Brontë sought out Mary Burder, his first love, and inquired after her hand in marriage; Burder declined. leaving the three sisters Emily, Charlotte, Anne, and their brother Branwell alone with their aunt and a maid, Tabitha Aykroyd (Tabby), who tirelessly recounted local legends in her Yorkshire dialect while preparing the meals. Brontë was responsible for the building of a Sunday school in Haworth, which he opened in 1832. He remained active in local causes into his old age, and between 1849 and 1850 organised action to procure a clean water supply for the village, which was eventually achieved in 1856. In August 1846 Brontë, with Charlotte as a companion, travelled to Manchester to undergo surgery on his eyes. On 28 August he was operated upon, without anaesthetic, to remove cataracts. Eye surgery was then in its infancy and surgeons did not understand how stitches could be used to hold together the necessary incision in the eye. Their solution was to have the patient undergo a long period of recuperation in a dark room. Charlotte used this interval to begin the writing of Jane Eyre. After the death of his last surviving child, Charlotte, nine months after her marriage, he co operated with Elizabeth Gaskell on the biography of his daughter. He was also responsible for the posthumous publication of Charlotte's first novel, The Professor, in 1857. Charlotte's husband, Arthur Bell Nicholls (1819–1906), who had been Brontë's curate, stayed in the household until he returned to Ireland after Patrick Brontë's death, at the age of 84, in 1861. Brontë outlived not only his wife (by 40 years) but all six of his children.