Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кеңес Одағының ұрыс ұшағы прототипі
Soviet fighter prototype
Поликарпов ИТП (Istrebitel Tyazholiy Pushechniy; Истребитель Тяжелый Пушечный; Ауыр Зеңбірекпен Жабдықталған Ұрыс Ұшағы) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жобаланған кеңестік ұрыс ұшағының прототипі. 1941 жылдың күзінде Мәскеуге неміс әскерлерінің шабуылына байланысты жобалау бюросы эвакуацияланғандықтан, дамуы ұзаққа созылды. Екінші прототип аяқталған кезде кеңестік әскерлерде осыған тең немесе одан да жақсы көрсеткіштерге ие ұшақтар өндірісте болды, сондықтан жоба тоқтатылды.
The Polikarpov ITP (Istrebitel Tyazholiy Pushechniy; Истребитель Тяжелый Пушечный; Heavy Cannon Fighter) was a Soviet fighter prototype designed during World War II. Development was prolonged by the evacuation of the design bureau forced by the German advance on Moscow in the fall of 1941. By the time the second prototype was finished the Soviets had fighters with equivalent or better performance already in production and the program was cancelled.
Даму
1940 жылы қарашада Николай Поликарпов бомбалаушыларды сүйемелдеу және жердегі нысандарға шабуыл жасау үшін ауыр артиллериямен қаруланған истребитель ұсынды. Жаңа ITP 1230 кВт (1650 а.к.) қуаты бар Климов M 107P немесе Микулин AM 37 қатарлы қозғалтқыштардың бірімен жасалуы жоспарланған. Қаруландырудың екі конфигурациясы көзделген. Біріншісінде винт өзегі арқылы атылатын зеңбірек және фюзеляждың алдыңғы бөлігінің екі жағына орнатылған екі синхронды ШВАК зеңбірегі болған. 37 мм зеңбірекке 50 оқ, ал ШВАК зеңбірегіне әрқайсысына 200 оқтан берілген. Екінші конфигурацияда 37 мм зеңбірек орнына 200 оқпен жабдықталған қосымша ШВАК зеңбірегі орнатылған. Сондай-ақ, қанаттардың астында басқарылмайтын RS-82 ракеталарына арналған сегіз ұя болған. ITP – төмен қанатты, аралас конструкциялы моноплан, оның фюзеляжы «шпон» деп аталатын қабатты қайың фанерасынан жасалған ағаш монококпен құрылған. Екі тіректі металл қанаты автоматты алдыңғы жиектерімен үш бөліктен тұрады. Қозғалтқыш радиаторлары қанаттың орталық бөлігіне, ал май салқындатқышы қозғалтқыштың астына орналастырылған. Иілген, бір бөліктен тұратын жел терезесінің алдыңғы жағында жалпақ панель болмаған, бұл ұшқышқа бұрмаланған көрініс берген. Дәстүрлі шанақ, соның ішінде артқы дөңгелек, толығымен жиырылатын болған, бірақ ең жоғары жылдамдық 5,9 минутта жеткен.
In November 1940, Nikolai Polikarpov proposed a heavy cannon armed fighter for bomber escort duties and ground attack missions. The new ITP was designed around either the 1,230 kW (1,650 hp) Klimov M 107P or the Mikulin AM 37 inline engines. Two armament configurations were planned. The first consisted of a cannon firing through the propeller hub and two synchronized ShVAK cannon mounted on each side of the fuselage nose. The 37 mm cannon was provided with 50 rounds and the ShVAK had 200 rounds each. The second configuration substituted an additional ShVAK with 200 rounds for the 37 mm cannon. It had racks for eight unguided RS 82 rockets underneath the wings. The ITP was a low wing, mixed construction monoplane with a wooden monocoque fuselage made from 'shpon', molded birch plywood. The two spar metal wing was built in three sections with automatic leading edge slats. The engine radiators were built into the wing center section with intakes in the wing roots while the oil cooler was located under the engine. The curved, one piece windshield lacked a flat front panel which gave the pilot a rather distorted view. The conventional undercarriage, including the tailwheel, was fully retractable. but the estimated maximum speed at was with a time to of 5.9 minutes.