Кіріспе
Бір әріпті немесе бір камералы әліпбиде әр әріптің бір ғана түрі болады. Араб, брахми жазулары, мысалы, телугу, каннада, малаялам, тамил, көне венгр, еврей, иберия, грузин және хангул – бір әріпті жазу жүйелері, ал қазіргі латын, грек, кириллица және армян екі әріпті жазу жүйелері, себебі олардың әр әріп үшін екі түрі бар, мысалы, B және b, Β және β, немесе Բ және բ. Жеке таңбалар да бір камералы деп аталуы мүмкін, егер олар әдетте екі әріпті әліпбиде әріп ретінде қолданылса, бірақ екі жағдайда да бір ғана формада болса; мысалы, полинезия тілдерінде қолданылатын ʻokina және нуу-чах-нульт тілінде қолданылатын косақ үні – бір камералы. Көптеген қазіргі заманғы жазу жүйелері бір әріпті орфография ретінде пайда болған. Латын жазуы бастапқыда грек әліпбиінен тікелей алынған тек үлкен әріптерден тұрды, олар тасқа қашауға ыңғайлы болған. Орта ғасырдың басында жазушылар қаламмен жазуға оңай және жылдам болатын жаңа әріп формаларын, мысалы, каролингтік кіші әріптерді ойлап тапты. Бастапқыда екі форманы қолдану өзара байланыссыз болды, бірақ екеуін де бірге қолдану кең таралған келісімге келді, бұл соңында оқуға қолайлылық сияқты салаларда қосымша пайдаларға әкелді. Кейінгі кіші әріптер "кіші әріптерге", ал бастапқы үлкен әріптер "үлкен әріптерге" айналды. 1982 жылы Майкл Манн мен Дэвид Далби латын әліпбиінің заманауи бір әріпті нұсқасын Ниамей африкалық анықтама әліпбиінің нұсқасы ретінде ұсынды, бірақ ол кеңінен қолданылмады. Латын әліпбиінің тағы бір мысалы – Бастапқы оқыту әліпбиі. Кейде шрифттер белгілі бір эстетикалық эффектілерге қол жеткізу үшін бір әріпті әріп формаларын қолданады; бұл әсіресе 1960 жылдары танымал болды. Халықаралық фонетикалық әліпби кез келген тілдің қалыпты жазуы үшін қолданылмаса да, оның тізімінде басқа әліпбилерде кездесетін үлкен және кіші әріптер жұптарына ұқсас әріптері болғанымен, семантикалық жағдайды ажыратпайды. Латын әріптерін қолданған кезде жағдайды ажыратпайтын қазіргі орфографиялардың қатарында Канададағы саанич диалектісі үшін қолданылатын, бір ғана жұрнақты қоспағанда, үлкен әріптерді қолданатын және Тасманиядағы палау кани тілі үшін қолданылатын, тек кіші әріптерді қолданатын жазу жүйелері бар.
A unicase or unicameral alphabet has just one case for its letters. Arabic, Brahmic scripts like Telugu, Kannada, Malayalam, Tamil, Old Hungarian, Hebrew, Iberian, Georgian, and Hangul are unicase writing systems, while modern Latin, Greek, Cyrillic, and Armenian are bicameral, as they have two cases for each letter, e. g. B and b, Β and β, or Բ and բ. Individual characters can also be called unicameral if they are used as letters with a generally bicameral alphabet but have only one form for both cases; for example, the ʻokina as used in Polynesian languages and the glottal stop as used in Nuu chah nulth are unicameral. Most modern writing systems originated as unicase orthographies. The Latin script originally had only majuscule forms directly derived from the Greek alphabet, which were originally viable for being chiseled into stone. During the Early Middle Ages, scribes developed new letterforms for use in running text that were more legible and faster to write with an ink pen, such as Carolingian minuscule. Originally, use of the two forms was mutually exclusive, but it became a common compromise to use both in tandem, which ultimately had additional benefits in areas such as legibility. The later minuscule became the "lowercase" forms, while the original majuscule became the "uppercase" forms. A modern unicase version of the Latin alphabet was proposed in 1982 by Michael Mann and David Dalby, as a variation of the Niamey African Reference Alphabet, but has never seen widespread use. Another example of unicase Latin alphabet is the Initial Teaching Alphabet. Occasionally, typefaces make use of unicase letterforms to achieve certain aesthetic effects; this was particularly popular in the 1960s. While the International Phonetic Alphabet is not used for ordinary writing of any language, its inventory does not make a semantic case distinction, even though some of its letters resemble uppercase and lowercase pairs found in other alphabets. Modern orthographies that lack a case distinction while using Latin characters include that used for the Saanich dialect in Canada, which uses majuscule letterforms save for a single suffix, and that used for palawa kani language in Tasmania, which uses only minuscule letterforms.
Веб-типографиясы
Unicase CSS стандартында дисплей түрі ретінде белгіленген. Мысалы, қолдау көрсетілетін браузерлерде мәтінді unicase түрінде көрсету үшін осы қасиетті пайдалануға болады. OpenType спецификациясының негізі – unic белгісі. Кез келген әріп қаріп дизайнына сәйкес үлкен немесе кіші әріп ретінде көрсетілуі мүмкін, бұл барлық әріптерді үлкен немесе кіші әріптерді кішкентай әріптермен алмастырудан өзгеше, бірақ бірдей таңба әрқашан бірдей түрінде көрсетіледі. Мәтіннің тек бейнеленуі стильденгендіктен, нақты әріп өзгертілмейді және оқырмандар веб-беттен бастапқы қарапайым мәтінді көшіре алады.