Кіріспе

Лепсиус египет иероглифтері және басқа африка тілдері үшін жасаған транскрипция жүйесі. Стандартты әліпби – Карл Ричард Лепсиус жасаған латын әрпі негізіндегі әліпби. Лепсиус оны алғаш рет «Мысыр және Эфиопия ескерткіштері» еңбегінде египет иероглифтерін жазу үшін пайдаланған, кейін 1853, 1854 және 1855 жылдары, сондай-ақ 1863 жылы қайта жаңартылған басылымда африка тілдерін жазу үшін қолданды. Әліпби толық болғанымен, көптеген диакритикалық белгілері болғандықтан, сол кезде оқу мен теруге қиындық тудырды, сондықтан кеңінен қолданылмады. Дегенмен, ол Эллистің Палеотип сияқты келесі жобаларға ықпал етті, сондай-ақ, палатализация үшін жіті акцент, ретрофлекс дыбыстарын белгілеу үшін төменгі нүкте, араб тіліндегі эмфатикалық дыбыстарды көрсету үшін сызық және клик әріптері сияқты диакритикалық белгілер қазір де қолданылып келеді.

Түстер

Тондар тиісті дауыстының оң жағында және жоғарғы немесе төменгі жағында сүйір және қақпақша белгілермен (кері тырнақшалармен) көрсетіледі. Диакритикалық белгі төменгі тонды көрсету үшін сызылғанда, барлық сегіз мүмкін тонды ажыратуға болады. Тон тікелей жазылмайды, әр тіл үшін жеке анықталуы керек. Мысалы, сүйір белгі жоғары тонды, көтеріңкі тонды немесе, қытай тілінде тарихи себептермен "көтеріңкі" (上) деп аталатын кез келген тонды білдіруі мүмкін. С. А. Деңгейлік шама Контурлық шама má [má] [mǎ] ma [mā] mà [mà] [mâ]

Төменгі көтеріңкі және төмендегі тонды жоғары көтеріңкі және төмендегі тоннан акцент белгісінің астын сызып көрсету арқылы ажыратуға болады: Сызықша сонымен қатар қытай тіліндегі инь тонды да көрсетеді, бұл тонның шын мәнінде төмен екендігі туралы жаңылыс пікірге негізделген. Қытай тілінде екі қосымша тон белгісі қолданылады: "тегіс" maˏ (平) және "тоқтатылған" maˎ (入); олар да сызылған болуы мүмкін.