Кіріспе
Энтони Копли (1567–1609) – ағылшын католик ақыны және қастандық жасаушы. Ол иезуиттерді және олардың шейіт болу туралы толғауларын сынап, Елизавета патшайымды адалдықпен мақтады. Ол көбінесе 1596 жылы жазылған, «Фейри Квин» поэмасының бірінші кітабын пародиалайтын, ерікті өлімге қарсы ұзақ аллегориялық өлеңімен танымал. Бұл өлең «Тағдырға қарапайым қарау» деп аталады және ол «Гамлет» сияқты дәстүрдің бір бөлігі саналады.
Anthony Copley (1567–1609) was an English Catholic poet and conspirator. He reproached the Jesuits and their meditations on martyrdom, and loyally praised Queen Elizabeth. He is principally known to posterity for his long allegorical poem in 1596 opposing voluntary death, in parody of Book I of The Faerie Queene, entitled A Fig for Fortune; it has been considered a contribution to the same tradition as Hamlet.
Өмір
Ол сэр Томас Коплидің үшінші ұлы болды. Әкесі шетелге кеткенде ол Англияда қалды, бірақ 1582 жылы Фурнивал мейрамханасында оқып жүргенде Руандағы әкесі мен анасына қосылды. Ол екі жыл сол жерде тұрды, содан кейін Римдегі ағылшын колледжіне екі жылға жіберілді, Папа Григорий XIII-тен он короналық зейнетақы алып. Содан кейін ол Төмен елдерге барып, Парма герцогы Александр Фарнезеден жиырма короналық зейнетақы алды және Испанияның Филипп II қызметіне кірді, онда ол 1590 жылға дейін болды. 1590 жылы ол рұқсатсыз Англияға оралды, тұтқындалып, Лондон мұнарасына қамалды. Ол кешірім сұрап, ағылшын католиктері туралы ақпарат берді. Ол үйленген адам ретінде Роффи, Хоршемде (кейін әртүрліше, соның ішінде Роффи деп те жазылған) өмір сүрді және 1592 жылдың 22 маусымында Ричард Топклифф патшайымға жазған хатында ол батыр адам деп сипатталды. Елизаветаның билігінің соңғы жылдарында күдік тудырып, бірнеше рет түрмеге қамалып, оның жазбалары шын ниетпен адалдыққа толы болды. Англия королі Джеймс I таққа отырғанда Копли леди Арабелла Стюартты таққа отырғызу мақсатымен жасалған «Bye Plot» қастандығына қатысты. Ол және басқа да қастандықшылар сотталып, өлім жазасына кесілді, бірақ Копли кешірілді (1604 жылдың 18 тамызы), ол қастандықтың тарихын айтып берген соң. 1606 жылы (немесе 1607 жылы?) ол Римдегі ағылшын колледжінде қонақ болды. Оның өмірінің соңғы сақталған жазбасында ол 1609 жылы Иерусалимдегі францискандық Каса-Новаға қажылық сапар жасаған адам ретінде бейнеленген.
Шығармалары
1595 жылы ол «Арда мен даналық президенттерімен алға тартылған және араластырылған «Ақыл-ой, сәйкестік және қиял», сондай-ақ «Сүйіспеншілік сұлуы, Сүйіспеншілік пен ескі адам арасындағы бекер сөздер» атты еңбегін жариялады, Лондон, 1595. Бұл еңбектегі прозалық бөлім – негізінен испандық «La Floresta Spagnola» еңбегінен алынған анекдоттар, әңгімелер мен нақыл сөздердің жинағы. Ол 1614 жылы қосымшалармен қайта басылды, бірақ «Сүйіспеншілік сұлуы» енбеді. Осы еңбекке 1596 жылы «Бақытқа өрік» еңбегі жазылды, ол 1883 жылы Спенсер қоғамынан қайта басылды. Бұл алты тармақты өлең; оның үзінділері Томас Корсердің «Collectanea» еңбегінде, II том, 456–9 беттерде келтірілген. Елизаветаның билігінің соңында Копли иезуиттер мен зайырлы дін қызметкерлері арасындағы пікір таласына қатысып, зайырлылардың жағында екі памфлет жазды: «Апелляция, мемлекет, иезуиттер туралы иезуиттік көзқарасты ұстанған джентльменге жауап, оның туысы, Мастер А. С. жазған хат», 1601 жыл. Одан кейін «Апелляция, мемлекет, иезуиттер туралы иезуиттік емес туысына А. С. мырзаның тағы бір хаты. Сондай-ақ, оның үшінші хаты, ол өзінің ақталуын білдіреді, оған қарсы айтылған жала жармаларға қарсы белгілі бір иезуиттік жамандау, ақымақтық пен жаман рухтың көрінісі», 1602 жыл; онда ол «Менің алдағы Иезуиттер одағының көрінісін» жариялайды, бірақ ол жарық көрмеген.