Кіріспе

Австрия жазушысы (1924–2009)

Йоханнес Марио Симмель (7 сәуір 1924 – 1 қаңтар 2009), сондай-ақ J. M. Simmel деп те белгілі, австриялық жазушы. Ол Венада дүниеге келіп, Австрия мен Англияда өсті. Ол химиялық инженер мамандығын алды және 1943 жылдан Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін зерттеу саласында жұмыс істеді. Соғыс аяқталғаннан кейін ол американдық әскери үкімет үшін аудармашы болып жұмыс істеді және Венадағы Welt am Abend газетінде рецензиялар мен әңгімелер жариялады. 1950 жылдан бастап ол Мюнхендегі Quick журналының Еуропа мен Америкадағы тілшісі болып жұмыс істеді. Ол бірнеше сценарийлер мен роман жазды, олардың ондаған миллиондаған данасы сатылды. Оның көптеген романдары 1960-1970 жылдары сәтті экранға түсірілді. Ол көптеген жүлделерді жеңіп алды, соның ішінде БҰҰ Жазушылар қауымдастығының Ең жоғары сыйлығын. Оның романдарының маңызды тақырыптары – бейбітшілікке деген ынтасы және жақсылық пен жамандықтың салыстырмалылығы. Кейбір романдарының шын оқиғаға негізделгені, тіпті автобиографиялық екені айтылады. Швейцариялық адвокатының мәлімдемесінше, Симмель 2009 жылдың 1 қаңтарында Люцернде 84 жасында қайтыс болды. Осы күні "Бұл әрқашан икра бола бермейді" романының басты кейіпкері "Томас Ливеннің" 99 жылдық туылыған күні болды.

Сценарий авторы

1951: "Боздағы көктем" (реж. Георг Жакоби)
1953: "Үйленген әйелдің күнделігі" (реж. Йозеф фон Баки)
1955: "Адлон қонақ үйі" (реж. Йозеф фон Баки)
1955: "Дунья" (реж. Йозеф фон Баки)
1956: "Китти және үлкен әлем" (реж. Альфред Вейденманн)
1957: "Қыз және аңыз" (реж. Йозеф фон Баки)
1958: "Стефани" (реж. Йозеф фон Баки)
1960: (реж. Георг Маришка)