Кіріспе

Бас киімнің түрі

Тарих бойында сүйір бас киімдер көптеген мәдениеттердің ерекше белгісі болып келген. Көбінесе ежелгі Үнді-Еуропалық дәстүрді еске түсірсе де, оларды Лапландия, Жапония, Атлантикалық Канаданың Микмак халқы және Веракрус пен Ацтектердің Хуастек тайпалары (мысалы, Кодекс Мендосада бейнеленгендей) әйелдері де дәстүрлі түрде киген. Жаңа Гвинеядағы кабирлер тік пішінді бас киімді, оны диба деп атайды, және оны желіммен біріктіріп жасайды.

Тарих

Қоңыржай пішіндес бас киімнің Таяу Шығыста, Еуразияда және Орталық Еуропада қола дәуірінде болғаны мәлім. Конусты бас киімдер ежелгі Египетте, әсіресе Озирис пен фараондарды бейнелегенде, олар Озиристің иконографиясын үлгі еткенде кездеседі. Көптеген үнді-еуропалық цивилизацияларда да конусты бас киімдер тіркелген. Орталық Еуропадағы жерлеу орындарында алтыннан жасалған бас киімдер табылған. Еуразия даласындағы скифтер тік пішіндес бас киімдерімен танымал болды, олар туралы басқа цивилизациялар да айтқан, мысалы, Дарий I-нің қабіріндегі ДНҚ жазуындағы сияқты. Ежелгі Грецияда пилос б.з.б. V ғасырда саяхатшылар мен жаяу әскерлердің кең таралған бас киімі болды. XV ғасырда Бургундия ақсүйек әйелдері арасында хеннин деп аталатын конус пішіндес бас киім түрі танымал болды. Бұрынғы заманда сақтар (скифтер) де тік бас киімдер киген, олар индуисттік храмдарда (қалқандар мен металл тәждер түрінде) және хеттік бейнелеулерінде көрсетілген. Геродоттың айтуынша, тиграхауда (ортокорибанттар) скиф тайпасының аты – "тік бас киімді халық" деп аудалатын бахуврихи сөз тіркесі. Скифтерден басқа, Кабейрлер мен Одиссей де дәстүрлі түрде пилос, яғни жүннен жасалған конус пішіндес бас киім киген.

Орта ғасырлар

13 ғасырдағы кумандықтар скифтік стильдегі сүйір бас киім киген және соғыс кезінде де оларды таққандары айтылады. Жапондық Хэйан дәуірінде пайда болған казаори эбоши (風折烏帽子) аристократтардың мәртебесін көрсету үшін киген. Бұл қара зығырдан жасалған бас киімді самурайлар ерлікке жеткендегі рәсімдерде әлі күнге дейін киеді. Орта ғасырлардағы Папалық тиара кейде кейінгі ғасырларға қарағанда сүйір болып бейнеленген, бірақ кейде нүктесіз де көрсетілген. Митра папалис – бұл папалық митраның пішінімен аталған, қабықша тәрізді моллюск. Орта ғасырлардағы еврей еркектері еуропалық христиан билігінің талабы бойынша ерекше бас киім киген. Олардың арасында еврейлер бұрыннан киетін, бірақ ықтимал, ислам әлемінен, ал одан бұрын Парсыдан әкелінген сүйір бас киім ("Judenhut") болды. 15 ғасырда Бургундия ақсүйек әйелдері арасында кең таралған конус тәрізді бас киім – хеннин деп аталады. 13-15 ғасырларда лирипипа бас киім кең таралды, оның артқы бөлігі конус пішінде (бір метрге дейін немесе одан да көп) едәуір созылып, түрліше шарф ретінде тағылған немесе артына түсіріліп, қазіргі академиялық халаттарда кездесетін түрінде қалдырылған.

Қазіргі заман

Шпицхут – Бавариядағы дәстүрлі бас киім. Бұрынырақ түрлі ордендер мен католиктік үйірмелер шерулерде (мысалы, Севильяның Семана Сантасы) капирот киетін. Ұшқыш бас киімдерді Каджун тайпасы Луизиананың ауылдық Марди Грас тойларында, Courir de Mardi Gras кезінде капушон деп атайды. Ку-клукс-клан өзінің құрылған сәтінен бастап осы бас киімді киіп келеді. Еуропаның көптеген аймақтарында, әсіресе карнавал уақытында дәстүрлі халықтық мерекелерде биік конус пішіндес бас киімдер кең таралған. Италия, Испания және Болгарияда осыған қатысты мысалдарды кездестіруге болады. Англияның оңтүстік-батысындағы Падстоу және Майнхед қалаларындағы Мамыр күніне арналған аттың басының мерекесінде маска қосылған ұшқыш бас киімдер қолданылады.

Түрлері

Түрі Бейне жазбалары Bashlyk Бұл дәстүрлі түркі және казақ конусты бас киімі, әдетте былғарыдан, иістен немесе жүннен жасалады. Бұл – мойынға оралатын жапсырмалары бар, жоғары жағы дөңгелек қалыңдық киетін ежелгі қалпақ. Капирот тарихи тұрғыдан алғанда, Испанияда киілетін картоннан жасалған конус. Капушон – Луизиананың оңтүстік-батысындағы Каджун аймақтарында Марди Гра мерекесінде киілетін салтанатты бас киім. Азиялық конустық шапқыр: Седж шапқыры, күріш шапқыры, рид шапқыры немесе кули шапқыры деп аталады, бұл қарапайым стильді шапқыр көбінесе сабаннан жасалады. Ол Шығыс, Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азияда, әсіресе Вьетнамда, Қытайда, Жапонияда, Кореяда, Камбоджада, Филиппинде, Үндістанда, Бангладеште және Индонезияда пайда болды. Dunce cap Көпшілік мәдениетінде, dunce cap әдетте қағаздан жасалады және көбінесе D әрпімен немесе "dunce" сөзімен белгіленеді. Жаман мінез-құлық көрсеткен мектеп оқушыларына, аты айтып тұрғандай, ақымақтықтары үшін жұрт алдында қорлау арқылы жаза ретінде кигізіледі. Фулани шапаны – Батыс Африкадағы фулани халқының еркектері киетін, шеттері мен жоғарғы жағы былғарымен қапталған, пішінді өсімдік талшықтарынан жасалған шоқ шапқы. Алтын шапқыр – Еуропаның қола дәуіріндегі археологиялық артефактілердің сирек кездесетін түрі. Хеннин – Бургундия мен Францияда ақсүйек әйелдер жиі киетін, шамамен 1430 жылдан бастап пайда болған бас киім. Кейіннен бұл қалпақ кеңінен тарады, әсіресе қысқартылған түрінде. Әдетте, хенниннің биіктігі 30-дан 45 см-ге дейін болады және конустың жоғарғы жағынан түсетін пардамен бірге киіледі. Хогеон – бір жастан бес жасқа дейінгі жас ұл балаларға арналған корейдің дәстүрлі бас киімі, гванмоның (관모) бір түрі. Еврей шапқыры – көбінесе ақ немесе сары түсті, ортағасырлық Еуропадағы және кейбір ислам әлеміндегі яһудилер киген. Калпак – жоғары шапшаң, әдетте қалың немесе қой терісінен жасалады. Оны оңтүстік-шығыс Еуропа, Иран, Орталық Азия және Кавказ елдерінің еркектері киеді. Каса – Жапонияның дәстүрлі шапқырының бір түрі. Мадхалла – Йемендегі сабаннан жасалған дәстүрлі шапқыр. Мокоротло – сото халқының дәстүрлі түрде қолданатын сабан шапаны, Лесотоның ұлттық символы. Бұл киімді ұйықтаған кезде, көбінесе түнгі киіммен бірге киіп, жылы болу үшін пайдаланады. Nón lá – бетін күн мен жаңбырдан қорғау үшін қолданылатын вьетнамдық бас киім. Той шапаны – ойыншықты конустық шапқыр, әдетте жіңішке картоннан жасалған, сыртына үлгілер басылған және конусты бастың басына бекіту үшін эластикалық жіппен жасалады. Фригиялық шапка – жоғары жағы алға тартылған жұмсақ шапка. Ежелгі уақытта Фригия тұрғындарымен байланысты, Француз төңкерісінен бастап революция, бостандық және республикашылдықтың символы, ал қазіргі заманда – смурфтармен байланысты. Пилеус – ежелгі Грекия мен Римде феске ұқсас, жиексіз, жүн шапка. Салакот – әдетте ратаннан немесе қамыстан жасалған, Филиппиннің дәстүрлі шапаны. Бұл өте биік, ұзын шапқыр орта ғасырларда алғаш рет қолданылған. Оның аты сол кезде қант пісірілген наннан алынған. Шәкәрлі тостаған – ертедегі шапқырдың бір түрі, аяғы сәл дөңгеленген конустық шапқырмен аяқталады. Тантур – хеннинге ұқсас, 19 ғасырда Жерорта теңізінің шығысында кең тараған әйелдердің бас киімі. Ең сәнді тантурлар алтыннан жасалып, биіктігі 76 см-ге дейін жететін. Кейбіреулері асыл тастармен және інжу-маржанмен қапталған. Тантурды басына тас байлап, жібек шапанмен орап, ақ шапанды төбесіне бекітетін. Топор – бенгалдық индустарда неке рәсімдерінде киілетін, әдетте ақ, нәзік және шолапифтан жасалған шапқыр. Сиқырлы шапқыр – кең жиекті, биік, конус тәрізді шапқыр, әдетте қара түсті, еуропалық сиқыршыларды бейнелейді.