Кіріспе

1966 жылы Ирландия Республикасындағы «Фианна Фейл» партиясының басшылығына сайлау 1966 жылдың қазан айында Шон Лемас партия басшысы және Taoiseach лауазымынан кетпек болғаннан кейін басталды. Лемас жеті жылдан астам осы екі лауазымды атқарған болатын, және оған отставкаға басқану үшін ешқандай қысым болмаса да, ол жаңа буынға билікті беру уақыты жеткенін сезінді. Оның ізбасары 1966 жылдың 10 қарашасында «Фианна Фейл» парламенттік партиясының мүшелерімен сайланды. Бір кезеңді дауыс беру нәтижесінде Джек Линч сайлауда жеңіске жетті.

Науқан

1966 жылдың қазан айында Сеан Лемас «Фианна Фейл» партиясының және Таоиштің басшылығынан кетуге шешім қабылдады. Зейнеткерлікке шығуды жеңілдететін бірнеше фактор болды. Біріншіден, ол өзінің ізашары Эмон де Валераның үлгісін қайталамай, ұзақ уақытқа билікте қалуды қаламады. Екіншіден, егер ол басшы болып қалса, тағы бір жалпы сайлауда жеңіліске ұшыраса, жеңілген Таоиш ретінде қызметтен кетудің жағымсыз міндетіне тап болар еді. Үшіншіден, және ең маңыздысы, 1966 жылы Пасха көтерілісінің елу жылдығы тойланды, бұл ирландия тарихындағы маңызды бір кезеңнің аяқталуын білдірді. Көтерілістің аман қалған басшыларының бірі Лемас, оған және партияның басқа негіздеушілеріне тарих сахнасынан шығып, жас ұрпаққа билікті беру уақыты келді деп сенді. Лемас орнын басуға ең мүмкін кандидаттар – Джордж Колли мен Чарльз Хауги еді. Екеуі де сол кезде елден тыс болған, бірақ өздерінің үміткерліктерін жариялау үшін дереу Дублинге оралды. Екеуі де 41 жаста және депутаттық тәжірибесі он жылдан аз болса да, олардың арасында айырмашылық зор еді. Гарри Коллидің ұлы Колли партияның консервативті қанатының өкілі ретінде қарастырылды, ол ирланд тілі сияқты партияның бастапқы принциптерін сақтауға берілген. Ол партияның ескі мүшелері, мысалы, Франк Эйкеннің қолдауын алды. Хауги болса, жаңашыл саясаткер ретінде танылды. «Жылдам жетіспекшілікке ұмтылған жас адам» бейнесінде ол жас депутаттардың арасында көбірек қолдауға ие болды. Бастапқыда Колли мен Хауги арасында сайлау болуы мүмкін болғанмен, көптеген партия мүшелері ұсынылған таңдауға риза болмады. Лемас Патрик Хиллери мен Джек Линчтен де үміткерліктеріне қатысуды сұраған, бірақ екеуі де оған қызығушылық танытпады. Басқа кандидаттардың бірі де Хауги мен Коллиге қарсы тұра алмағандықтан, Нил Блейни партияның республикалық қанатының күшті қолдауымен сайлауға қатысуға шешім қабылдады. Сайлаудың партияны үш топқа бөлуі мүмкін болғандықтан, Джек Линчтің позициясын өзгертіп, өзінің кандидатурасын ұсынуына қысым күшейді. Линч Лемасстың орнын басуға ең лайықты кандидат еді. Қаржы министрі ретінде ол үкіметтегі ең беделді министрлікке жетекшілік етті. Ол 20 жылға жуық Дэйл тәжірибесіне ие болды және тоғыз жыл қатарынан үкіметте қызмет етті. Саяси мансабынан бөлек, Линч ұлттық спорт шебері болды, херлинг және гэль футболдан Бүкіл Ирландия медальдарын жеңіп алды. Артқы қатардағы депутаттардың тобы «Джекке қолдау көрсету» науқанын бастады, оның басшылыққа үміткер боларына үміттене отырып. Линч Лемасстан да қысым көрді. Осы қысымға көніп, ол өзінің кандидатурасын ұсынуға келісті.