Мемлекеттік бюджет саясаты: «Төлегенің орнына жұмсау» қағидасы
PAYGO
АҚШ-тың мемлекеттік бюджет саясатындағы PAYGO жүйесі қарызды өсірмейтін шығыстарды қаржыландыруды қамтиды. Бюджеттік тепелділікті сақтауға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мемлекеттік бюджет саясаты
PAYGO (Pay As You GO) – АҚШ-тағы шығыстарды қарызға салу емес, қолда бар қаражат есебінен қаржыландыру жолы.
Public budgetary policy
PAYGO (Pay As You GO) is the practice in the United States of financing expenditures with funds that are currently available rather than borrowed.
Бюджет құру
PAYGO жаңа шығындар мен салық өзгерістерінің федералды қарызды арттырмауын қамтамасыз етеді. Бұл, үкімет белгілі бір жобаны қаржыландыру үшін ақша жинағандағы "төлемді қаржыландыру" шатастырмаңыз. PAYGO ережелеріне сәйкес, жаңа ұсыныс "бюджеттік бейтараптылықты" қамтамасыз етуі керек немесе қолданыстағы қаражаттан үнемделген сомамен өтелуі керек. Бұл, бюджетті басқарушылардан шығыстарды басымдыққа бөлу және фискалдық қатаңдық танытуын талап етеді. Мұндай жүйенің маңызды мысалы – АҚШ Үкіметінің заңдары мен АҚШ Конгресінің регламенттерінде PAYGO-ның қолданылуы. Алғаш рет 1990 жылғы Бюджеттік тәртіп туралы заңның (1990 жылғы Жалпы бюджеттік келісім заңының XIII тармағы ретінде енгізілген) аясында қабылданған PAYGO, тікелей шығындардың өсуіне немесе кірістердің азаюына қарсы, басқа шығындарды азайтуға немесе кірістерді арттыруға міндеттейді. Бұл, бюджеттік тапшылықтың өсуін тежеуге бағытталған. Тікелей шығындар (немесе "міндетті шығындар") көбінесе "құқыққа негізделген шығындардан" тұрады, яғни, белгілі бір адамдар тобы белгілі бір пайда алуға құқылы және үкімет, қосымша заңнамалық шараларсыз, осы пайданы қамтамасыз етуге міндетті – сондықтан ол "міндетті" деп есептеледі. Осы пайданы кеңейту немесе қысқарту тек заң арқылы ғана мүмкін. Егер пайда кеңейтілсе немесе арттырылса, тікелей шығындардың осы өсуі кірістердің артуымен немесе тікелей шығындардың азаюымен өтелуі керек. Кіріс тұрғысынан алғанда, PAYGO кірістердің азаюын бақылауға арналған. Егер салық ставкаларының төмендеуі немесе Федералдық үкімет жинаған кірістерге басқа да әсерлер нәтижесінде кірістердің азаюы күтілсе, бұл тапшылыққа тигізетін әсер салық ставкаларының жоғарылатуымен, басқа жерлерде кіріс жинаудың артуымен немесе сомасы бірдей шығындарды азайту арқылы өтелуі керек.
The PAYGO compels new spending or tax changes not to add to the federal debt. Not to be confused with pay as you go financing, which is when a government saves up money to fund a specific project. Under the PAYGO rules, a new proposal must either be "budget neutral" or offset with savings derived from existing funds. The goal of this is to require those in control of the budget to engage in the diligence of prioritizing expenses and exercising fiscal restraint. An important example of such a system is the use of PAYGO in both the statutes of the U. S. Government and the rules in the U. S. Congress. First enacted as part of the Budget Enforcement Act of 1990 (which was incorporated as Title XIII of the Omnibus Budget Reconciliation Act of 1990), PAYGO required all increases in direct spending or revenue decreases to be offset by other spending decreases or revenue increases. It was thought that this would control increases in deficit spending. Direct spending (or "mandatory spending") is largely composed of "entitlement spending," which means that a group of beneficiaries are entitled to a benefit and, without further legislative action, the government must provide that benefit—hence it is considered to be "mandatory." Only by legislative action can the benefit be either expanded or reduced. If a benefit is expanded or increased, that increase in direct spending must be offset by an increase in revenue or a decrease in direct spending. In terms of revenue, PAYGO is designed to control revenue reductions. If revenue is estimated to be reduced through a reduction in tax rates of any kind or other effects on revenue collected by the Federal Government, that effect on the deficit must be offset either through increased tax rates or increase in revenue collection elsewhere, or spending reductions of the same amount.
Заң бойынша PAYGO (19902002)
1990 жылғы әмбебап бюджеттік келісім заңында (OBRA '90) бекітілген бастапқы PAYGO режимінде, заң бойынша, егер Конгресс сессиясы кезінде қабылданған заң келесі жылға жоспарланған мемлекеттік қарызды арттырса, "секестрлеу" шарасы қолданылатын болды. Секестрлеу – бұл Басқару және бюджет кеңсесі есептегендей, бұл тапшылықтың өсуін өтеу мақсатында, босатылмаған міндетті бағдарламалар бойынша бюджеттік шығыстарды бірдей үлесте қысқарту. Бұл ережелер 1991-2002 қаржы жылдары аралығында қолданыста болды. 1990 жылы қабылданған бұл ереже, 1993 жылғы әмбебап бюджеттік келісім заңымен және 1997 жылғы теңгерімді бюджет заңымен ұзартылды. 1991 қаржы жылындағы федералды тапшылық ЖІӨ-нің 4,5%-ын құрады, ал 2000 қаржы жылында федералдық профицит 2,4%-ға жетті. Жалпы федералдық шығындардың ЖІӨ-ге қатынасы 1991 жылдың қаржы жылынан 2000 жылдың қаржы жылына дейін жыл сайын төмендеді, 22,3%-дан 18,4%-ға дейін азайды. Алайда, PAYGO қолданыста болған соңғы жылы тапшылық қайтадан пайда болды: 2002 жылы "тапшылыққа оралу" болды (158 миллиард доллар, ЖІӨ-нің 1,5%). Бұл заңның техникалық анықтамасына сәйкес келіп, әдетте рұқсат етілмейтін шығыстарға мүмкіндік берді. Нәтижесінде, 1999 жылы 34 миллиард доллар, ал 2000 жылы 44 миллиард доллар төтенше жағдайларға жұмсалды.
In the initial PAYGO regimen, enacted in the Omnibus Budget Reconciliation Act of 1990 (OBRA '90), by statutory requirement, if legislation enacted during a session of Congress had the effect of increasing the projected debt for the following year, a "sequestration" would be triggered. A sequestration is an across the board spending reduction of non exempt mandatory programs to offset this increase in the deficit, as calculated by the Office of Management and Budget. These rules were in effect from FY1991–FY2002. Enacted in 1990, it was extended in the Omnibus Budget Reconciliation Act of 1993 and the Balanced Budget Act of 1997. In FY 1991, the Federal deficit was 4.5% of GDP, and by FY 2000, the Federal surplus was 2.4%. Total Federal spending as a percentage of GDP decreased each year from FY1991 through FY 2000, falling from 22.3% to 18.4%. Deficits, though, returned by the last year PAYGO was in effect: There was a "return to deficits ($158 billion, 1.5% of GDP) in 2002". While staying within the technical definition of the law, this allowed spending that otherwise would not be allowed. The result was emergency spending of $34 billion in 1999 and $44 billion in 2000.
PAYGO қолданылмайды (2003-2006)
PAYGO-ның заңнамасы 2002 жылдың соңында күшінен шықты. Осыдан кейін Конгресс президент Джордж Буш ұсынған 2003 жылғы салықты қысқартуды (2003 жылғы Жұмыс орындары мен өсуге салықтық жеңілдету туралы келісім заңы ретінде қабылданды) және «Медициналық сақтандыру рецепті бойынша дәрі-дәрмектер, жақсарту және жаңғырту туралы» заңды қабылдады. Ақ үй жаңа Medicare рецепті бойынша дәрі-дәрмектер жәрдемақысы жоспары PAYGO талаптарына сай келмейтінін мойындады:
The PAYGO statute expired at the end of 2002. After this, Congress enacted President George W. Bush's proposed 2003 tax cuts (enacted as the Jobs and Growth Tax Relief Reconciliation Act of 2003), and the Medicare Prescription Drug, Improvement, and Modernization Act. The White House acknowledged that the new Medicare prescription drug benefit plan would not meet the PAYGO requirements:
PAYGO күшінен шыққаннан кейін бюджет тапшылығы қайтадан пайда болды. Федералдық профицит 2000 жылы 236,2 миллиард доллардан 2001 жылы 128,2 миллиард долларға дейін төмендеді, содан кейін 2002 жылы 157,8 миллиард долларлық тапшылыққа ұшырады – бұл заңнамалық PAYGO күшінде болған соңғы жыл. Бюджет тапшылығы 2003 жылы 377,6 миллиард долларға, ал 2004 жылы 412,7 миллиард долларға дейін өсті. Президент Буштың билік құрған алғашқы 6 жылында, Конгресс республикашылдардың бақылауында болған кезде, федералдық қарыз 3 триллион долларға артты. 2007 жылдың 3 қаңтарында демократтар Конгрессті бақылауға алғаннан кейін де мемлекеттік қарыз өсуін жалғастырды. Буш әкімшілігінің соңында мемлекеттік қарыз президент Буш 2001 жылдың қаңтарында билікке келген кездегі көрсеткіштен 2009 жылдың қаңтарына дейін шамамен екі есеге артты.
After the expiration of PAYGO, budget deficits returned. The federal surplus shrank from $236.2 billion in 2000 to $128.2 billion in 2001, then a $157.8 billion deficit in 2002—the last year statutory PAYGO was in effect. The budget deficit increased to $377.6 billion in 2003 and $412.7 billion in 2004. In the first 6 years of President Bush's term, with a Republican controlled Congress, the federal debt increased by $3 trillion. The public debt continued to grow after Democrats gained control of Congress on January 3, 2007. At the end of the Bush administration, public debt had nearly doubled from when President Bush took office in January 2001, to January 2009.
Заң бойынша PAYGO-ны қайтару (2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2010 жылдың 12 ақпанында Обама заңмен бекітілген PAYGO ережелерін қол қойды.
On February 12, 2010, Obama signed statutory PAYGO rules into law.
Әкімшілік PAYGO (2019-қазіргі)
2023 жылғы әкімшілік төлем бойынша төлем (2023 жылғы фискалдық жауапкершілік заңы) әкімшілік шаралар үшін мемлекеттік PAYGO жүйесін енгізеді. 2019 жылдың 10 қазанында президент Трамптың қабылдаған шешімі – осы жүйенің алғашқы іске асырылуы болды.
The Administrative Pay As You Go Act of 2023 (Fiscal Responsibility Act of 2023) implements statutory PAYGO for administrative actions. of President Trump on 10 October 2019 was the first implementation.
Әлеуметтік сақтандыру
Әлеуметтік сақтандыруда PAYGO – қазіргі салым төлеушілердің қазіргі алушыларға төлемдер жасау арқылы жұмыс істейтін, қаржыландырылмаған жүйе. Таза PAYGO жүйесінде ешқандай резерв жинақталмайды және барлық жарналар сол кезеңде төленіп шығарылады. PAYGO жүйесіне қарама-қарсы – қаржыландырылатын жүйе, онда жарналар жинақталып, талаптар орындалғанда кейін (пайызымен бірге) төленеді.
In social insurance, PAYGO refers to an unfunded system in which current contributors to the system pay the expenses for the current recipients. In a pure PAYGO system, no reserves are accumulated and all contributions are paid out in the same period. The opposite of a PAYGO system is a funded system, in which contributions are accumulated and paid out later (together with the interest on it) when eligibility requirements are met.
АҚШ әлеуметтік қамсыздандыру
PAYGO жүйесінің маңызды мысалы – АҚШ-тағы Әлеуметтік қамсыздандыру. Бұл жүйеде үнемі жұмыс істейтін халық Федералды сақтандыру жарналары туралы заңға (FICA) сәйкес салық төлейді, ал көбінесе 62 жасқа толған адамдар одан қаражат алады. Әлеуметтік қамсыздандыру таза PAYGO жүйесі емес, себебі ол Қартаю, аман қалғандар және мүгедектік сақтандыру траст қорларында (OASDI) артық түсімдерді жинақтайды.
An important example of such a PAYGO system in this second sense is Social Security in the U. S. In that system, contributions are paid by the currently employed population in the form of the Federal Insurance Contributions Act tax (FICA), while recipients are mostly individuals of at least 62 years of age. Social Security is not a pure PAYGO system, because it accumulates excess revenue in the Old Age, Survivors, and Disability Insurance Trust Funds (OASDI).
Германия зейнетақы жүйесі
PAYGO-ға тағы бір мысал – Германияның зейнетақы жүйесі. Жұмыс істеп жүрген адамдар зейнетақы жүйесіне міндетті түрде жарна төлеуі керек. Төленген қаражат дереу қайта бөлістіріледі. Жүйеге төленетін сома табыс деңгейіне байланысты болады және жарна төлеушілерге «зейнетақы ұпайлары» (de: Entgeldpunkte) түрінде есептеледі. Орташа табысқа ие адам жылына бір зейнетақы ұпайы жинақтайды. Жыл сайын ең көп екі зейнетақы ұпайы жинауға болады. Әр жыл сайын бір зейнетақы ұпайының құны есептеліп, зейнеткерлер жинаған зейнетақы ұпайларының санына және сол жылы бүкіл зейнетақы жүйесіне түскен табысқа пропорционалды түрде төлем алады.
Another example for PAYGO is the German pension system. Employees have to pay into the pension system while they are working. The funds are immediately re distributed. The amount paid into the system depends on the income and gives the payers so called "pension points" (de: Entgeldpunkte). The medium income would give one pension point in a year. A maximum of two pension points can be collected per year. Each year the value of one pension point is calculated and pensioners receive money in proportion to their accumulated pension points and the income generated in that year for the whole pensions system.