Алан Сигер – 1-ші дүйн. соғысында қаза болған америкалық ақын. «Өліммен кездесуім» өлеңімен танымал, Франция үшін ерлікпен шайқасқан. Туыстары да белгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық соғыс ақыны және сарбаз (1888–1916)
American war poet and soldier (1888–1916)
Алан Сигер (22 маусым 1888 – 4 шілде 1916) – француз шетелдік легионында қызмет етіп, Бірінші дүниежүзілік соғыста Сомма шайқасында қаза тапқан американдық соғыс ақыны. Сигер балалар жазушысы және педагог Элизабет Сигердің, сондай-ақ белгілі американдық пацифист және музыка зерттеушісі Чарльз Сигердің ағасы болды; ол халық музыкасын ойнайтын Пит Сигер, Пегги Сигер және Майк Сигердің де қарындасының/інісінің баласы еді. Ол президент Джон Кеннедидің өте ұнаған «Мен Өліммен Кездесемін» атты өлеңімен танымал. Оның ескерткіші Париждегі États-Unis алаңындағы монументте орналасқан, ол өз елі бейтарап болғанда үшінші француз республикасы үшін ерікті түрде соғысқан және соғыста қаза тапқан американдық азаматтарды құрметтейді. Сигерді кейде «Америкалық Руперт Брук» деп атайды.
Alan Seeger (22 June 1888 – 4 July 1916) was an American war poet who fought and died in World War I during the Battle of the Somme, serving in the French Foreign Legion. Seeger was the brother of Elizabeth Seeger, a children's author and educator, and Charles Seeger, a noted American pacifist and musicologist; he was also the uncle of folk musicians Pete Seeger, Peggy Seeger, and Mike Seeger. He is lauded for the poem "I Have a Rendezvous with Death", a favorite of President John F. Kennedy. A statue representing him is on the monument in the Place des États Unis, Paris, honoring those American citizens who volunteered to fight for the Third French Republic while their country was still neutral and lost their lives during the war. Seeger is sometimes called the "American Rupert Brooke".
Ерте өмір
Сигер 1888 жылғы 22 маусымда Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Алланның немере інісі, халық әншісі Пит Сигердің айтуынша, Сигерлер отбасы «пуритандық, кальвинистік Жаңа Англия дәстүрінде өте христиандық» болған. Бірақ, іс жүзінде Аланның отбасы кальвинизмнің унитаризмге өзгеруінің қағидаларын ұстанған. Оның ата-анасы унитариан шіркеуінде үйленген, Аллан мен оның інісі Чарльз унитариандық мектептерде білім алған: Манхэттендегі Хорас Манн мектебі, Тарритаундағы Хакли мектебі және Гарвард университеті. Отбасы өз американдық тарихын 18 ғасырға дейін жегізеді. Әкесінің әкесі Карл Людвиг Сигер, Германияның Вюртемберг аймағынан шыққан дәрігер, Америка революциясынан кейін Америкаға көшіп келіп, 1780 жылдары Парсонс ескі Жаңа Англия отбасына үйленген. Аланның әкесі Чарльз Сигер аға, 19 ғасырдың соңында Мексиканың дамуына және АҚШ-пен қарым-қатынасына баспа, инфрақұрылымды дамыту және қант өңдеу арқылы зор ықпал еткен. Аланның алғашқы жылдары Мексика қаласында аз ғана уақыт өткізген, содан кейін отбасы Стейтен-Айлендке қайтып келген, онда оның қарындасы Элизабет (Элси) дүниеге келген. Элизабет жазушы және Нью-Йорк қаласындағы педагог болған. Аланның үлкен інісі Чарльз Сигер кіші белгілі музыкатанушы болған, сонымен қатар американдық халық әншілері Пит Сигер, Майк Сигер және Пегги Сигердің әкесі. Сигерлер отбасының жағдайы жақсы болған, ал Чарльз аға өмірі бойы халықаралық саудада маңызды тұлға болған. 1898 жылы отбасы Стейтен-Айлендтен Централь Паркке жақын пәтерге көшкен. 1900 жылы Чарльздің бизнес мүдделері отбасын Мексика қаласына қайтарған, онда ол қаланың көлік инфрақұрылымын дамытуға қатысып, электр автомобильдерімен сауда жасаған. Жас Аланның Мексикада өткізген аз ғана уақыты оның кейінірек жазған, ең ұзақ «Шөлдегі бақ» өлеңіне материал берген. 1902 жылы Сигер ағасымен бірге Мексика қаласынан Нью-Йорк штатының Тарритаун қаласындағы Хакли мектебіне оқуға түскен, содан кейін Гарвард университетіне қабылданған. Сигер Гарвардтағы алғашқы жылдары көбінесе интеллектуалдық ізденістерге ден қойып, маңызды әлеуметтік өмірге ие болмаған. Бірақ, жоғары сынып студенті және «Гарвард айлығының» редакторы ретінде ол Уолтер Липман және Джон Рид сияқты эстетикалық сезімталдығын бөлісетін достар тобын тапқан. Екі жылдан кейін Сигер Гринвич-Виллиджден Парижге көшіп, Латын кварталында тұрып, богемиялық өмір салтын жалғастырған. Сигер үшін одақтастар үшін күресу – моральдық міндет болған; «Америкаға хат» өлеңінде ол Американың соғысқа қосылудағы моральдық сәтсіздігі деп санайтын нәрсеге қарсы айтқан.
Seeger was born on June 22, 1888, in New York City. According to Alan's nephew, folk singer Pete Seeger, the Seeger family was "enormously Christian, in the Puritan, Calvinist New England tradition." In practice, though, Alan's immediate family lived within the precepts of the evolution of Calvinism into Unitarianism. His parents were married in the Unitarian Church, and Alan and his brother, Charles, were educated in schools based in Unitarianism: the Horace Mann school in Manhattan, the Hackley School in Tarrytown and Harvard University. The family traced their American heritage to the 18th century. A paternal ancestor, Karl Ludwig Seeger, a doctor from Württemberg, Germany, emigrated to America after the American Revolution and married into the old New England family of Parsons in the 1780s. Alan's father, Charles Seeger, Sr., was influential in the late 19th century development of Mexico and its relationship with the United States through publishing, infrastructure development, and sugar refining. Alan's first years included a brief time spent in Mexico City before the family returned to live on Staten Island, where his sister Elizabeth (Elsie) was born. Elizabeth became an author and New York City educator. Alan's older brother Charles Seeger, Jr. became a noted musicologist, and the father of the American folk singers Pete Seeger, Mike Seeger, and Peggy Seeger. Seeger's family was well to do, and Charles, Sr. was a figure in international commerce throughout his life. In 1898, the family moved from Staten Island to an apartment near Central Park. In 1900, Charles' business interests took the family back to Mexico City where he took a role in the development of the city's transportation infrastructure and become a merchant of electric automobiles. Young Alan's short time in Mexico provides material for his later, and longest, poem, "The Deserted Garden". In 1902, Seeger left Mexico City with his brother to attend Hackley School in Tarrytown, New York, after which he attended Harvard University. During Seeger's first few years at Harvard, he was primarily fixated on intellectual pursuits and did not have a significant social life. However, as an upperclassman and editor at The Harvard Monthly, he found a group of friends that shared his aesthete sensibilities, including Walter Lippmann and John Reed. After two years, Seeger left Greenwich Village to move to Paris, where he lived in the Latin Quarter and continued to pursue a bohemian lifestyle. For Seeger, fighting for the Allies was a moral imperative; in his poem "A Message to America," he spoke out against what he saw as America's moral failure to join the war.
Ескерткіштер мен мұра
1919 жылы Сигердің әкесі Чарльз Парижде тұрып, «Poems» және 1917 жылы жарық көрген «Letters and Diary» шығармаларының роялтисінен түскен қаражатты Париждегі Америка кітапханасын құруға бел буды. Чарльз оның алғашқы кеңесінің төрағасы болды. 1923 жылғы 4 шілдеде Франция Мемлекеттік кеңесінің президенті Раймонд Пуанкаре, Place des États Unis алаңында Франция үшін Бірінші дүниежүзілік соғыста ерікті түрде соғысқан американдықтарға арналған ескерткішті ашты. Жан Буше салған, тұғырына орнатылған қола мүсіннен тұратын ескерткіштің құны халықтан жиналған қаржы есебінен төленді. Буше Сегердің суретін шабыт көзі ретінде пайдаланды, ал Сегердің есімі француз армиясының Шетелдік легионында қаза тапқан 23 адамның қатарында, тұғырдың арт жағында жазылған. Мүсіннің екі жағында Сигердің 1916 жылғы 4 шілдеде қайтыс болғанға дейін жазған «Франция үшін опат болған американдық еріктілерінің естелігіне» арналған өлеңінен үзінділер орналасқан. Сигер бұл өлеңін сол жылдың 30 мамырында Парижде, американдық мереке Decoration Day (кейін Memorial Day деп аталған) күні оқуды жоспарлаған:
In 1919, Seeger's father Charles, while living in Paris, determined to devote royalties received for Poems and for a subsequent Letters and Diary, published in 1917, to the founding of what became the American Library in Paris. Charles became its first board chairman. On 4 July 1923, the President of the French Council of State, Raymond Poincaré, dedicated a monument in the Place des États Unis to the Americans who had volunteered to fight in World War I in the service of France. The monument, in the form of a bronze statue on a plinth, executed by Jean Boucher, had been financed through a public subscription. Boucher had used a photograph of Seeger as his inspiration, and Seeger's name can be found, among those of 23 others who had fallen in the ranks of the Foreign Legion in the French Army on the back of the plinth. Also, on either side of the base of the statue, are two excerpts from Seeger's "Ode in Memory of the American Volunteers Fallen for France", a poem written shortly before his death on 4 July 1916. Seeger intended that his words should be read in Paris on 30 May of that year, at an observance of the American holiday, Decoration Day (later known as Memorial Day):
Олар дүниелік игіліктерді іздемеді; олар тек өкінішсіз өмір сүруді қалады, өмірді өздерінің өмірі ретінде бағалап, өздерінің өлімімен өлген бауырластар. Сәлем, бауырластар! Сау болыңыздар, қадірлі қаза тапқандар! Біз сіздерге екі үлкен қарызды мәңгілікке қарыздымыз: Франция үшін өлгендеріңіздің даңқы және естеліктерімізде сіздерге көрсетілген құрмет. 2016 жылғы 3 және 4 шілдеде Сегердің қайтыс болғанына 100 жыл толуы Place Des États Unis алаңындағы ескерткіште және Бельу-ан-Сантерде екі бөлек салтанатпен атап өтілді. Шараға АҚШ, Франция, Германия және Испаниядан 500-ге жуық адам жиналды, олар Сегердің ауылды азат етудегі рөлі, сондай-ақ неміс ақыны Рейнхард Зорге мен каталон ақыны Камиль Кампаньяның рөлін еске алды. 1921 жылы Пенсильвания штатының орталық бөлігіндегі Алан Сигер табиғи аймағына фольклоршы және табиғатты қорғаушы полковник Генри Шумейкер Сигердің құрметіне ат қойды. Сол жылы «Алан Сигер ағашы» Вашингтон сквері саябағында, Бранчард пансионатының алдында ақын-тарихшы Уолтер Адольф Робертс басшылығымен отырғызылып, салтанатты түрде ашылды. Ағаштың тағдыры белгісіз, шамасы ғасырдың ортасында жоғалып кеткен. Автор Крис Диккон 2017 жылы Сигердің толық өмірбаянын жазды – «Өліммен кездесу: Алан Сигер поэзияда, соғыста». Диккон кітабы жарық көргеннен кейін көп ұзамай Париждегі Америка кітапханасында Сигер және оның шығармалары туралы сөз сөйледі. Сондай-ақ 2017 жылы американдық композитор Патрик Циммерлидің «Алан Сигер: Тағдыр құралы» атты ораториясы Париждегі Сен-Луи де Инвалидтер соборында, ал 2019 жылы Нью-Йорктегі Сент-Джон Дивайн соборында алғаш рет орындалды. 2018 жылғы 9 қарашада The Wall Street Journal газетінде Аарон Шнурдың жариялаған пікір мақаласы Бірінші дүниежүзілік соғыстың поэзиясын, соның ішінде Сигердің «Мен өліммен кездесуім бар» өлеңін құрметтеді.
They did not pursue worldly rewards; they wanted nothing more than to live without regret, brothers pledged to the honor implicit in living one's own life and dying one's own death. Hail, brothers! Goodbye to you, the exalted dead! To you, we owe two debts of gratitude forever: the glory of having died for France, and the homage due to you in our memories. On July 3 and 4, 2016, the centennial of Seeger's death was memorialized in two separate ceremonies at the monument at Place Des États Unis, and at Belloy en Santerre, where 500 people from the US, France, Germany and Spain gathered to commemorate his role in the liberation of the village, as well as those of German poet Reinhard Sorge and Catalan poet Camil Campanya, also associated with the battle. In 1921, Alan Seeger Natural Area, in central Pennsylvania, was named by the folklorist and conservationist Colonel Henry Shoemaker in honor of Seeger. In the same year, the "Alan Seeger Tree" was planted and dedicated in Washington Square Park before the Branchard boarding house in an event led by poet/historian Walter Adolphe Roberts. The tree disappeared at some point probably in the mid century. Author Chris Dickon wrote what is widely considered the definitive biography of Seeger in 2017, A Rendezvous with Death: Alan Seeger in Poetry, at War. Dickon spoke about Seeger and his work at the American Library, Paris, shortly after the publication of his book. Also in 2017, the oratorio Alan Seeger: Instrument of Destiny by American composer Patrick Zimmerli was premiered at the Cathédrale Saint Louis des Invalides in Paris, followed by an American premier at the Cathedral of St. John the Divine in New York in 2019. On 9 November 2018, an opinion commentary by Aaron Schnoor in The Wall Street Journal honored the poetry of World War I, including Seeger's poem "I Have a Rendezvous With Death".