Кіріспе
Вице-адмирал граф Пьер Этьен Рене Мари Дюманоар Ле Пелли (2 тамыз 1770, Гранвиль – 7 шілде 1829, Париж)
Оның әкесі Луи Пьер Этьен Ле Пелли (1733–1807), Сиер дю Маноир, Гранвильдің жеке қарақшы капитаны, кеме иесі және буржуа болған. Пьер Дюманоар Ле Пелли Жорж Рене Ле Пеле де Плевильдің (1726–1805) екінші туысы. Анасы
1790 жылы кіші лейтенантқа өкіметтік лауазымға көтеріліп, адмирал Мартиннің штабына тағайындалды. «Санс Кулотт» кемесінде қызмет етті. 1793 жылдың маусым айында кеме лейтенанты болып тағайындалғанда оған жиырма үш жас толмаған еді. Шаядан кейін Дюманоар Линоиді күшейтпегені үшін сөгіс алды. Адмирал де Латуш Тревильдің 1804 жылғы 20 тамыздағы қазасынан кейін ол «Формидабль» кемесінде болды және Тулон эскадрильясының уақытша қолбасшысы болды, сондай-ақ қолбасшылықты сақтап қалуға үміттенеді. Алайда император вице-адмирал де Вильнёвті шақырды. 1804 жылғы 28 тамыздағы Наполеонның хатында оның себептері келтірілген: Басқа авторлар оның «Формидабль», «Дюгей Труан», «Сципион» және «Мон Блан» кемелері болса да, ол қимылсыз күйде болды және күреспей кетіп қалғанын жазды. Ол қызметке тағайындалмады, 1809 жылдың желтоқсанында тергеу кеңесіне шақырылды және сөгіс алды; ол 1810 жылдың наурыз айында сенаторлар Флюрио мен Бугенвиль және адмиралдар Тевенард пен де Розилиден құралған теңіз соғыс кеңесінің алдында пайда болуды талап етті, ол ақталды. Дюманоар кемелерінің шегінуін сақтық шарасы ретінде түсіндірді: «Осы сәтте жауға жеткеніміз, біздің жоғалтуларымызды арттырып, менің дивизиямның құлдырауымен жаудың үстемдігін күшейтетін үмітсіз шабуыл болар еді, мен оларға көп зиян келтіре алмас едім». Комиссия мынадай қорытындыға келді:
Дюманоар алған сигналдарға сәйкес маневр жасады және оның міндет пен ар-намысына сай әрекет еткені анықталды. Ол жел мен жағдайдың мүмкіндік бергенін жасап, флагманды құтқаруға тырысты. Ол өзінің қарсылас кемелеріне қарсы мүмкіндігінше жақын күрескенін айтты. Соңында, ол кемесі зақымдалып, оның жағдайына байланысты маневр жасау мүмкін болмағандықтан ғана шайқастан шықты.
Dumanoir had manoeuvred in accordance with the signals he had received and that he had followed the impulse of duty and honour. That he had done what the winds and circumstances had allowed him to do to come to the rescue of the flagship. That he had fought as closely as possible against all the ships he had dealt with. Finally, he had only left the battle when he was forced to do so by the damage to his ship and the impossibility of manoeuvring in the state his mast was in.
Бурбондық реставрация
1814 жылы шілдеде Францияға оралған ол 1814 жылы 2 желтоқсандағы патент хатымен бірінші қайта орнату кезінде король Людовик XVIII-ден граф атағын алды; 1815 жылы Сент-Луи орденінің рыцары атанды. Одан кейін ол XVIII Людовиктің Константинопольдегі елшісі маркиз де Ривьер басқарған теңіз бөліміне қолбасшылық етті. 1816 жылы 22 тамыздағы бұйрық контр-адмиралдар санын 21-ден 12-ге дейін азайтты. 1817 жылы осы бұйрыққа сәйкес, сақталатын генерал-офицерлердің тізімі жасалды: Дюманоир тізімде бірінші болып тұрды. Ол 1829 жылы 6 шілдеден 7 шілдеге дейінгі түні Парижде кенеттен қайтыс болды және Пэр-Лашез зиратында (19-бөлім) жерленді.