Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бөгет және су қоймасын Ромеро саялы көрік орнынан көруге болады, ол 152-ші тас жол бойында орналасқан.
The dam and reservoir are visible from the Romero Overlook Visitors Center, which is located along Highway 152.
Шолу
Сан-Луис су қоймасы қыста және көктемде жаңбырлы маусымда Калифорнияның ең үлкен су айдыны – Сакраменто-Сан-Хоакин өзендері дельтасынан ағып шығатын артық суды жинауға арналған, осы арқылы оны құрғақ маусымда пайдалануға болады. Бұл суға табиғи өзен ағындарымен қатар, Шаста көлінен, Оровиль көлінен, Фолсом көлінен және басқа су қоймаларынан су тасқынын бақылау мақсатында босатылған су да кіреді. Бұл су дельтадан бұрылып, оңтүстікке қарай су пайдаланушыларға жеткізіледі, бұл жұмыс каналдар мен сорғы станциялары арқылы жүзеге асырылады. Сан-Луис бөгеті – аймақтық тығыз жермен нығайтылған құрылыс. Оның биіктігі 382 фут (116 м), ұзындығы 18600 фут (5669 м) және көлемі белгіленбеген. Толып тұрған кезде Сан-Луис су қоймасы 300 футтан (91 м) астам тереңдікке жетеді, белгілі бір аумақты алып жатыр және белгілі бір көлемде су сақтайды. Сан-Луис су қоймасының сыйымдылығының 55 пайызы мемлекетке, ал 45 пайызы федералды үкіметке тиесілі. 1951 жылы салынған Дельта-Мендота каналы Сан-Хоакин аңғарындағы шаруашылықтарды сумен қамтамасыз ету үшін АҚШ-тың Мелиорация бюросы басқаратын Орталық Аңғар жобасының (CVP) суару суын тасымалдайды. Калифорния акведугі 1968 жылы Лос-Анджелес және Оңтүстік Калифорнияның басқа қалалары мен шаруашылықтарына су жеткізу мақсатында Мемлекеттік су жобасының (SWP) аясында салынды. Екі канал да Калифорния штатының Трейси қаласына жақын орналасқан Клифтон Корт форбейінен басталады, онда Джонс және Банкс сорғы станциялары дельтадан суды тартып, оңтүстікке жеткізеді. Каналдар Сан-Луис бөгетінің алдында орналасқан шағын су қоймасы – О'Нилл форбейімен байланысты, онда су уақытша бөліну үшін сақталады. CVP жобасының суының көп бөлігі суаруға жұмсалады, ал SWP сумен жабдықтау бөлініп, 30 пайызы ауыл шаруашылығына, 70 пайызы қалалық аймақтарға жіберіледі. Сан-Луис сорғы-генераторлық станциясы (Уильям Р. Джаннелли электр станциясы деп те аталады) О'Нилл және Сан-Луис су қоймаларының арасында орналасқан және сұраныс төмен болған кезде суды Сан-Луиске соруға, ал сұраныс жоғары болған кезде босатуға мүмкіндік береді. Станцияда 8 кері айналатын Франсис турбинасы бар, олар суды босату кезінде 424 мегаваттқа дейін қуат өндіре алады. Суды сорғылау кезінде энергия тұтыну 376 мегаваттқа жетеді. Суды өндіру кезіндегі максималды ағын мөлшері белгіленбеген, ал максималды сорғылау мөлшері белгіленбеген. Өндірілген қуатты сату Мемлекеттік су жобасын пайдаланудың жалпы құнын төмендетеді, әсіресе Калифорния акведугі бойындағы алып электр сорғыларын. 230 кВ қысқа электр желісі шығысқа қарай солтүстік Калифорнияның электр жүйесіне, 15-ші бағытқа электр қуатын жеткізеді. Алайда, суды тауға сорғылау кезінде пайда болатын үйкеліс салдарынан, су босатылғанда энергияның шамамен 70 пайызы ғана қалпына келтіріледі.
San Luis Reservoir is designed to capture excess runoff flowing out of the Sacramento–San Joaquin River Delta, the largest watershed of California, during the winter and spring rainy season so it can be used during the dry season. This water includes both natural river flows, and water that is evacuated from Shasta Lake, Lake Oroville, Folsom Lake and other reservoirs for flood control purposes. This is accomplished via a system of canals and pumping stations which divert water from the Delta and deliver it south to water users. The San Luis Dam, a zoned compacted earthfill structure, is one of the largest embankment dams in the United States, with a structural height of 382 feet (116 m), a length of 18600 feet (5669 m) and a structural volume of When full, San Luis Reservoir is more than 300 feet (91 m) deep, covers , and contains of water. The storage capacity of San Luis Reservoir is divided with 55 percent belonging to the state and 45 percent to the federal government. The Delta Mendota Canal, originally built in 1951, carries irrigation water for the federal Central Valley Project (CVP) operated by the U. S. Bureau of Reclamation to supply San Joaquin Valley farms. The California Aqueduct was built in 1968 as part of the State Water Project (SWP), to deliver water to Los Angeles and other cities and farmlands in Southern California. Both canals begin at the Clifton Court Forebay near Tracy, California where the Jones and Banks Pumping Plants draw water from the Delta in order to deliver it south. The canals are linked to O'Neill Forebay, a small reservoir located directly in front of San Luis Dam where the water is temporarily stored for distribution. Most CVP project water is dedicated to irrigation while the SWP water supply is split, with 30 percent going to agriculture and 70 percent to urban areas. The San Luis Pumping Generating Plant (also known as the William R. Gianelli Power Plant) is situated between O'Neill and San Luis Reservoirs and can pump water uphill for storage in San Luis during period of low demand, and release it during periods of high demand. The plant has eight reversible Francis turbine units which can generate up to 424 megawatts when releasing water. The power consumption while pumping is 376 megawatts. The maximum water flow while generating is , and maximum pumping is
The sale of peaking power lowers the overall cost of operating the State Water Project, particularly the giant electric pumps along the California Aqueduct. A short 230 kV power line heads eastward to deliver this electricity to Northern California's electricity backbone, Path 15. However, due to friction losses when pumping water uphill, only about 70 percent of the energy can be recouped when the water is discharged.
Тарих
Сан-Луис су қоймасы орналасқан аңғарда бастапқыда Йокутс халқы тұрған; 19 ғасырдың басында бұл аймақ Сан-Луис Гонзага ранчосының бір бөлігі болды, ал жер асты сулары және Сан-Хоакин өзенінен келген каналдар арқылы қамтамасыз етілген шағын ауыл шаруашылығы дамыды. Орталық Аңғар жобасы 1930 жылдары аймаққа қосымша су жеткізу мақсатымен басталды және суармалы жерлерді едәуір кеңейтті. Дегенмен, жергілікті су сақтаудың жетіспеуі жүйенің икемділігін шектеді. 1950 жылдары Калифорния штаты да өз су жобасын салуға кірісті, оның жобасында да өзеннен тыс су сақтау қоймасы қажет болды. Штат федералды үкіметке бірлескен пайдалануға арналған нысанды жобалау туралы ұсыныс жасады; алайда, Қайта құру бюросының ұсынысқа келісуіне бірнеше жыл уақыт кетті. 1960 жылдың 16 мамырында штат пен Қайта құру бюросы «үйлесімді жұмыс» келісіміне қол қойды, онда Сан-Луис бөгеті мен электр стансасын қоса алғанда, бірлескен пайдалануға арналған нысандарды салу жоспарлары баяндалды. Бөгет құрылысы бойынша негізгі келісім-шарт 1963 жылы 85,9 миллион долларға Моррисон Кнудсен, Юта құрылыс және кен өндіру компаниялары мен Браун және Рут компаниясына тапсырылды. Алфред М. Петровский бас инженер болып тағайындалды.
The valley filled by the San Luis Reservoir was originally inhabited by the Yokuts people; during the early 19th century it was part of Rancho San Luis Gonzaga and small scale agriculture began in the area, supplied by groundwater and canals from the San Joaquin River. The Central Valley Project was begun in the 1930s to provide an additional water supply to the area and greatly expanded the irrigated acreage. However, the lack of local water storage limited the system's flexibility. During the 1950s the State of California also began building its own water project, whose design also required an off stream water storage reservoir. The state approached the federal government with an offer to design a joint use facility; however it took several years for the Bureau of Reclamation to agree to the proposal. On May 16, 1960, the state and the Bureau of Reclamation signed a "coordinated operation" agreement which laid out plans for the construction of joint use facilities, including the San Luis Dam and Power Plant. The primary contract for the dam itself was awarded to Morrison Knudsen, Utah Construction & Mining Co., and Brown & Root in 1963 for $85.9 million. Alfred M. Petrofsky held the role of chief engineer.
Сумен жабдықтау
Сан-Луис бөгетінің артында сақталған судың көп бөлігі суаруға пайдаланылады. Судың CVP үлесі Дельта-Мендота каналы арқылы Сан-Хоакин өзеніне жіберіледі, ол Сан-Хоакин аңғарының орталық бөлігіндегі ауыл шаруашылығы жерлеріне су жеткізеді. CVP және SWP суларының бір бөлігі Фресно және Кингс округтерінің Вестлендс су округін сумен қамтамасыз етеді, ол Сан-Хоакин аңғарының батыс жағындағы жерлерді суарады. Сан-Луис бөгеті мен Калифорния су құбырының (Сан-Луис каналы) бірлескен пайдалану бөлігі салынар алдында бұл аймақ толығымен жер асты суларына тәуелді болды. 2016 жылы мұнда бадам, помидор, фисташка және бидай егілген негізгі дақылдар болды. Вестлендс округінің көп бөлігі жүздеген, тіпті мыңдаған акр жерді құрайтын ірі корпоративтік шаруашылықтардан тұрады. SWP сонымен қатар Керн округінің фермерлеріне жылына кемінде 400 миллион тоннадан астам су жеткізеді. Сан-Луис су қоймасы Оңтүстік Калифорнияның Метрополитендік су округінің (MWD) суын сақтайды, ол Үлкен Лос-Анджелес аймағының негізгі су жеткізушілерінің бірі болып табылады. Бұл су Калифорния су құбырының шығыс және батыс тармақтары арқылы Оңтүстік Калифорнияға жетеді. Сонымен қатар, ол Калифорния су құбырының жағалаулық тармағы арқылы Сан-Луис-Обиспо және Санта-Барбара сияқты Орталық жағалаудағы қалаларға су береді. Жергілікті су агенттіктері мен суару округтеріне Сан-Луис су қоймасында суды кейін пайдалану үшін "сақтауға" рұқсат етіледі, оны жаңбырлы маусымда төмен бағамен сатып алу арқылы, егер ол дереу қажет болмаса. Алайда, ережелер мұндай тасымалдауды Сан-Луис толық толмаған кезде ғана рұқсат етеді, себебі мемлекеттік және федералды суға басымдық беріледі. Қойма толғаннан кейін пайдаланылмаған кез келген тасымалданатын су "жоғалып", CVP және SWP қорларына беріледі. Сан-Луис су қоймасы негізгі CVP және SWP каналдарын жабдықтаумен қатар, Санта-Клара аңғарына Диабло жотасының астында өтетін Пачеко туннелі мен Холлистер құбыры арқылы су жеткізеді. Туннельдің батыс жағында су 1986 жылы құрылысы аяқталған Сан-Хусто бөгетінің артында сақталады. Бұл нысандардың барлығы Орталық аңғар жобасының Сан-Фелипе бөлімшесінің құрамына кіреді. Сан-Луис және Дельта-Мендота су басқармасы Сан-Луис бірлігімен қызмет көрсетілетін 29 федералды су мердігерлерін білдіреді, олар Сан-Хоакин және Санта-Клара аңғарларындағы біріктірілген қызмет аймағынан тұрады. Басқарма Сан-Луис су қоймасының федералды меншіктегі бөлігін және сумен жабдықтау инфрақұрылымын басқарады.
Most of the water stored behind San Luis Dam is used for irrigation. The CVP share of the water is released down the Delta Mendota Canal into the San Joaquin River, which provides water for of farmland in the central part of the San Joaquin Valley. Parts of the CVP and SWP water supply the Westlands Water District of Fresno and Kings Counties, which irrigates up to of land on the west side of the San Joaquin Valley. Prior to the construction of San Luis Dam and the joint use portion of the California Aqueduct (the San Luis Canal) this area depended entirely on groundwater. In 2016 the main crops grown here were almonds, tomatoes, pistachios and wheat. Most of the Westlands district consists of large corporate farms totaling hundreds if not thousands of acres. The SWP also provides more than of water per year for farmers in Kern County. San Luis Reservoir stores water for the Metropolitan Water District of Southern California (MWD) which is one of the primary providers of water for the Greater Los Angeles Area. This water reaches Southern California via the East and West Branches of the California Aqueduct. It also provides water for the Central Coast cities like San Luis Obispo and Santa Barbara via the Coastal Branch of the California Aqueduct. Local water agencies and irrigation districts are allowed to "bank" water in San Luis Reservoir for later use, by purchasing it during the rainy season at lower prices when it is not immediately needed. However, regulations only allow such carryover storage when San Luis is not full, since state and federal water takes priority. Once the reservoir fills, any carryover water that has not been used is effectively "lost", i. e. transferred to the CVP and SWP supplies. In addition to supplying the main CVP and SWP canals, San Luis Reservoir also supplies water to the Santa Clara Valley via the Pacheco Tunnel and Hollister Conduit, which travel under the Diablo Range. At the western end of the tunnel, the water is stored behind San Justo Dam, an earthfill dam completed in 1986. These facilities are all part of the San Felipe Division of the Central Valley Project. The San Luis & Delta Mendota Water Authority represents the 29 federal water contractors served by the San Luis Unit, consisting of a combined service area in the San Joaquin and Santa Clara Valleys. The Authority operates the Federally owned portion of the San Luis Reservoir and water supply infrastructure.
Қоршаған орта мәселелері
Сан-Луис бөгеті салынар алдында, Дельтадан су қабылдаудың көп бөлігі жаз айларында суаруға деген сұраныс жоғары болған кезде жүзеге асырылды. Сан-Луис бөгетінің құрылысы, әйтпесе теңізге кетіп қалатын қысқы су ағындарын қосымша жинауға мүмкіндік берді. Дегенмен, қыс және ерте көктемде су қабылдау балықтардың, әсіресе Сакраменто өзенінің чинук лососінің қозғалысына кедергі келтіреді. Су қабылдау Дельтадағы су ағысының бағытын шығыстан-батысқа қарайтын негізгі бағыттан солтүстік-оңтүстікке өзгертіп, балықтарды жаңылыстырады. Осының салдарынан, 1990 жылдан бері көктемгі чинук лососінің шаруалық маусымында (наурыз-сәуір) су қабылдауды шектеу үшін белгілі бір экологиялық шектеулер енгізілді. Бұл Сан-Луис суқоймасындағы су деңгейінің жиі төмендеуіне әкелді; 2016 жылдың тамыз айында ол 1991 жылдан бері ең төменгі көрсеткішке, сыйымдылығының 10 пайызына дейін түсті. Бұл шектеулер су агенттіктері тарапынан тым қатаң деп сынға алынды, әсіресе Калифорния ұзақ мерзімді құрғақшылыққа тап болғандықтан. 2016 жылдың қысында кем дегенде судың бір бөлігі Сан-Луис суқоймасына құйылудың орнына Дельтадан Тынық мұхитына ағып кетуіне рұқсат берілді. 2016 жылдың желтоқсан айында Конгресс балықтардың қауіп төңкерілмейтін уақытта су қабылдауды арттыруға рұқсат беретін заң қабылдады. Бұл Сан-Луис суқоймасында көбірек су сақтауға мүмкіндік береді. Заңда балықтардың күндізгі бақылануын талап етеді, бұл экологиялық заңдардың бұзылмауын қамтамасыз ету үшін, қазіргі жағдайға сәйкес келмейтін қатаң шектеулерге сүйенудің орнына жасалады. Калифорния сенаторы Дианн Файнштейн "мақсат – Калифорнияның су жүйесін интуицияға емес, ғылыми негізге сүйеніп басқару" деп мәлімдеді.
Before San Luis Dam was built, most of the pumping from the Delta occurred during the summer when there is high demand for irrigation. The construction of San Luis Dam enabled the additional capture of winter flows that would otherwise be lost to the sea. However, water pumping during certain times of the winter and early spring interfere with fish migration, notably the Sacramento River chinook salmon. The pumping changes the primary direction of water flow in the Delta from east–west to north–south, confusing the fish. As a result, certain environmental restrictions have been in place since the 1990s to limit pumping during the spring chinook run (March–April). This has led to frequent low water levels at San Luis Reservoir; in late summer 2016 it fell to 10 percent of capacity, the lowest since 1991. These restrictions have been criticized by water agencies as too stringent, especially since California is in a long term drought. During winter 2016 at least of water was allowed to drain from the Delta into the Pacific instead of being pumped into San Luis Reservoir. In December 2016, Congress passed a bill allowing increased water pumping during times when fish are not at high risk. This will generally allow more water to be stored at San Luis Reservoir. The bill will require daily monitoring of fish to ensure environmental laws are not violated, instead of relying on hard limits which may not match current conditions. California Senator Dianne Feinstein remarked that "the goal is to run California's water system based on good science, not intuition."
Ұсынылған кеңейту
2013 жылы Рекультивация бюросы қосымша сақтау көлемін құру үшін БФ Сиск бөгетін 20 футқа (6 метрге) көтеруді ұсынды. Кеңейтілген су қоймасы, ылғалды жылдары көбірек суды сақтап, экологиялық шектеулерге байланысты құрғақ жылдары су сору мөлшерінің азаюын толықтыруға мүмкіндік береді. Жобаның құны 360 миллион долларды құрайды және бөгетті жер сілкіністерінен қорғау мақсатында сейсмикалық жаңартуларды қамтиды. Бөгеттің кеңейтілуі – Калифорния дауыс берушілері 2014 жылы мақұлдаған 2,7 миллиард долларлық облигациялық қаражат есебінен ішінара қаржыландырылатын сумен жабдықтаудың бірнеше ірі жобаларының бірі. 2023 жылы Ішкі істер департаменті мен Сан-Луис және Дельта-Мендота су басқармасы 130 000 акр-фут қосымша су сақтау көлемін құру үшін бөгетті 10 футқа көтеру жоспарларын бекітті. 1 миллиард долларлық жоба 2032 жылға дейін аяқталуы күтілуде.
In 2013, the Bureau of Reclamation proposed raising the BF Sisk Dam by 20 feet (6 m) to create about of extra storage capacity. An expanded reservoir could store more water in wet years to compensate for less water being pumped in dry years due to environmental restrictions. The project would cost $360 million and would also involve seismic upgrades to protect the dam from earthquakes. The dam expansion is one of several major water projects that could be funded, in part, by a $2.7 billion bond measure approved by California voters in 2014. In 2023, the Department of the Interior and San Luis & Delta Mendota Water Authority approved plans to raise the Dam by 10 feet to create 130,000 acre feet of additional water storage. The $1 billion project is expected to be completed by 2032.