Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Португалиялық әнші және актриса (1976 жылы туған)
Portuguese singer and actress (born 1976)
Ана Лусия Перейра Монис (9 қыркүйек 1976 жылы туған) – португалиялық әнші және актриса. Монис 1996 жылғы Еуровидение ән байқауында Португалияны өкілдік етті және бүгінгі күнге дейін бес музыкалық альбом шығарды. Ол сонымен қатар бірнеше телешоуда, театр мен фильмдерде ойнады, ең белгілісі – 2003 жылғы британдық топтама фильм «Love Actually».
Ana Lúcia Pereira Moniz (born 9 September 1976) is a Portuguese singer and actress. Moniz represented her country in the Eurovision Song Contest 1996 and has released five music albums to date. She has also acted in several television shows, in theatre, and in films, most prominently in the 2003 British ensemble film Love Actually.
Өмір және мансап
Ана Лусия Перейра Монис 1976 жылдың 9 қыркүйегінде Португалияның Лиссабон қаласында дүниеге келген. Ол композитор, орындаушы және дирижер Карлос Альберто Монистің, сондай-ақ әнші және актриса Мария до Ампароның екі қызының үлкені. Өмірінің алғашқы жылдарын ол ата-анасының туған жері – Азор аралдарындағы Терсейра аралында өткізді. Бірақ 1980 жылы архипелагты қатты жер сілкінісі шалғаннан кейін отбасымен Лиссабонға көшіп келді. 5 немесе 6 жасынан 14 жасқа дейін ол Accademia Nazionale di Santa Cecilia-да оқыды, алайда музыкалық карьераны емес, бейнелеу өнерінде мансап құруды жөн көрді. Монис Португалияда көп танылмаған кезде, 19 жасында "O meu coração não tem cor" әнімен Festival da Canção фестиваліне қатысты. Күтпегендей, ол 1996 жылдың 7 наурызында финалға өтіп, тек төрт ұпай айырмасымен жеңіске жетті. Содан кейін ол 1996 жылғы Eurovision ән байқауында елдің намысын қорғады, онда 23 қатысушының ішінде алтыншы орынды иеленді. 2022 жылдың мәліметі бойынша, Монис Португалияның ең табысты қатысушыларының бірі болып саналады, себебі ел 2017 жылы бұл байқауда жеңіске жеткен. 1997 жылы Монис теледидарда "A Grande Aposta" телесериалында егіздер – Сусана мен Барбара рөлінде ойнай бастады. Оның сәттілігіне байланысты, ол тағы бір телесериалға – "Terra Mãe" түсті, ол да жоғары бағаланды. Ол дизайн бойынша дипломдық жұмысын аяқтауға уақыт таба алмады. 1999 жылы Монис өзінің алғашқы студиялық альбомын – "Magnolia" шығарды, ол АҚШ-тағы Бостон қаласының жанындағы ауылдың атымен аталып, сол жерде жазылған. Бұл альбомда оның Eurovision байқауындағы өнерлерінен өзгеше, португал және ағылшын тілдерінде орындалған ырғақты поп-әндері жинақталған. Ол Португалиядағы альбомдар тізімінде 20-шы орынға ие болды және алтын сертификат алды. Монистің келесі альбомы "67" деп аталды, өйткені оны аяқтауға 67 күн кеткен. Бұл альбом 2002 жылдың сәуір айында EMI лейблі арқылы шығарылды. Монис 2005 жылы, "67" альбомынан кейін үш жыл өткен соң, "Leva me p'ra casa" альбомымен музыкалық сахнаға оралды. Алты жылдық үзілістен кейін Монис төртінші альбомын – "Fio de Luz" (2011) шығарды. 2015 жылы "Calendário" альбомы жарық көрді. 2011 жылы Монис жасаған аспаздық кітаптың дизайны "Gourmand" сыйлығына ие болды, ал екі жылдан кейін оның "Vou Tentar Falar Sem Dizer Nada" атты фотосуреттер жинағы жарық көрді. Монис "Love Actually" фильміндегі рөлін "Red Nose Day Actually" қысқаметражды фильмінде қайта ойнады, ол 2017 жылдың наурыз айында британдық теледидарда "Comic Relief" қайырымдылық қорына ақша жинау мақсатында көрсетілді. 2021 жылы ол 2020 жылы түсірілген "Listen" фильміндегі саңырау баланың анасының рөлі үшін "Raindance" кинофестивалінде "Үздік актерлік жұмыс" сыйлығын жеңіп алды.
Ana Lúcia Pereira Moniz was born on 9 September 1976 in Lisbon, Portugal. She is the eldest of two daughters of composer, performer, and conductor Carlos Alberto Moniz [pt], and singer and actress Maria do Amparo. She spent the early years of her life on the Azorian island of Terceira, where both her parents were born, but moved with her family to Lisbon after the archipelago was struck by a serious earthquake in 1980. From the age of 5 or 6 to 14, she was a pupil at the Accademia Nazionale di Santa Cecilia, until deciding to pursue a career in the visual arts rather than in music. Moniz was still relatively unknown in Portugal when, at the age of 19, she entered the Festival da Canção with the song "O meu coração não tem cor". Unexpectedly, she reached the final on 7 March 1996, winning by a margin of just four points. She went on to represent her country in the 1996 Eurovision Song Contest, where she finished sixth out of 23 contestants. as of 2022, Moniz remains Portugal's second most successful participant, after the country won the competition in 2017. In 1997, Moniz began acting on TV, as the twins Susana/Bárbara in the soap opera A Grande Aposta. Due to her success, she was cast in another soap, Terra Mãe, which was also successful. She didn't have time to finish her degree in design. In 1999, Moniz released her first studio album, Magnolia, named after the village near Boston in the United States, where it was recorded. The record includes rhythmic pop songs unlike her Eurovision entry, sung both in Portuguese and English. It reached the top 20 in the Portuguese albums chart and was certified Gold. Moniz's next album, called 67 as it took this number of days to complete, was released by her record label EMI in April 2002. Moniz returned to the music scene in 2005, three years after the release of 67, with the album Leva me p'ra casa ("Take Me Home"). After a six year gap, Moniz released her fourth album, Fio de Luz (2011). This was followed by Calendário in 2015. In 2011, the design work for a cookbook undertaken by Moniz received a Gourmand Award, and a book of her photographs, Vou Tentar Falar Sem Dizer Nada, was published two years later. Moniz reprised her role from Love Actually for Red Nose Day Actually, a short film sequel that was broadcast on British television in March 2017 to raise money for the charity Comic Relief. In 2021, she won the Best Performance award at the Raindance Film Festival for her role as the struggling mother of a deaf child in the 2020 film Listen.