Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист Джеральд Фрэнсис "Джерри" Харви (28 қазан 1949 жыл - 9 сәуір 1988 жыл) - американдық сценарист және кинопрограммашы, 1974 жылдан 1989 жылға дейін Лос-Анджелестегі Z Channel кабельдік станциясында жұмыс істегенімен танымал.
American screenwriter
Gerald Francis "Jerry" Harvey (October 28, 1949 – April 9, 1988) was an American screenwriter and film programmer, best known for his work on Z Channel, a pioneering cable station in Los Angeles from 1974 to 1989.
Өмірбаян
Калифорнияның Бейкерсфилд қаласында туған Харви 1960-шы жылдардың аяғында Лос-Анджелеске көшіп барып, Калифорния университетінің Лос-Анджелестегі (UCLA) университетінде оқыды. UCLA-да жүргенде, ол Чарльз Линн Баттендің ағылшын курсына оқуға түсті және Баттенге ертерек оң әсер қалдырды. 1971 жылы ол Дуглас Вентуреллимен кездесті, олармен бірге Қытай 9, "Еркіндік 37" романын жазды. Италия мен Испанияда түсірілген "спагетти-вестерн" фильмінде Сэм Пеккинпа сирек кездесетін актерлік рөлде болды. 1978 жылы түсірілген бұл фильм 1978 жылға дейін Еуропалық релизде көрсетілмеген (және Америкада бірнеше жылдан кейін, кейбір қалаларда 1984 жылға дейін көрсетілмеген). Бұл Харвидің жалғыз сценарий жазуы. 1974 жылы Харви Беверли Канон театрында "Жабайы топ" фильмінің режиссерлік нұсқасын, Пекинпаның өзі қатысқанда, көпшілік алдында бағдарламаға енгізді. "Режиссерлік монтаждау" деген тұжырымдаманың коммерциялық тиімділігі аз болды, Харви оны осы экранмен көрсетті. Кейіннен Орсон Уэллстің "Зұлымның жанасуы" секілді фильмдерінің ұзын нұсқалары студиялық қорлардан шыға бастаған кезде режиссерлік кесулер қайта жаңғыру үй театрының негізгі бөлігіне айналды. (Үй видеосының пайда болуына дейін, 1960 және 1970 жылдары, жандану үйлері фильмдерді олардың жасаушылары ниет еткендей көрудің жалғыз жолы болды.) Харвидің киноға деген құштарлығы Пекинпа, Роберт Альтман, Джеймс Б. Харрис, Монте Хеллман сияқты кинорежиссерлермен, Питер О'Тул сияқты актерлермен достық қарым-қатынас орнатты.
Born in Bakersfield, California, Harvey moved to Los Angeles in the late 1960s and enrolled at the University of California, Los Angeles (UCLA). While at UCLA, he was enrolled in an English course taught by Charles Lynn Batten, and made a positive impression on Batten early on. In 1971, he met Douglas Venturelli, with whom he co wrote China 9, Liberty 37. The film, a "spaghetti Western" shot in Italy and Spain, featured Sam Peckinpah in a rare acting role. Filmed in 1978, it would not see a European release until 1978 (and was not shown in America until years later, in some cities as late as 1984). It would be Harvey's only screenwriting credit. In 1974, Harvey programmed the director's cut of Peckinpah's The Wild Bunch in front of a sellout crowd at the Beverly Canon Theater, with Peckinpah himself in attendance. The very concept of a "director's cut" had little commercial viability until Harvey demonstrated it with this screening. Later, as longer versions of films such as Touch of Evil by Orson Welles began surfacing from studio vaults, director's cuts became a staple of the revival house theater circuit. (In the 1960s and 1970s, before the rise of home video, revival houses were the only way to see films as their makers intended.) Harvey's passion for film won him friendships with filmmakers such as Peckinpah, Robert Altman, James B. Harris, Monte Hellman as well as actors such as Peter O'Toole.
Бағдарламалау мансабы
Әдеттегі теледидар бағасына таңданбаған Харви Лос-Анджелестегі SelecTV төлемдік теледидар қызметіне ашулы хат жазды; олар оған қатты таңданып, оны кино бағдарламасының көмекшісі ретінде жалдады. 1981 жылы Лос-Анджелестегі тағы бір төлемді теледидар - эклектикалық Z Channel Харвиді бағдарламалық директор ретінде жалдады. Харви жоғарыда аталған кинорежиссерлермен қарым-қатынасын алып келді және олардың жұмысын қорғады, соның ішінде Майкл Симиноның "Жердің қақпасы", Питер О'Тулмен бірге Билеуші сынып, Серджио Леонедің "Америкада бір кездері", Карел Рейздің "Изадораның махаббаты", Джон Фордтың "Өркениетті өзен", Бернардо Бертолуччидің 1900 және Пеккинпаның "Жабайы топ" және Пат Гаррет пен Билли Кид.
Unimpressed with the usual television fare, Harvey wrote an angry letter to the Los Angeles based pay TV service SelecTV; they were so impressed that they hired him as an assistant film programmer. In 1981, the eclectic Z Channel, another pay TV outlet in LA, hired Harvey as its director of programming. Harvey brought his relationships with the above listed filmmakers and championed their work, including Michael Cimino's Heaven's Gate, The Ruling Class with Peter O'Toole, Sergio Leone's Once Upon a Time in America, Karel Reisz's The Loves of Isadora, John Ford's Up the River, Bernardo Bertolucci's 1900, and Peckinpah's The Wild Bunch and Pat Garrett & Billy the Kid.
Z арнасы
Z Channel 1974 жылы іске қосылды (АҚШ-тағы алғашқы ақылы теледидар қызметтерінің бірі), көп ұзамай үлкен танымалдылық пен ықпалға ие болды. Продюсер Чарльз Джофф кинорежиссер Ксан Кассавейтске Вуди Алленнің "Анни Холл" фильмі 1977 жылы "Ең үздік фильм" номинациясында "Оскар" сыйлығын жеңгенінің басты себебі - бұл фильм сыйлықтарға дауыс берілген апталарда Z арнасында жиі көрсетіліп отырғаны еді. Джерри Харвидің алғашқы маңызды жеңісі 1982 жылы студияның жетекшісі Дэвид Чейсман оны Майкл Симино жазған және режиссерлік еткен "Көк қақпасының" режиссерлік нұсқасы британдық қоймада бос жатқандығы туралы ескертті. 1980 жылы қарашада Манхэттенде бір апта бойы жарық көрген бұл нұсқаны көргендер аз болды. (Фильмге соғұрлым шабуыл жасалды, тіпті студияның ішкі қызметкерлері де Киминоның бастапқы нұсқасы мүлдем жоқ деп ойлады.) Харви бұл қалған басылымды тауып алып, 1982 жылдың 24 желтоқсанында оны көпшілікке таныстырған "әлемдік премьерасын" өткізді. Бұл эфирдің табысты болуы да осыған байланысты болды. Cimino нұсқасы көп ұзамай үйге шығарылды, қазір ол жалғыз нұсқа болып табылады. Гарви Z-дің (оның жазылушылары мен табынушылары білетін) соңғы кассалық хиттерді көрсету арқылы HBO, Showtime және The Movie Channel бәсекелестерімен коммерциялық қарқын ұстағанын көрсе де, көрермендерге Z-нің негізгі қызығушылығы жеке құмарлықтарға негізделген фильмдерге деген құлшынысында болды. Z Channel: A Magnificent Obsession, 2004 жылы Ксан Кассаветес режиссерлік жасаған деректі фильм, Харвидің өмірі мен жетістіктері туралы егжей-тегжейлі баяндады. Олтман мен Харрис Харвидің киноның чемпионы ретінде жанашырлығы мен шабытын растады. Квентин Тарантино, Джим Джармуш секілді кинорежиссерлер өздерінің шығармаларына Z әсерін мойындады.
Z Channel, launched in 1974 (one of the early pay TV services in the US), soon enjoyed tremendous popularity and influence. Producer Charles Joffe told filmmaker Xan Cassavetes that the primary reason Woody Allen's Annie Hall won the Academy Award for Best Picture in 1977 was because it had played so frequently on Z Channel during the weeks the awards were being voted. Jerry Harvey's first significant coup came in 1982 when studio executive David Chasman alerted him that the director's cut of Heaven's Gate, written and directed by Michael Cimino, was lying fallow in a British vault. Few had seen this version since its one week run in Manhattan in November 1980. (The film had been so attacked that it was generally believed, even by studio insiders, that Cimino's original version had ceased to exist altogether.) Harvey retrieved this one remaining print and gave it a highly publicized "world premiere" on December 24, 1982. The success of this airing was consequential. Cimino's version was shortly released on home video, where it is now the only version available. Although Harvey saw to it that Z (as it was known by its subscribers and devotees) kept commercial pace with its rivals HBO, Showtime and The Movie Channel by showing the latest box office hits, Z's primary appeal to viewers lay in its devotion to films that were personal passions. Z Channel: A Magnificent Obsession, a 2004 documentary directed by Xan Cassavetes, detailed Harvey's life and accomplishments. Altman and Harris attested to Harvey's sympathy and inspiration as a champion of film. Filmmakers such as Quentin Tarantino, and Jim Jarmusch acknowledged the influence of the Z on their works.
Жеке өмір
Фильмде Харвидің әйелдермен болған қайғылы тарихы да баяндалады. Харвидің үлкен әпкесі Энн 1978 жылы өз-өзіне қол жұмсады. Үлкен әпкесі Мэри 1975 жылы өз-өзіне қол жұмсады деп саналса да (көлік жағажайға ағып шыққандықтан), ол 2004 жылы өмір сүрді, өйткені оны туған екі баланың бірі тауып, асырап алды. Мэри бір немесе бірнеше психикалық аурулардан, соның ішінде шизофрениядан зардап шекті және 2008 жылға дейін Сильверлейктегі жартылай үйде тұрды, ол кезде ғимарат сәнді кондоминиумдар салу үшін қиратылды. Алайда, Мэридің аман қалғаны Харвиге белгісіз болды, және бұл өлімдер оны қуантып, екі ұзақ уақытқа созылған қарым-қатынасты бұзуға көмектесті: алдымен музыка жетекшісі Дорин Рингер Росспен, ол Харвимен 1974 жылдан 1978 жылға дейін бірге өмір сүрді, содан кейін фотограф / кинорежиссер Вера Андерсонмен. Андерсон мен Харви 1978 жылы, Энн өзін-өзі өлтіргеннен кейін көп ұзамай үйленді; олар 1984 жылы ажырасты.
The film also chronicles Harvey's often tragic history with women. One of Harvey's older sisters, Ann, committed suicide, in 1978. Although the oldest sister, Mary, was believed to have committed suicide in 1975 (as a body had washed up on the beach), she was alive at least as late as 2004 as she was found by one of two children she had borne and put up for adoption. Mary suffered from one or more mental illnesses, including schizophrenia, and lived in a halfway house in Silverlake as late as 2008, when the facility was razed in order to build luxury condos. However, Mary's survival was unknown to Harvey, and these deaths haunted him, helping destroy two longtime relationships: first with music executive Doreen Ringer Ross, who lived with Harvey from 1974 to 1978, and then with photographer/filmmaker Vera Anderson. Anderson and Harvey were married in 1978, shortly after Ann's suicide; they were divorced in 1984.
Өлім
Харви 1986 жылы ақпанда Дери Рудульфке (туған 21 желтоқсан, 1949) қайтадан үйленді. Олар 1988 жылдың 9 сәуірінде Харви Рудулфты өзімен-өзі атудан бұрын тапаншамен өлтіргенге дейін бірге болды.
Harvey married again in February 1986 to Deri Rudulph (born December 21, 1949). They remained together until April 9, 1988, when Harvey killed Rudulph with a pistol before turning the gun on himself.