Кіріспе

Радонеж (Радонеж), бұрын Городок (Городо́к) деп аталған, Ресейдің Мәскеу облысындағы тарихи ауыл. Радонеждің ежелгі қаласы 14 ғасырдың бірінші жартысынан бері белгілі, ол Иван Калитаға (1325 жылдан Мәскеу князі) тиесілі болған. 1328 жылы Иван Калита Ростовтан көптеген тұтқындарды осы жерге қоныстандырды, соның ішінде болашақ әулие Сергий Радонежский де бар еді. Шамамен жиырма жыл өткен соң Сергий Радонеждің солтүстігінде Троица монастырына негіз салды. Қала 1426 жылға дейін Серпуховтың Владимирiне (1353–1410) және оның ұрпақтарына қарасты, содан кейін Радонеждің соңғы князі мұрагер тағайындамай қайтыс болды. Қаланың иелігі үшін қызыл дау басталды, нәтижесінде Мәскеудің Василий II-сі кузені Дмитрий Шемяка тарапынан Радонежде тұтқынға алынып, 1446 жылы соқыр қалды. Жақын орналасқан Троица монастырының экономикалық және саяси күшеюі Радонеждің дамуына кері әсер етті. 15-16 ғасырларда монастырь қаланы басып озды, ол кейіннен ауылға айналды. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, Радонеждің қалдықтары Пажа өзенінің иісімен қоршалған биік жартаста орналасқан. Қоршаулар мен ордың іздері сақталған. 1988 жылы жергілікті шіркеу алдында әулие Сергийге ескерткіш орнатылды. Виачеслав Клыковтың жобасымен салынған бұл мүсін Кеңес Одағында биліктің рұқсатысыз орнатылған алғашқы монумент болды. Бұрынғы қаланың ең үлкен бөлігін қазір зират алып жатыр. Бұл археологиялық ескерткіште жаңа жерлеулер заңсыз болғамен, жаңа қабірлер салынуда; олардың кейбіреуі ескі топырақ қабырғаларын бұзу арқасында жасалған.