Кіріспе

Индиядағы инфляциямен байланысты қосымша төлем

Қымбатшылық жәрдемақысы (ҚЖ) – Үндістанда мемлекеттік қызметшілерге (мемлекеттік сектор кәсіпорындарының қызметкерлерімен қатар, мемлекеттік сектор бірліктерінің қызметкерлері де мемлекеттік қызметкерлер болып есептеледі, бірақ олар мемлекеттік қызметшілер емес), кейбір жеке сектор қызметкерлері мен мемлекеттік қызметшілерге зейнетақы төленген кезде инфляция есебінен берілетін қосымша төлем. Қымбатшылық жәрдемақысы инфляцияның әсерін азайту мақсатында Үндістан азаматының негізгі жалақысының проценті ретінде есептеледі. Үндістан азаматтары негізгі жалақы немесе зейнетақы алады, оған қоса тұрғын үй жәрдемақысы немесе қымбатшылық жәрдемақысы, немесе екеуі де берілуі мүмкін. Қымбатшылық жәрдемақысын реттейтін ережелер тұратын жерге қарай өзгеріп отырады. Қымбатшылық жәрдемақысы толық салық салынатын төлем болып табылады. Қымбатшылық жәрдемақысының екі түрі бар:

Еңбек шарты бойынша берілетін қымбатшылық жәрдемақысы. Еңбек шарты бойынша берілмейтін қымбатшылық жәрдемақысы.

Зейнеткерлер

Зейнеткерлер мен олардың отбасы мүшелеріне дағды ақысы (DA) төленеді, және бұл төлем орталық немесе мемлекеттік үкіметте, мемлекеттік кәсіпорында, автономды ұйымда немесе жергілікті билік органдарында қайта жұмысқа орналасқан жағдайда да жалғасады. Яғни, дағды ақысы алушының бекітілген жалақысына немесе "уақыт бойынша жалақысына" қосымша төленеді. Басқа жағдайларда қайта жұмысқа орналасса, дағды ақысына қол жеткізу соңғы алынған жалақы шегімен шектеледі. Зейнеткер шетелде жұмыс істесе, дағды ақысы төленбейді. Бірақ, шетелде тұратын зейнеткерлер жұмыс істемеген кезде дағды ақысын алуға құқылы. 1984 жылдың 1 қазанынан бастап бүгінгі күнге дейін зейнеткерлерге дағды ақысы негізгі зейнетақының белгілі бір пайызы ретінде төленеді. Бұл ақы есептелгенде зейнетақының бастапқы сомасы қолданылады, яғни біржолғы төлемнен бұрынғы сомасы. 1986 жылдың 1 шілдесінен бастап, өмір сүру құнына байланысты пайыздық мөлшерлеме әр алты ай сайын қайта қаралады, дағды ақысының сомасы 80-ге дейін жетеді.