Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Владимир Андреевич Батыр (Ланг ру; 15 шілде 1353 – 1410) – Серпуховтың ең танымал князі. Оның «Батыр» деген лақабы, Москвалық Дмитрий Донскоймен бірге жүргізген соғыстардағы көптеген әскери ерліктерімен байланысты. Ол Новгород князі Андрей Ивановичтің (1327–1353) ұлы болған.
Vladimir Andreyevich the Bold (Lang ru; July 15, 1353 – 1410) was the most famous prince of Serpukhov. His moniker alludes to his many military exploits committed in the wars waged by his cousin, Dmitri Donskoi of Moscow. He was son of Andrei Ivanovich (1327–1353), Prince of Novgorod.
Өмірбаян
Иван Калитаның немересі Владимир 5 жасында ағасынан Серпухов, Боровск және Мәскеудің үштен бір бөлігін мұраға алды. Оның туысы Дмитрий Мәскеу де бала болғандықтан, екі ханзада да митрополит Алексейдің тәрбиесінде болды, ол Владимирдің москвалық туысына адал болуын талап ететін келісім жасады. Келісімге сәйкес Владимир Дмитрийге Тверь (1375), Рязань (1385), Ливон ордені (1379) және Новгород Республикасына (1392) қарсы күресте көмектесті. 1371 жылы Литва князі Альгирдастың қызына үйленгенімен, Владимир Дмитрийге литвалықтармен күресте адал қолдау көрсетті. 1374 жылы Владимир өзінің астанасын қорғау үшін Серпуховта алғашқы ағаштан жасалған кремльді салды. 1377 жылы Владимир Севериялық Трубчевск және Стародуб қалаларын шабуылдады. Ұлы Куликов шайқасында (1380) Владимир жеңіске шешім келтірген атты әскерге басшылық етті. Екі жылдан кейін Тохтамыш Ресейге шапқанда, Владимир оның әскерін Волоколамск маңында жеңді. 1388 жылы Владимирдің туысымен неге дауласқаны белгісіз. Олар сол жылы татуласып, Дмитрийдің қайтысы мен оның ұлы Василий I-нің таққа отыруынан кейін Владимир Серпуховтан Торжокқа көшуге мәжбүр болды. Бір жылдан соң ол Серпуховқа оралып, Василиймен келісім жасап, Волоколамск және Ржев қалаларын алды. Кейін ол бұл қалаларды Городец, Углич және Козельскке айырбастады, ал Муром мен Тарусаға деген құқықтарынан бас тартты. Владимирдің соңғы әскери жорығы 1408 жылы Мәскеуді Эдигу ордасынан қорғау болды. Ол екі жылдан кейін қайтыс болып, Архангел соборына жерленді. Оның жеті ұлы 1456 жылға дейін Серпухов князьдерінің әулетін жалғастырды. Оның немересі Мария Боровская Василий II-ге үйленді және Серпуховтың соңғы князьдарын Литваға қуған Ұлы Иванды дүниеге әкелді. Владимирдің еркек ұрпақтарының соңғысы 1521 жылы қайтыс болды.
A grandson of Ivan Kalita, Vladimir inherited Serpukhov, Borovsk, and a third part of Moscow from his brother at the age of 5. As his cousin Dmitry of Moscow was also a child, both princes had to be tutored by the Metropolitan Alexis who arranged a treaty stipulating Vladimir's loyalty to his Muscovite cousin. Pursuant to the treaty, Vladimir helped Dmitry to fight Tver (1375), Ryazan (1385), the Livonian Knights (1379), and the Republic of Novgorod (1392). Although he married a daughter of Algirdas of Lithuania in 1371, Vladimir still loyally supported Dmitry in his struggle against the Lithuanians. In 1374, anxious to defend his capital, Vladimir built the first oaken kremlin in Serpukhov. In 1377, Vladimir sacked the Severian towns of Trubchevsk and Starodub. In the great Battle of Kulikovo (1380) Vladimir commanded cavalry which decided the Russian victory. When Tokhtamysh invaded Russia two years later, Vladimir defeated his force near Volokolamsk. It is not clear why Vladimir quarrelled with his cousin in 1388. Although they made peace the same year, Vladimir was forced to leave Serpukhov for Torzhok following Dmitry's death and enthronement of his son Vasily I. A year later, he returned to Serpukhov and concluded a treaty with Vasily, whereby he obtained the appanage towns of Volokolamsk and Rzhev. Later, he exchanged these towns for Gorodets, Uglich, and Kozelsk, while forfeiting his claims to Murom and Tarusa. Vladimir's last military campaign was to defend Moscow against the horde of Edigu in 1408. He died two years later and was interred in the Archangel Cathedral. His seven sons continued the lineage of Serpukhov princes until 1456. His granddaughter Maria of Borovsk married Vasily II and gave birth to Ivan the Great, who expelled the last princes of Serpukhov to Lithuania. The last of Vladimir's male line descendants died in 1521.