Беглопоповцы – старообрядцы-поповцы, отколовшиеся от Русской Православной Церкви в XVII веке. История, верования, расселение по регионам России и Украины.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Беглопоповцы („қашқан ділдастардың ізбасарлары“) – старообрядшыларға жататын поповцылар арасындағы діни ағымдардың бірі. 1666-67 жылдардағы Ресей православие шіркеуіндегі расколдан кейін, Коломна епископы Павел өлім жазасына кесілгеннен басқа, ескі дінге ешбір епископ қосылмады. Сондықтан, ескі үлгідегі ділдастар тез арада жойылып кетуі мүмкін еді. Бұл мәселеге екі жауап туды: ділдасты поповцылар (поповцы) және ділсыз бес поповцылар (беспоповцы). Беглопоповцы қозғалысы 17 ғасырдың соңында қалыптасты. Оған Ресей православие шіркеуінен „қашқан“ ділдастар кірді (сондықтан „беглопоповцы“ атауы – „қашқан ділдастармен“ деген мағынаны білдіреді). Олар Волга өзенінен арғы жағындағы Нижний Новгород аймағына (Керженец және Белаша өзендері бойымен), Стародуб, Чернигов (қазіргі Чернихів, Украина) маңына және Ветка аралына қоныстанды (Ветковское келісіміне қараңыз). 18 ғасырдың екінші жартысында Беглопоповцы Мәскеудегі Рогожское зиратында топ құрды. Бастапқыда барлық ділдасты поповцылар беглопоповцы болып есептелді. Олар Никон реформаларына дейін болған діни және шіркеу өмірін сақтап қалуға ұмтылған, орташа консервативті оппозицияны білдірді. Олар жаңа үлгідегі Ресей православие шіркеуінен шығып, ескі дінге қосылған және Никоний реформасын айыптаған ділдастарды мойындады. 1846 жылы ділдасты поповцылар Амвросийді (Попович, 1791-1863) – түрік қысымымен қызметтен алынған грек православие епископын – ескі дінге өтуге және үш орыс ескі дін ділдасын епископ етіп тағайындауға көндірді. 1859 жылы Ресейде ескі дін иелерінің саны онға жетті, олар Белокриницкая иерархиясы деп аталатын өз епископтарын құрды. Барлық ділдасты поповцылар бұл жаңа құрылған иерархияны мойындаған жоқ, бұл ділдасты поповцылар арасында расколға әкелді. Әртүрлі себептермен көптеген адамдар бұл Белокриницкая иерархиясын қабылдай алмады. Осыдан бастап ділдасты поповцылар екі топқа бөлінді: Белокриницкая иерархиясын қабылдағандар мен қабылдамағандар. Осы қарсыластар беглопоповцы деп аталды және 1920 жылдары ғана өз иерархиясын алды – Новозыбковская иерархиясы немесе Ресей ескі православие шіркеуі. Сол кезден бастап беглопоповцы атауы қолданылмады және бұл термин сирек қолданыла бастады.
Beglopopovtsy (, "followers of runaway priests") was one of the denominations among the Popovtsy, who belonged to the Old Believers. Since none of the bishops joined the Old Believers movement after the schism of 1666 67 in the Russian Orthodox Church, except bishop Paul of Kolomna, who was executed, ordained priests of the old rite would have soon become extinct. Two responses appeared to this dilemma: the “priestist” Old Believers (поповцы (Popovtsy) and the non priestist Old Believers (беспоповцы (Bespopovtsy). The Beglopopovtsy movement formed in the late 17th century and included priests, who had "deserted" the Russian Orthodox Church (hence, the name "beglopopovtsy", meaning "with deserted priests"). They settled in the Nizhny Novgorod region beyond the Volga River (along the Kerzhenets and Belbash Rivers), around Starodub, Chernigov (modern Chernihiv, Ukraine), and on the Vetka Island (see Vetkovskoye soglasie). In the second half of the 18th century, the Beglopopovtsy formed a group at the Rogozhskoye cemetery in Moscow. At the beginning, all priestist Old Believers were beglopopovtsy. They represented the more moderate conservative opposition, who strove to continue religious and church life as it had existed before the reforms of Nikon. They recognized ordained priests from the new style Russian Orthodox church who joined the Old Believers and who had denounced the Nikonian reforms. In 1846 the priestist Old Believers convinced Amvrosii (Popovich, 1791 1863) deposed Greek Orthodox bishop (who had been removed under Turkish pressure) to become an Old Believer and to consecrate three Russian Old Believers priests as bishops. In 1859, the number of Old Believer bishops in Russia reached ten, and they established their own episcopate, the so called Belokrinitskaya hierarchy. Not all priestist Old Believers recognized this new established hierarchy, which provoked a schism within the priestist Old Believers. For various reasons many could not accept this so called Belokrinitskaya Hierarchy. From this time priestist Old Believers became divided into two groups: those who accepted the Belokrinitskaya Hierarchy and those who did not. These dissenters were called beglopopovtsy and obtained their own hierarchy only in the 1920s, the so called Novozybkovskaya Hierarchy or Russian Old Orthodox Church. From that moment the denomination beglopopovtsy no longer existed and the term became rarely used.