Отто Людвиг: Неміс драматургі, романиші және сыншысының өмірі мен шығармалары
Otto Ludwig (writer)
Отто Людвиг (1813-1865) – неміс драматургі, романист, сыншы. Германиядағы реализмнің алғашқы өкілдерінің бірі, «Көмірші» операсымен танылды. Биографиясы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Отто Людвиг (11 ақпан 1813 - 25 ақпан 1865) – Тюрингиядағы Айсфельд қаласында туған неміс драматургі, романисті және сыншысы. Ол Германиядағы алғашқы заманауи реалистердің бірі және осы кезеңдегі ең белгілі драматургтердің бірі болды.
Otto Ludwig (February 11, 1813 – February 25, 1865) was a German dramatist, novelist and critic born in Eisfeld in Thuringia. He was one of Germany's first modern realists and one of the most notable dramatists of the period.
Өмірбаян
Оның әкесі, Айсфельд синдигі болған, он екі жасында қайтыс болды, және ол қолайсыз жағдайда тәрбиеленді. Бос уақытын поэзия мен музыкаға арнады, бұл оның жоспарланған сауда карьерасына жарамайтын еді. Майнинген герцогының назары оның музыкалық шығармаларының біріне – «Көмір жағушы» (Die Köhlerin) операсына ауды, және Людвиг 1839 жылы Лейпцигте Феликс Мендельсонның басшылығымен музыкалық білімін жалғастыруға мүмкіндік алды. Бірақ нашар денсаулық және табиғатындағы ұялшақтық оны музыкалық мансабынан бас тартуға мәжбүр етті, ол толығымен әдебиетке бет бұрып, бірнеше әңгімелер мен драмалар жазды. Олардың ішінде «Тұқым қуалайтын орманшы» (Der Erbförster) (1850) бірден шебер психологиялық зерттеу ретінде назар аударды. Одан кейін «Маккабилер» (Die Makkabäer) (1852) жарық көрді, онда «Тұқым қуалайтын орманшының» реалистік әдісі тарихи ортаға көшірілді, бұл одан да жарқын түс беруге және қиялдың еркін қанат қағуға мүмкіндік берді. Осы трагедияларға, сондай-ақ «Жүрек құқықтары» (Die Rechte des Herzens) және «Скудери ханым» (Das Fräulein von Scuderi) қосымша, «Ханс Фрей» комедиясы және Агнес Бернауэр тақырыбындағы аяқталмаған трагедиясымен Людвиг 19 ғасырдың ортасындағы Германияның ең көрнекті драмалық ақыны ретінде Кристиан Фридрих Хеббелден кейін бірден орын алады. Осы аралықта ол үйленіп, Дрезденде тұрақты қоныс тепті, онда ол көркем әдебиетке көшті. Ол Тюрингия өмірінен әдемі әңгімелер жинағын жариялады, олар оның драмалары сияқты егжей-тегжейлілікке және мұқият психологиялық талдауға ие болды. Олардың ішінде «Аспан мен жердің арасында» (Zwischen Himmel und Erde) (1855) – Людвигтің шедевр туындысы, күшті роман жатыр. «Шекспир зерттеулерінде» (Shakespeare Studien) (1871) Людвиг жасырын шығармашылық қиялдың көздеріне терең түсінікпен саралаушы сыншы екенін көрсетті. Алайда, Шекспирге деген ынтасы соншалықты зор болғандықтан, ол Фридрих Шиллерді отандастарының арасында жақтырмаушылықпен бағалауға итермеледі. Ол 1865 жылы Дрезденде қайтыс болды. Шекспир пьесаларының егжей-тегжейлі талдаулары мен байқаулары оның өлімінен кейін жарияланды.
His father, who was syndic of Eisfeld, died when he was twelve years old, and he was brought up amidst uncongenial conditions. He had devoted his leisure time to poetry and music, which unfitted him for the mercantile career planned for him. The attention of the Duke of Meiningen was directed to one of his musical compositions, an opera, Die Köhlerin (The Charcoal Burner), and Ludwig was enabled in 1839 to continue his musical studies under Felix Mendelssohn in Leipzig. But ill health and constitutional shyness caused him to give up a musical career and he turned exclusively to literary studies, and wrote several stories and dramas. Of the latter, Der Erbförster (The Hereditary Forester) (1850) attracted immediate attention as a masterly psychological study. It was followed by Die Makkabäer (The Maccabees) (1852), in which the realistic method of Der Erbförster was transferred to an historical milieu, which allowed more brilliant coloring and a freer play of the imagination. With these tragedies, to which may be added Die Rechte des Herzens (The Rights of the Heart) and Das Fräulein von Scuderi (The Lady of Scuderi), the comedy Hans Frey, and an unfinished tragedy on the subject of Agnes Bernauer, Ludwig ranks immediately after Christian Friedrich Hebbel as Germany's most notable dramatic poet at the middle of the 19th century. Meanwhile he had married and settled permanently in Dresden, where he turned his attention to fiction. He published a series of admirable stories of Thuringian life, characterized by the same attention to minute detail and careful psychological analysis as his dramas. Some of these include Die Heiteretei und ihr Widerspiel (1851), and Ludwig's masterpiece, the powerful novel, Zwischen Himmel und Erde (Between Sky and Earth) (1855). In his Shakespeare Studien (1871) Ludwig showed himself a discriminating critic, with a fine insight into the hidden springs of the creative imagination. So great, however, was his enthusiasm for Shakespeare, that he was led to depreciate Friedrich Schiller in a way which found little favour among his countrymen. He died in Dresden in 1865. His detailed analyses and observations of Shakespearean plays were published posthumously.