Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Союз ракетасының дизайны нұсқасы – Союз U ракетасы
Soyuz rocket design variant
the Soyuz U rocket
Союз U ұшыру құралы – бастапқы Союз ракетасының жетілдірілген нұсқасы болды. Союз U, "Р-7 Семиорка" зымыранының негізінде құрылған "Р-7" зымырандар отбасының бір бөлігі еді. Бұл зымыран отбасының мүшелерін TsSKB жобалау бюросы жобалап, Ресейдің Самара қаласындағы "Progress" зауытында (қазір біріккен "TsSKB Progress" компаниясы) өндірді. Союз U-дың алғашқы ұшуы 1973 жылдың 18 мамырында өтті, оның жүгі – "Космос-559" әскери спутнигі ("Zenit" бақылау спутнигі). Өзінің қызмет ету кезеңінде Союз U нұсқасы барлығы 786 рет ұшты, бұл тағы бір әлемдік рекорд. Союз U сонымен қатар ең сенімді ұшыру құралдарының бірі болды, сәттілік деңгейі .
The Soyuz U launch vehicle was an improved version of the original Soyuz rocket. Soyuz U was part of the R 7 family of rockets based on the R 7 Semyorka missile. Members of this rocket family were designed by the TsSKB design bureau and constructed at the Progress factory in Samara, Russia (now a united company, TsSKB Progress). The first Soyuz U flight took place on 18 May 1973, carrying as its payload Kosmos 559, a Zenit military surveillance satellite. Over its operational lifetime, the Soyuz U variant flew a total of 786 missions, another world record. Soyuz U has also been one of the most reliable launchers, with a success rate of .
Даму
Бұрынғы "Союз 11А511" 1966 жылға дейін пайдаланылған көптеген түрлерінің орнына стандартталған R-7 өзегін жасауға жасалған алғашқы әрекет болды. Сол жылдан бастап, 11А511 Блок I және қосымша бустерлер "Восход" (11А57), "Восток-2" (8А92) және "Молния-М" (8К78М) ғарыш кемелеріне, сондай-ақ арнайы жүктерді тасымалдау үшін бір-екі рет ұшқан R-7 түрлеріне қосылды. Жақсартылған 11А511U өзегі 1973 жылы R-7 отбасына енгізіліп, "Союз-У" деп аталған тасымалдаушы ракетасының нұсқасын құрады, бірақ 1977 жылға дейін 11А511 негізіндегі бустерлердің барлық қоры қолданылғанша толыққанды қабылдануы аяқталмады.
The earlier Soyuz 11A511 was the first attempt at creating a standardized R 7 core in place of the numerous variations that had been used up to 1966. Starting that year, the 11A511 Blok I and strap on boosters were added to the Voskhod (11A57), Vostok 2 (8A92), and Molniya M (8K78M) vehicles as well as minor R 7 variants flown once or twice for specialized payloads. The uprated 11A511U core was introduced to the R 7 family in 1973, yielding the carrier rocket variant named Soyuz U, although adoption across the board was not complete until 1977 when the existing stock of 11A511 derived boosters was used up.
Адамды ғарышқа шығару
Союз U-ді экипажды ұшуға алғаш рет 1974 жылдың 2 желтоқсанында қолданды, ол кезде Аполлон-Союз сынақ жобасына (ASTP) дайындық үшін «Союз-16» экипажы ұшырылды. «Аполлон» ғарыш кемесінің соңғы рейсімен байланыс жасаған «Союз-19» да «Союз U» зымыранымен ұшырылды. Соңғы рейс «Progress MS-05» болды, ол 2017 жылдың 22 ақпанында Байқоңыр ғарыш айлағынан 05:58:33 UTC уақыты бойынша ұшырылды.
The first use of a Soyuz U to launch a crewed mission took place 2 December 1974, when the Soyuz 16 crew was launched in preparation for the Apollo–Soyuz Test Project (ASTP). Soyuz 19, which as part of the ASTP docked with the last Apollo spacecraft ever flown, was also launched by a Soyuz U rocket. The final flight was Progress MS 05, which launched from the Baikonur Cosmodrome on 22 February 2017, 05:58:33 UTC.