Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бернхард Роберт Тессманн (15 тамыз 1912 жылы Цингст қаласында туған – 19 желтоқсан 1998 жылы қайтыс болған) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде басқарылатын зымырандар саласындағы неміс сарапшысы, кейін АҚШ армиясы мен НАСА-да жұмыс істеді.
Bernhard Robert Tessmann (August 15, 1912 in Zingst – December 19, 1998) was a German expert in guided missiles during World War II, and later worked for the United States Army and NASA.
Өмір
1935 жылы Тессман алғаш рет ракета сарапшысы Вернер фон Браунмен кездесті. Әкесі Universum Film AG студиясында жұмыс істегендіктен, ол «Frau im Mond» фильмінің түсірілімдерін көргеніне қарамастан, ғарышқа ұшуға қызығушылығы шамалы болды. Тессманн Армия зерттеу орталығының Пенемундедегі негізгі жоспарлауына қатысты, 1936 жылдың соңында ол құрылысты қадағалау және алғашқы қозғалтқыш сынақтарын жүргізу үшін Тест стенді I-ге көшті. Тессманн жел туннельдерінде, содан кейін V-2 қозғалтқыштары үшін итермелеуді өлшеу жүйелерінде жұмыс істеді. 1943 жылдың тамызындағы бомбалаудан кейін ол Кёльпинзееге эвакуацияланды, онда ол V-2 мобильді бөлімшелері үшін жер жабдықтарын жобалады және Австрияның Эбензее қаласындағы «Projekt Zement» жер асты V-2 нысандары мен Лехстен маңындағы сынақ алаңдарын жоспарлауға қатысты. Тессманн соғыстың соңында V-2 мұрасын сақтауда маңызды рөл атқарды. Фон Браун Фюрердің «жанып кеткен жер» саясатын ұстанады деп қорқып, тонналаған құнды V-2 құжаттары мен жобаларын жояды деген қауіптен, ол жеке көмекшісі Дитер Хузельге және Пенемунде сынақ орталығының бас дизайнері Бернхард Тессманға құжаттарды қауіпсіз жерге жасыруды тапсырды. 14 тонна қағазды тасымалдау үшін үш «Opel» жүк көлігі қажет болды. 1945 жылдың 3 сәуірінде шағын конвой жақын орналасқан Харц тауларына қарай солтүстікке бет алды. Күн батқанға дейін Тессман мен Хузель Дорнтен деген шалғай ауылда тастап кетілген темір кенішін тапты, оны адал нацист Герр Небелунг басқарды. Оттыз алты сағаттан кейін барлық құжаттар кішкентай локомотивпен кеніштің тереңіне жеткізіліп, ұнтақ қоймасына қолмен әкелінді. Ақырында, фон Браун және оның жетекші V-2 инженерлері мен ғалымдары АҚШ-тың 44-ші дивизиясына өз еркімен бағынды. Дорнтен темір кенішінде Тессман мен Хузель жасырған 14 тонна V-2 құжаттарын табу да маңызды болды. Тессман соғыстың соңында «Operation Paperclip» арқылы АҚШ-қа жіберілді және 1947 жылдың қаңтарында Техастағы Форт-Блисс қаласында жұмыс істеді. Содан кейін ол өмірінің соңына дейін Форт-Блисс, Уайт-Сэндс зымыран полигонында және Хантсвиллдегі ракета командасында жұмыс істеді. 1960 жылы ол NASA Маршалл ғарыш орталығының сынақ бөлімінің директорының орынбасары болды. Ол Хантсвиллде қайтыс болды. Ильзе және Бернхард Тессман атындағы музыка және шет тілдері стипендиясы Хантсвиллдегі Алабама университетінде табысталады.
Tessmann first met rocket expert Wernher von Braun in 1935. He had little interest in spaceflight, even though he had seen the sets of the film Frau im Mond since his father worked at Universum Film AG studios. Tessmann was involved in the basic planning for Army Research Center Peenemünde, moving there in late 1936 to supervise construction and conduct first engine testing there at Test Stand I. Tessmann worked on wind tunnels, then on thrust measuring systems for V 2 engines. He was evacuated after the bombing in August 1943 to Koelpinsee where he designed ground equipment for V 2 mobile units and was involved in the planning for the "Projekt Zement" underground V 2 facilities at Ebensee, Austria, and test facilities near Lehesten. Tessmann was a key man in securing the V 2 legacy at the end of the war. Once von Braun became afraid the SS would follow the Führer's "scorched earth" policy and destroy the tons of precious V 2 documents and blueprints, he instructed his personal aide, Dieter Huzel, and Bernhard Tessmann, chief designer of the Peenemünde test facilities, to hide the documents in a safe place. It took three Opel trucks to carry the 14 tons of papers. The little convoy headed north on April 3, 1945 toward the nearby Harz Mountains. By the end of the day Tessmann and Huzel found an abandoned iron mine in the isolated village of Dornten, which was managed by a loyal Nazi Herr Nebelung. Thirty six hours later, all of the documents had been hauled by a small locomotive into the heart of the mine and hand carried into the powder magazine. Eventually, von Braun and his leading V 2 engineers and scientists voluntarily surrendered to the U. S. 44th Division. Almost as important was the recovery of the 14 tons of V 2 documents hidden by Tessman and Huzel in the Dornten iron mine. Tessmann was transferred to the United States at the end of the war via the Operation Paperclip, and as of January 1947, was working at Fort Bliss, Texas. Thereafter he worked his entire life with the rocket team, at Fort Bliss, White Sands Missile Range, and then at Huntsville. As of 1960, he was a Deputy Director of Test Division at NASA Marshall Space Flight Center. He died in Huntsville, Alabama. The Ilse and Bernhard Tessmann Music, and Foreign Language Scholarship, are awarded at the University of Alabama, Huntsville.