Кіріспе

Тұңғиық мұздықтың еруінен пайда болған батпақты ойыстар мен кішігірім төбешіктердің тегіс емес жер беті. Термокарст – мұзға толы тұңғиық мұздықтың еруі кезінде қалыптасқан, батпақты ойыстар мен кішігірім төбешіктермен сипатталатын жер түрі. Бұл жер бетінің түрі Арктика аймақтарында, сондай-ақ Гималай және Швейцария Альпі сияқты таулы аймақтарда кең таралған. Бұл ойысты беткейлер кейбір карст аймақтарындағы әктастың еруінен пайдалатын кішкентай көлдердің жиынтығына ұқсайды, сондықтан оларға «карст» деген сөз қосылған, әйтсе де, әктас мүлде болмайды. Қыс мезгілінің басталуымен мұздың көтерілуінен пайдалатын кішкентай дөңгелектер уақытша құрылымдар болып табылады. Олар келесі жазғы еріген кезде құлап, жер бетінде шағын ойыс қалдырады. Кейбір мұз линзалары өсіп, көп жылдар бойы сақталатын үлкен төбешіктерге ("пинг") айналады, кейде олар ерігенше шөптер мен құрақпен жабылады. Бұл дөңгелек беткейлер ақырында құлап, термокарсттың жалпы санатына жататын тегіс емес жерлердің бөлігіне айналатын ойыстарды құрайды. Климаттың жылынуына байланысты тұңғиық мұздықтың еруінен көлдердің пайда болуы – оң кері байланыс циклы, себебі тұңғиық мұздықтың еруі кезінде метан, азот оксиді және көмірқышқыл газы бөлінеді, бұл климаттың одан әрі жылынуына себеп болады. Сібірдегі Батагайка кратері – ірі термокарсттық ойыстың мысалы.

Іске қосу

Мұзға толы көлдің пайда болуы мұзға бай мәңгі тоңның ыдырауымен басталады. Термокарст көлдерінің табиғи қалыптасуын екі жеке процеске бөлуге болады: үздіксіз немесе үзіліссіз мәңгі тоң аймақтарында. Үздіксіз мәңгі тоңда, мұз тамырлары мен көпбұрышты жер беткейі болғанда су жиналады.