Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Isny im Allgäu (Төменгі Алемандық: Isny im Allgai) – Германияның Баден-Вюртемберг жерінің оңтүстік-шығысындағы қала. Ол Равенсбург ауданының құрамына кіреді және Аллгау аймағының батыс, Вюртемберг бөлігінде орналасқан. Исны 1803 жылғы медиатизацияға дейін еркін императорлық қала (Freie Reichsstadt) мәртебесіне ие болған.
Isny im Allgäu (Low Alemannic: Isny im Allgai) is a town in south eastern Baden Württemberg, Germany. It is part of the district of Ravensburg, in the western, Württembergish part of the Allgäu region. Isny was a Free Imperial City (Freie Reichsstadt) until the mediatisation of 1803.
Тарих
1042 жылы пайда болғаннан кейін үш ғасыр бойы ол әртүрлі бәсекелес феодалдар бақылаған және пайдаланған сауда орталығы болды. 13 ғасырда Исны саудагерлері қаланы қарақшылар мен қарсы феодалдардан қорғау үшін нығайту жүйесін салды. Қаланың қабырғалары мен орлары осы дауылды кезеңдерде салынған және қазірге дейін ішінара сақталған. Үш ғасырлық феодалдық және аумақтық билеушілердің үстемдігінен кейін, 1365 жылы Иснының орта таптары қаланың тәуелсіздігін сатып алды. Иснының императорлық қала мәртебесі оны өздігінен басқаратын республикаға айналдырды, онда қалалық үкімет мүліктік жағдайы бар тұрғындармен сайланды және гильдия жүйесі гүлденді. 1529 жылы Иснының протестант азаматтары қалалық кеңеске иелік етіп, қаланы протестанттық деп жариялады, ал Николаикирхе қаланың басты протестант шіркеуіне айналды. 1803 жылы қала медиатизацияланды және Квадт графтарының меншігіне өтті. 1806 жылы қала Вюртемберг Корольдігіне қарады, бұл католиктердің көпшілігіне қалаға қайта оралуға мүмкіндік берді. 1889 жылы қала тұрғындарының көп бөлігі католиктерді құрады (1139 еуропалық / 1444 католик). Исни зығыр өндірісіне негізделген дамыған экономикаға ие болды, бірақ шетелден келген бәсекелестік, Отыз жылдық соғыс, сондай-ақ өрттер мен обалардың тізбегі 17 ғасырда өндірісті тоқтатты. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін қала жаңарып, соғыс ардагерлері үшін оңалту орталығы ашылды. Исни соғыстан көп зардап көрмеді және содан бері демалыс және курорттық сапарларға танымал орынға айналды. 1970 жылдардың соңында қала өзінің туристік бөлімі үшін графикалық имидж жасау үшін танымал график-дизайнер Отл Айхерге тапсырыс берді. Айхер 128 қара-ақ пиктограммадан тұратын жиынтықпен жауап берді, ол бастапқыда дау тудырды, бірақ қазірде көрегендікпен қарастырылады және қаланы насихаттау үшін қолданылады.
During the three centuries following its origin in 1042, it was a commercial center controlled and exploited by various competing feudal lords. In the 13th century, Isny's merchants built a fortification system to protect the town from marauders and rival feudal rulers. The town is still partially surrounded by the city walls and moat that were built during these early turbulent times. After three centuries of domination by feudal lords and territorial rulers, Isny's middle class was able to purchase the town's independence in 1365. Isny's status as an Imperial city made it a self governing republic in which the city government was elected by propertied residents and in which the guild system thrived. In 1529, Isny's Protestant minority took the city council and voted to make the town Protestant and the Nikolaikirche became the town's main Protestant church. In 1803, the city was mediatized and became a possession of the Counts of Quadt. In 1806, the city passed to the Kingdom of Württemberg, which allowed the Catholic majority to once again move to the city. In 1889, the majority of urban residents was Catholic (1139 ev / 1444 Cath.). Isny enjoyed a vibrant economy, based primarily on linen production, until competition from abroad, the devastation of the Thirty Years' War, and a series of fires and plagues brought production to a halt in the 17th century. The town experienced a revival after the end of World War II, when a rehabilitation center for war veterans was established there. Isny emerged from the war largely undamaged, and has since become a popular destination for vacationers and resort goers. In the late 1970s, the town commissioned the renowned graphic designer Otl Aicher to create a graphic identity for its tourist board. Aicher responded with a set of 128 black and white pictograms which, while initially controversial, are now regarded as forward thinking and are still used to promote the town.