Лондонның Сент-Хелиер тұрғын үй ауданы: тарихы, географиясы және қайырымдылықпен байланысы. Мертон мен Саттон аудандарында орналасқан. Генри Смит мұрасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондонның Сент-Хелиердегі тұрғын үй ауданы
Housing estate in London
Сент-Хелиер ( /ˈhɛlɪər/) – Лондонның Мертон және Саттон аудандарындағы жеке үйлерден тұратын тұрғын аудан. Грин-Лейн және Бишопсфорд-роудтың солтүстігіндегі бөлігі Мертон ауданында, ал қалған бөлігі Саттон ауданында орналасқан.
St Helier ('/h//ɛ//l//i//ər/) is a residential cottage estate in the London boroughs of Merton and Sutton. The portion of the estate north of Green Lane and Bishopsford Road is in Merton, the remainder is in Sutton.
Тарих
Сент-Хелиер иелігінің жері 17 ғасырдың басынан бері ұзақ мерзімді қайырымдылықпен байланысты. Генри Смит (1627 жылы қайтыс болған) – Лондонның бай азаматы және тұз сатушысы, ол өмірі бойы және өсиеті бойынша Лондон мен Суррейдегі қауымдарға көп ақша берген. Ол Уандсворт шіркеуіне жерленген және Уандсвортта туған деп есептеледі. 1617 жылы ол Каршалтон жерін сатып алуға 500 фунт стерлинг берді, оның кірісі Уандсворттың кедейлерін қолдауға жұмсалды. Тағы 100 фунт стерлинг Элизабет Блэкуэллдан мұра болып қалды. 1814 жылы жерлер 116 акрдан астам деп сипатталды, онда ғимарат, амбар және шаруашылық құрылыстары болған. Уандсворттың кедейлер жері Врайт-Лейннің екі жағында, Сент-Хелиер иелігінің ең оңтүстік бөлігінде орналасқан. 1660 жылы қайтыс болған және Каршалтондағы Барлық Әулиелер шіркеуіне жерленген Кристофер Машэмп та жергілікті меценаттардың бірі болды. Ол жер сатып алуға 200 фунт стерлинг қалдырды, оның жылдық кірісі шіркеуде туған екі кедей балаға білім беруге жұмсалды. Генри Байннан Кеннон Шипхаус-Лейніндегі жайылым жері сатып алынды, ол қазір Грин-Рит-Лейн деп аталады. Жақын орналасқан Саттон Коммон сияқты, аймақтың көп бөлігі 20 ғасырдың басына дейін жартылай ауылдық сипатта сақталды. Бұл елді мекен 1928-1936 жылдары Лондон округтік кеңесімен Лондонның ішкі аймақтарындағы тозуға ұшыраған аудандардан адамдарды көшіру үшін салынды. Ол бақша қаласы ретінде жобаланған, ландшафт сәулетшісі Эдвард Прентис Моусонның жобалау жұмыстарымен. 1926 жылы Морден метро станциясының ашылуы және 1930 жылы Уимблдоннан Саттонға дейінгі теміржол желісі, Сент-Хелиердегі станциясымен, дамуға серпін берді. Бұл қызметтер тұрғындарға Лондонның орталық бөлігіне жылдам қол жеткізуді қамтамасыз етті. Елді мекен 1910-1927 жылдары LCC Алдермені болған Леди Сент-Хелиердің құрметіне аталды. Бұл «аудандық» коттедждік елді мекендер сериясының екінші ең ірісі (Бекентри Дагенхэм елді мекенінен кейін) және Эбенезер Ховардтың «Бақша қаласы» идеяларына негізделген. Бұл аймақ бұрын негізінен лаванда егістіктерінен тұрған, бұл Митчем лаванда өнеркәсібінің соңғы қалдықтары болды. Вестминстер аббаттығының аймаққа тарихи иелігін еске алу үшін жолдар әліпбилік тәртіппен монастырлар мен аббаттықтардың аттарымен аталады, солтүстік-батыста Аберконвей жолынан басталып, оңтүстік-шығыста Вобурн жолымен аяқталады. 1938 жылы салтанатты түрде ашылған Сент-Хелиер ауруханасы. 1990-1997 жылдары Ұлыбританияның премьер-министрі болған Джон Мейджор 1943 жылы осы жерде дүниеге келген. Вигмор жолындағы Епископ Эндрюс шіркеуі 1933 жылы сәулетші Геддес Хислоптың жобасы бойынша салынған.
The site of the St Helier estate has been connected to long term charity since the early 17th century. Henry Smith (d. 1627) was a wealthy citizen and salter of London who gave much money to parishes in London and Surrey during his lifetime and in his will. He is buried in Wandsworth parish church and is supposed to have been born in Wandsworth. In 1617 he gave £500 towards the purchase of land in Carshalton, the rent of which was to support the poor of Wandsworth. Another £100 bequest came from Mrs. Elizabeth Blackwell. In 1814 the lands were described as being just over 116 acres and having a building, barn and outhouses. The Wandsworth Poor Lands lay on either side of Wrythe Lane at the southernmost part of the St. Helier estate footprint. Another local benefactor was Christopher Muschamp, who died in 1660 and is buried at All Saints, Carshalton. He bequeathed £200 to buy land, the yearly rental of which was to purchase apprenticeships for two poor children who had been born in the parish. Pasture land was bought from Henry Byne in Cannon Sheephouse Lane, which is now known as Green Wrythe Lane. Like the adjoining Sutton Common, most of the area remained semi rural until the early 20th century. The estate was built between 1928 and 1936 by the London County Council as an overspill estate for the re housing of people from decaying inner London areas. It was designed as a garden city, with landscaping by the landscape architect Edward Prentice Mawson. Development was spurred by the opening of Morden Underground station in 1926, and the Wimbledon to Sutton railway line in 1930, with a station at St Helier. These services provided rapid links into central London for the residents. The estate was named in honour of Lady St Helier, who was an LCC Alderman from 1910 to 1927. It was the second largest (after the Becontree Dagenham estate) of a series of 'out county' cottage estates and was based on the Garden City ideas of Ebenezer Howard. The area had previously consisted largely of lavender fields, the last remnants of the famous Mitcham lavender industry. In remembrance of the area's historic ownership by Westminster Abbey, the roads are named in alphabetical order after Monasteries and Abbeys starting in the north west with Aberconway Road and ending with Woburn Road in the south east. The imposing St Helier Hospital was opened in 1938. John Major, UK Prime Minister from 1990 to 1997, was born there in 1943. The estate's Bishop Andrewes Church, in Wigmore Road, was designed by the architect Geddes Hyslop in 1933.
Бүгін
Қазіргі уақытта ауданның тұрғын үйлері жеке меншікте және жергілікті билікке бөлінген, көптеген адам 1970 жылдардан бері сатып алу құқығын пайдаланып келеді. Аурухана әлі де ауданға экономикалық және физикалық тұрғыдан үлкен әсер етеді. Көптеген ғимараттар бастапқы құрылысында сақталған және олардың көпшілігі әлі де сол мақсаттар үшін қолданылуда. Сыртқы бөліктерінде жаңа құрылыстар пайда болған, ал қазір аудан Саттон, Каршалтон және Морден қалаларымен бірігіп кеткен. Аймаққа Лондон автобустарының 80, 151, 154, 157, 164, 280, 470, N44, S1, S2 қадамдары және Сент-Хелиер теміржол станциясы қызмет көрсетеді.
Today ownership of housing on the estate is split between private and local authority, with many people taking advantage of the right to buy scheme since the 1970s. The hospital still exerts an imposing presence on the estate, both economically and physically. Most of the buildings are original and many are still being used for their original purposes. There has some infilling around the outskirts, and the estate now merges into the suburbs of Sutton, Carshalton and Morden. The area is served by London Bus routes 80, 151, 154, 157, 164, 280, 470, N44, S1, S2 and St Helier railway station.