Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоанн III Ризокоп (Iohannes Rizocopus; Ιωάννης Ριζοκόπος (Iōánnēs Rizokópos)) 710 жылдан бастап, бір жылдан кейін 711 жылы қайтыс болғанға дейін Равеннаның экзархы болды. Византия императоры Юстиниан II-нің қайта орнатылуынан кейін, ол Равеннаны қирату үшін әскери күш жіберді. "Көрінеді," - деп жазады Джеффри Ричардс, "Равеннаның белгілі бір жетекшілері Юстинианды құлатқан көтеріліске қатысқан, ал ол қайта билікке келгенде, бүкіл қаладан кек алуға ниеттенді." Архиепископ Феликс және басқа да көрнекті азаматтар тұтқындалып Константинопольге жеткізілді, ал қала тоналып, өртелді. Жауап ретінде Равенна азаматтары мен сарбаздары көтеріліс жасап, Иоанниктің ұлы Георгийді өздерінің басшысы етіп тағайындады, оның әкесі Константинопольге тұтқынға алынғандардың бірі болды. Иоанн осыдан көп ұзамай экзарх болып тағайындалды және адал әскерлерімен Неапольға қонды, онда ол императорлық шақырумен Константинопольға бара жатқан Папа Константинмен кездесті. Иоанн Рим арқылы Равеннаға бет алды, онда "Liber Pontificalis" мәлімдегендей, бірнеше жоғары лауазымды пап ресми тұлғаларының тамақтарын қиып тастады. Ричардс бұл зорлықты былай түсіндіреді: "Қорбандардың арасында паптың басқарушысы мен қазынашысының болуы, паптың қазынасын тонауға жасалған әрекет болғанын көрсетеді." Сицилияның стратегі Теодор осы мәселеге жауапты болды және архиепископ Феликс қоса алғанда, Равенналық көтерілістің басшыларын тұтқындап, өлтірді, ол Константинопольге жер аударылып, соқырланды және Қырымға қуылды.
John III Rizocopus (Iohannes Rizocopus; Ιωάννης Ριζοκόπος (Iōánnēs Rizokópos)) was Exarch of Ravenna from 710 until his death one year later in 711. Following the restoration of the Byzantine Emperor Justinian II, he sent a military force to savage Ravenna. "Apparently," writes Jeffrey Richards, "some prominent Ravennates were involved in the revolt which overthrew Justinian and when he returned to power he determined to revenge himself on the entire city." The Archbishop Felix was arrested with other prominent citizens and taken to Constantinople, and the city plundered and burned. In response, the citizens and soldiers of Ravenna rebelled, making one George the son of Johannicus their leader, whose father was one of the captives taken to Constantinople. John was appointed Exarch not long after this, and landed at Naples with loyal troops, where he encountered Pope Constantine responding to an Imperial summons to Constantinople. John then proceeded to Ravenna by way of Rome, where he "cut the throats" of several senior papal officials, according to the Liber Pontificalis. Richards explains this violent act by pointing out "the inclusion of the papal steward and the papal treasurer among the victims suggests a bid to plunder the papal treasury." The strategos of Sicily, Theodore, was placed in charge of the latter, and imprisoned and executed the leaders of the Ravennese revolt, including Archbishop Felix, who was deported to Constantinople, blinded and exiled to the Crimea.