Кіріспе
Американдық ғалым Вирджиния Крошерон Гилдерслив (3 қазан 1877 - 7 шілде 1965) – американдық ғалым, Барнард колледжінің көп жылдық деканы, Халықаралық университет әйелдері федерациясының құрылушыларының бірі және 1945 жылғы сәуір айында Сан-Францискода өткен Халықаралық ұйым жөніндегі Біріккен Ұлттар Ұйымы конференциясына АҚШ-тан жіберілген жалғыз әйел делегаты, ол БҰҰ-ның хартасын және құрылуын келісіп бекітті.
Virginia Crocheron Gildersleeve (October 3, 1877 – July 7, 1965) was an American academic, the long time dean of Barnard College, co founder of the International Federation of University Women, and the only woman delegated by United States to the April 1945 San Francisco United Nations Conference on International Organization, which negotiated the charter for and creation of the United Nations.
Өмірбаян
Вирджиния Гилдерслив Нью-Йорк қаласындағы көрнекті отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Генри Алгер Гилдерслив – заңгер, штаттың Жоғарғы сотында қызмет еткен. Ол Брэрли мектебінде оқыды және 1895 жылы бітіргеннен кейін Барнард колледжіне түсті. 1899 жылы оқуын аяқтаған соң Колумбия университетінде ортағасырлық тарихтан магистрлік диссертациясы үшін зерттеу жұмыстарын жүргізуге стипендия алды. Бірнеше жыл Барнардта ағылшын тілін жартылай оқытты. Толық штатты қызметке қабылданудан бас тартып, ағылшын және салыстырмалы әдебиеттен докторлық диссертациясын қорғау үшін үш жылға демалысқа шықты. 1908 жылы оқуын аяқтағаннан кейін Барнард пен Колумбия университетінде ағылшын тілінен лекциятор болып тағайындалды; 1910 жылы ассистент профессор, ал 1911 жылы Барнард колледжінің деканы болды. 1918 жылы Гилдерслив, Кэролайн Сперджон және Роза Сиджвик екі британдық әйелдің Америка Құрама Штаттарына академиялық алмасу барысында кездесті. Олар университет әйелдерінің халықаралық қауымдастығын құруды талқылады және 1919 жылы Халықаралық университет әйелдері федерациясын құрды. Гилдерслив пен Сперджон жақын достық қарым-қатынас орнатты және жыл сайын жазда бірге үй жалдап тұрды. Гилдерсливтің қызмет ету кезеңінде Барнардта афроамерикалық студенттердің саны аз болды. Зора Нил Херстон 1925 жылы әдеби тәлімгері Фанни Херст және Барнард колледжінің негізін қалаушылардың бірі Энни Нейтан Майердің көмегімен Барнардқа оқуға түсті. 1940 жылдардың басында Дина Гилдерслив жеке қаражатынан кем дегенде бір афроамерикалық студенттің толық оқу ақысын төледі. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Колумбия колледжінде еврей студенттерінің саны 40 пайызға жетті. Гилдерслив діни жаттыққа қарсы болды және Барнард студенттерін ашық түрде жіктеуден бас тартты, бірақ еврей студенттерінің санын азайтуға бағытталған шаралар қабылдады деген хабар бар. 1930 жылдары Барнард студенттерінің шамамен 20 пайызы еврейлерді құрады, ал басқа әйелдер колледждерінде бұл көрсеткіш 6-10 пайызды құрады. Гилдерсливтің өмірбаянын жазған Розалинд Розенбергтің сөзіне сүйенсек, сол кезде Колумбия мен Барнард Нью-Йорк қаласының шегінен тыс студенттерді қабылдауға кірісті. Үміткерлерді бағалау кезінде психологиялық тесттер, әңгімелер, ұсыным хаттары және академиялық критерийлер ескерілді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі екі онжылдықта таңдаулы қабылдау жүйесі Колумбиядағы еврей студенттерінің үлесін Барнардтағы 20 пайыз деңгейіне дейін төмендетті. 1942 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Гилдерслив WAVES ("Еріктік төтенше жағдайларға әйелдер қабылданады") ұйымын құруға белсенді қатысты. Оның оң қолы Гилдерсливтің серігі, ағылшын тілінің профессоры Элизабет Рейнард болды. Оның барлық мүшелері – барлығы 90 000 адам – жоғары оқу орындарын бітіргендер еді. 1945 жылы президент Франклин Д. Рузвельт Гилдерсливті Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғысын жазу үшін АҚШ делегациясына енгізді. Ол делегацияға кірген жалғыз әйел болды. Делегаттарға екі мәселені шешу тапсырылды: 1) Қауіпсіздік Кеңесін құру арқылы болашақ соғыстардың алдын алу қажеттілігі; 2) Адамзаттың әл-ауқатын арттыру қажеттілігі, олар Біріккен Ұлттар Ұйымының Экономикалық және әлеуметтік кеңесін (ЭКОСОС) құру арқылы іске асырды. Гилдерслив екінші кеңестің жұмысын жобалауға жауапкершілікті іздеді және алды – ол өзі айтқандай, "іс жасауға, іс жасауға кедергі келтірмейтін нәрсені жасауға" жауапты. Ол бүкіл әлемдегі адамдар үшін келесі мақсаттарды Жарғыға енгізе алды: "өмір сүру деңгейінің жоғарылауы, толық жұмыспен қамту және экономикалық және әлеуметтік прогресс пен даму жағдайлары". Ол сондай-ақ делегаттарды БҰҰ үшін келесі мақсатты қабылдауға көндірді: "жасы, жынысы, тілі немесе дініне қарамастан, барлық адамдар үшін адам құқықтары мен негізгі бостандықтарға құрмет". Ол Жарғыда Адам құқықтары жөніндегі комиссияны тағайындауды міндеттеуді талап етті, ол үш жылдан кейін Элеонора Рузвельт басшылығымен Адам құқықтарының жалпыға бірдей декларациясын жазды. Кейбір тарихшылар Гилдерсливті оның дәуіріндегі христиандық "сионизмге қарсы лоббидің" "ең ықпалды көшбасшысы" деп санайды. Гилдерслив "Барнардта декандық қызметтен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, (өзін) негізінен Таяу Шығысқа арнадым" деп жазды, өзін "яһуди мемлекетінің құрылуына және кейіннен оның өмір сүруіне қарсы күрескен" деп сипаттады. Ол Израиль мемлекетінің құрылуына кедергі келтірудегі сәтсіздігіне "БАҚ құралдарын сионистердің бақылауында ұстауына" кінәлады. Гилдерслив Конгресс комитеттері алдында бірнеше рет куәлік берді және Израильге американдық саяси, әскери және қаржылық қолдау көрсетпеу үшін Конгресс мүшелерін және президент Гарри Трумэнды лоббиледі. Тарихшы Роберт Моатс Миллердің сөзіне сәйкес, бұл топқа Орталық барлау қызметі (ЦБҚ) және ARAMCO қаржылық көмек көрсеткен. Миллер Гилдерсливтің "шынайы сезімдері арабтарға басымдық бергенін" айтады.
Құрметтеулер
1969 жылы Халықаралық университет әйелдері федерациясының он бір мүшесі Вирджиния Гилдерслив атындағы халықаралық қорын (VGIF) құрды. (http://www.vgif.org қараңыз). Бүгінгі күнге дейін қор 400-ден астам грант берді, олардың жалпы сомасы 1,8 миллион АҚШ долларынан асты, бұл қаражат төмен жан басына шаққандағы табысы бар елдердегі әйелдер ұйымдарына бөлінді. Басымдық әйелдердің білім алу, кәсіби дағдыларын және көшбасшылық қабілеттерін арттыратын және дамытатын табыс әкелетін және қоғамдық даму жобаларына беріледі. Жобалар семинарлар, конференциялар, оқу-жаттығу семинарлары және қоғамдық іс-қимыл жобаларын қамтиды.