Кіріспе

Lucrinus Lacus немесе Lucrine Lake () — Италияның оңтүстігіндегі Кампания аймағындағы көл. Ол Авернус көлінен оңтүстікке қарай бір километрден аспайтын қашықтықта орналасқан және Поццуоли шығанағынан тар құрлық жолағымен бөлінген. «Маричелло» («кішкентай теңіз») деп те аталатын бұл көлдің қазіргі Lucrino көлінің ауданы 1538 жылы Монте-Нуово вулканының конусы көтерілген кезде айтарлықтай азайды. Көлдің қазіргі өлшемдері шамамен ұзындығы және тереңдігі болып табылады. Lucrinus Lacus тарихы Сергий Оратаға дейін жетеді, ол осы жерде алғашқы острақтарды өсірген адам ретінде танылады. Көл сонымен қатар Баиа тұрғындары үшін демалыс орны болған (салыстырыңыз, Марциал I. 62). Оның жағалауы виллалармен жабылған, олардың ең танымалдарының бірі – шығыс жағалаудағы Цицеронның Куманум вилласы, ол оның Академиясының орны болған. Бұл вилланың қалдықтары және жақын орналасқан Триперголь ауылы 1538 жылы Монте-Нуово жанартауының атқылауынан пайда болған шөгінділердің астында жоғалып кетті. Тациттың жазбаларына сәйкес, император Неронның сақшылары Агриппинаны 59 жылы Lucrinus Lacus жағалауындағы оның вилласында өлтірді, бұл оған бұрын жасалған сәтсіз қастандықтан қашқаннан кейін болды. Via Herculanea және теміржол көл мен Поццуоли шығанағы арасындағы құрлық жолағынан өтеді. Ежелгі Via Herculanea жолы қазіргіге қарағанда теңізге қарай параллель және одан да ірі жолақтан өткен, ол қазір су астында қалған, және Страбон оны Гераклға құрылыс салумен байланыстырған. Бұл жолақ теңіздік қабырғамен нығайтылып, содан кейін Марк Випсаний Агриппа Lucrinus Lacus портын ашты. Ол содан кейін Вергилийдің «Георгикаларында» айтылғандай, Lucrinus Lacus-ты Lago d'Averno көлімен канал арқылы қосып, теңізден көрінбейтін римдік батыс флотқа арналған Portus Julius деп аталатын қорғалған портын жасады. Бүгінде Лукрино Поццуоли коммунасының бір бөлігі болып табылады.