Лоренцо Риччи – Италиялық иезуит, Иисус қоғамының 18-ші басшысы. 1773 жылы қоғам таратылғанға дейін соңғы басшы болған. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иса қоғамының бас генералы
Superior General of the Society of Jesus
Италиядан шыққан паралимпиадалық спортшы
the Paralympic athlete from Italy
Лоренцо Риччи (2 тамыз 1703 – 24 қараша 1775) – итальяндық иезуит, Иса қоғамының он сегізінші бас генералы болып сайланған. 1773 жылы иезуиттер таратылмас бұрын ол соңғы басшы болды.
Lorenzo Ricci (2 August 170324 November 1775) was an Italian Jesuit, elected the eighteenth Superior General of the Society of Jesus. He was also the last before the suppression of the Jesuits in 1773.
Ерте өмір және мансап
Риччи Италияның Флоренция қаласында Тоскананың ең көне және мәртебелі отбасыларының бірінде дүниеге келді. Әлдеқандай жас кезінде оны Прато қаласындағы иезуиттердің Цикогнини колледжіне жіберді. 16 желтоқсан 1718 жылы, он бес жасқа келгенде Римдегі С. Андреа новициатында ол қоғамға қабылданды. Римдегі Рим колледжінде философия (1722–25 жж.) және теология (1729–34 жж.) білімін аяқтағаннан кейін, Сиена және Римде оқытумен айналысты. 1736 жылдың тамыз айында ол ресми түрде тәртіпке келтірілді. Іс жүзінде, оның ең бағалысы – осы тыныш және қарапайым рухани жұмыс, әсіресе Игнатий Лойоланың рухани жаттығуларын (бағытталған рухани ізденіс нысаны) жүргізу болды. 1755 жылы ол қоғамның хатшысы болып тағайындалды.
Ricci was born in Florence, Italy, into one of the most ancient and illustrious families of Tuscany. When very young, he was sent to Prato to the Jesuits Cicognini College. He entered the Society when he was scarcely fifteen, on 16 December 1718, at the novitiate of S. Andrea at Rome. Having completed his studies in philosophy (1722–25) and theology (1729–34) at the Roman College of Rome, he taught at Siena and Rome. He was formally professed in August 1736. In fact this quiet and unassuming spiritual work – in particular giving the Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola (a form of guided retreat) – seemed to have had his preference. In 1755, he was chosen secretary of the society.
Бас діни қызметкер
1758 жылы мамыр айында өткен 19-шы жалпы жиында Риччи екінші дауыс беруде Иса қоғамының Бас басқарушысы болып сайланды. Риччидің жанында тұрған және оны жақсы білген Гвилио Кордара бұл таңдауға наразылық білдірді: "Оның тыныш мінезі мен тым тепе-теңдігіне байланысты, мен оны қырқыстар мен дауылдың ерекше жағдайларға ерекше емдеуді қажет ететін кезіне лайықсыз деп есептедім". Риччи өзі бұл жауапкершіліктен босатуды өтінді.
At the 19th General Congregation, in May 1758, Ricci was elected Superior General of the Society of Jesus at the second ballot. Guilio Cordara, who lived near Ricci and seems to have known him intimately, deplored this choice: "On account of his placid nature and too even temper, I regarded him as little suited for a time when disturbance and storm seem to require extraordinary application of unusual remedies to unusual evils". Ricci himself asked to be relieved of the responsibility.
Португалиядағы иезуиттер
Католиктік Бурбон корольдік сарайларындағы дағдарыс күшейіп келе жатты. Риччи сайланғасын төрт ай өткен соң Португалия королі I Иосифқа қастандық жасауға тырысты. Премьер-министр Карвальо Габриэль Малагриданың сарайдағы ықпалына қызғанып, оны қастандыққа қатысқан деп айыптады. Малагрида жоғарыдан жаулық жасады деп танылды, бірақ дін қызметкері болғандықтан, Инквизицияның рұқсатынсыз өлім жазасын беруге болмады, сондықтан оны діннен тайғаны үшін өлімге кесті. 1759 жылдың қыркүйегінде иезуиттер Португалиядан қуылды.
The crisis with the Catholic Bourbon royal courts was coming to a head. Four months after Ricci's election, an attempt was made on the life of King Joseph I of Portugal. Prime Minister Carvalho, jealous of Gabriel Malagrida's influence at court, charged the Jesuit with involvement in the plot. Malagrida was declared guilty of high treason, but, as a priest, could not be executed without the consent of the Inquisition, so he was executed for heresy instead. The Jesuits were expelled from Portugal in September 1759.
Францияда иезуиттер
Франциядағы иезуиттер ықпалды мадам де Помпадурдың ашуын қоздырған еді. Графиня де Курсонның айтуынша, 1752 жылы Помпадур иезуиттерге келіп, патшайым мен дофинге зиян келтіру ниетімен өзінің беделін және ықпалын арттыру үмітімен, қасиеттілікке ашық қабылдануын сұрады. Оның ниетінің діни емес екенін сезген дін қызметкерлері, ол патшаның сүйіктісі болуын тоқтатқанша, оған діни қызмет көрсетуден бас тартты. Бірнеше жылдың ішінде ол Қоғамды жоюды ынтамен қолдағандардың біріне айналды; оның осылай әрекет ету себебі көптеген адамның күдігін тудырды. Ол Римдегі Gesù шіркеуінің жер астындағы қабірде (криптада) жерленген. Риччи қайтыс болғаннан кейін шамамен алты апта өткен соң, Рим папасы Пий VI Риччидің бес көмекшісін босатуға бұйрық берді.
The Jesuits in France had earned the enmity of the influential Madame de Pompadour. According to the Comtesse de Courson, in 1752 Pompadour had approached the Jesuits requesting to be openly admitted the sacraments, in hopes of strengthening her position and influence to the detriment of the Queen and the Dauphin. Suspecting her motives were less than spiritual, the priests demurred until such time as she should cease to be the King's mistress. Within a few years she became one of the most ardent promoters of the destruction of the Society; the reason for her hostility suspected by many. He is buried in the crypt of the Gesù Church in Rome. About six weeks after Ricci's death, Pope Pius VI ordered the release of Ricci's five assistants.