Кіріспе

"О, сен, сүйікті Августин" – 1800 жыл шамасында алғаш жарияланған танымал вендік ән. Ол балладашы Маркс Августин мен 1679 жылы өлімге жуық болған оқиғасына сілтеме жасайды деседі. Августин өзі кейде автор деп есептеледі, бірақ оның шығу тегі нақты емес.

Өмірбаян

1679 жылы Венаны Ұлы оба қамқыншалады, ал Августин баллада оқушы және қаламгер болып, қаланың қонақүйлерінде халықты көңіл көтерумен айналысты. Веналықтар Августинді оның қайғылы уақыттарда да көңіл көтеретін тартымды юморы үшін жақсы көріп, оны Lieber Augustin (Қымбат Августин) деп атады. Аңыз бойынша, бір күні мас болып үйіне қайтып бара жатқанда ол арыққа құлап, ұйықтап қалды. Қаладағы өлгендерді іздеп жүрген қабір қазушылар оны өлген адам деп ойлады. Олар оны алып, оның қазық домбырасын (оның жұқпалы екенін болжап) қала қабырғасының сыртындағы обадан қайтыс болғандардың денелерімен толтырылған шұңқырға тастады. Ертесі күні Августин оянғанда, ол терең жаппай қабірден шыға алмады. Ол қатты дүрбіліп, біраз уақыттан кейін өмір сүргендей өлімді де қалайтыны үшін қазық домбырасын тартып ойнай бастады. Соңында оны естіп, осы қорқынышты жерден құтқарып алды. Бақытына орай, ол жұқпалы мәйіттермен бірге ұйықтағанмен, денсаулығына келіп, Веналықтар үшін үміт символына айналды. Бұл оқиғаны уағыздаушы Абрахам а Санкта Клара (1644–1709) әлі күнге дейін Австрияда танымал әнге түсірген. Әннің мелодиясы "Сен Лэссиді көрдің бе?" әнімен бірге, бірақ "О дю либер Августин" әні одан ұзақ және көңілді.