Кіріспе
Four Marks – Англияның Гэмпшир графтығындағы Шығыс Гэмпшир ауданында орналасқан ауыл және азаматтық приход. Ол А31 тас жолында Алтоннан оңтүстік-батысқа қарай 7 шақырым қашықтықта жатыр. Ол Винчестерден Кентербериге дейінгі Қажылар жолында, Саут-Даунс ұлттық паркінің шекарасында орналасқан. Оның құрамында Китвуд, Хоторн және Лаймингтонның ортағасырлық шағын елді мекендері бар, бірақ қазір бүкіл приход салыстырмалы түрде тығыз қоныстанған.
Этимология
Алғаш рет шамамен 1550 жылы Алресфорд поместьесінің Perambulation (Perambulation – жер шекараларының егжей-тегжейлі сипаттамасы) құжатында 'Fowremarkes' деп тіркелген. Тиісті үзіндіде былай делінген:
"Бұкемерге жақын орналасқан, 'Fowremarkes' деп аталатын белгілі бір бос жер, төрт округ осы жерде біріктірілгендіктен осылай аталған, атап айтқанда Медстед, Ропли, Фэрингдон және Чаутон округтері". 'Marks' бөлігінің түбі көне ағылшын тіліндегі 'mark(e)' сөзінен шыққан, ол шекараны немесе сызықты білдіреді, сондықтан 'Four Marks' тікелей 'Төрт шекара' деп аударылады.
Тарихқа дейінгі дәуір
Жаңа тас дәуірінде, қауымның аумағында қоныстану мен әрекеттің айқын іздері табылды. Олардың ішінде Хедмор шаруашылығының жанынан табылған бірнеше неолиттік жылтыратылған балқылар, сондай-ақ Свеллинг Хилл тоғаны мен Брислендс Лэйн маңындағы табылған заттар бар. Епархия ішінде шашырап жатқан көптеген жебе ұштары мен басқа да кремний құралдары да табылды, бұл қоныстанудың аз емес деңгейде болғанын көрсетеді. Кейінгі қола дәуірінде жергілікті қоғамның маңызды мүшелеріне арналған үш оба салынды, олар Барн-Лейннің оңтүстігінде орналасқан. Сонымен қатар, осы кезеңге жататын жекелеген табылған заттар шіркеу аумағындағы археологтармен кездесті. Ежелгі Сарум аймағынан Римге дейінгі Лунвей жолы, Төрт Марк ауданынан солтүстіктен өтіп, жотаның құрғақ оңтүстік беткейімен жүреді. Ал бұл жол, ескі жел тегірменінің тавернасының (қазіргі Ко-оп дүкені) жанында, Эльресфордтан келген және өзенімен қатар, Уэй өзеніне дейінгі ең жылдам және құрғақ жолмен кесіседі. Он жылдар бойы ауылда темір дәуіріне жататын бірнеше ерекшеліктер мен табылған заттар анықталды, олар тығыз қоныстанған және өңделген ландшафтты көрсетеді. Брислендс Лэйн маңындағы құрылыс жұмыстары кезінде қоныстанудың іздері табылды, және жылдар бойы Төрт Марк пен көрші ауылдардың маңынан керамика, тоқыма салмақтары мен монеталар табылғандығы бұл деректерді қуаттайды. Рим дәуірінде Винчестерден (бұрынғы Вента Белгарум) Лондонға (Лондиниум) салынған жол, бұл теория толыққанды дәлелденбесе де, Төрт Марк арқылы өткен болуы мүмкін. Осы кезеңде Төрт Марк аймағында виллалар мен шаруашылықтар белсенді болды, бірақ Төрт Марк ішінде кездейсоқ монеталардан басқа ештеңе белгілі емес.
Ертедегі тарихы
Бұл аймақ Батыс Саксония патшасы Ценвалхтың бұйрығымен Винчестер епископтығына берілді, осылайша қазіргі күнге дейін сақталған шіркеулік басқару тізбегі басталды. Бұл міндеттеме 701 жылы Ценвалхтың ізбасары, патша Ине, даулы шартта жазбаша растады. Шартта көптеген жергілікті қақпалар мен су көздері тізілген, олардың көпшілігі бүгінде анықталған, бұл аймақта маңызды саксон шаруашылығы болғанын көрсетеді. Келесі ғасырларда Төрт Маркс топырағы шаруашылыққа қолайлы болмағандықтан және ауылдың орналасқан жері – жотада болғандықтан суға қол жеткізу қиындықтарына байланысты, көшкінсіз болып көрінеді. Осы себепті Төрт Маркс көршілес бірнеше приходтардың, әсіресе Роплидің ортақ жерлеріне айналды, оның ортақ жерлері ауылдың қазіргі қонысының көп бөлігін құрады. Төрт Маркстағы ең ерте ортағасырлық қоныс – Лимингтон, теміржол көпірі мен Лимингтон Боттом жолындағы Бес Көлінің арасында орналасқан шағын шаруашылық болды. 1307 жылы алғаш рет Ленинтон деп тіркелген, яғни «липа ағаштарының жанындағы шаруашылық». Бұл қоныс 15 ғасырға қарай жоғалып, қазір тек Лимингтон Боттом жолының атында сақталған. Ауылдың ең көне, әлі де мекенделген бөлігі – Хоторн ауылы, алғаш рет 1424 жылы Хоторн жолының солтүстігінде орналасқан Хорторнс деп тіркелген. Бұл жерде 15 ғасырдан бастап белсенділік болды және 1500 жылдардан бері үздіксіз қоныстандырылып келеді, мұнда Төрт Маркстағы ең көне үйлер де орналасқан (төменде қараңыз).
As mentioned, Four Marks referred to the meeting point of four parishes, it was, therefore, not a place, but a four way boundary point known as a quadripoint near the current Boundaries surgery (SU6715635272). It was marked by a ‘large white stone’ in 1759 which was reported destroyed by workmen during road construction in the 1960s. An old photograph notes its site tucked into a roadside hedge. Apart from the accident of boundaries, 'Four Marks' for almost all its history and most of its modern times was an empty, but busy, place. People passed through, or near by, without great notice using the Roman Road, then later the King's Highway through Chawton Park Wood and beginning in the 18th century the Alton to Winchester turnpike (now the A31). The high point of the roads at about 215 metres was a chalk ridge, capped with clay and flints, lying between Telegraph Lane and the centre of Medstead. Rainwater flows to the north to the River Thames and, to the south, to The Solent. Under fifty inhabitants clustered away from the through road around small farms dotted along the old river bed called Lymington Bottom and, for instance, at Hawthorn, Kitfield and Kitwood.
Айтылғандай, Төрт Маркс – төрт приходтың кездесетін жері болған, сондықтан ол нақты орын емес, қазіргі Шекаралық емхананың (SU6715635272) жанындағы төрт жолдың қиылысындағы шекаралық нүкте (квадрипойнт) болды. 1759 жылы осы жерде «үлкен ақ тас» орнатылған, бірақ 1960 жылдары жол салу кезінде жұмысшылар оны қиратқандығы туралы хабарлама бар. Ескі суретте тас жол жиегіндегі тікұшақтың ішінде орналасқандығы көрсетілген. Шекараның кездейсоқтығынан басқа, «Төрт Маркс» тарихының басым бөлігінде және қазіргі заманда да бос, бірақ қыжылдаған орын болды. Адамдар Рим жолымен, содан кейін Чаутон Парк Вуд арқылы патшалық жолмен өтіп, 18 ғасырдан бастап Алтоннан Винчестерге дейінгі жолмен (қазіргі A31) жүріп өтетін. Жолдардың ең биік нүктесі, шамамен 215 метр биіктіктегі, сазды және кремнийлі таулы қырқа, Телеграф жолы мен Медстед орталығы арасында орналасқан. Жаңбыр сулары солтүстікке Темза өзеніне, ал оңтүстікке Солентке ағып түседі. Елуден аз тұрғын кішкентай шаруашылықтардың маңында, Лаймингтон түбінде және, мысалы, Хоторн, Китфилд және Китвудтағы ескі өзен төсегінің бойында топтасқан.
As mentioned, Four Marks referred to the meeting point of four parishes, it was, therefore, not a place, but a four way boundary point known as a quadripoint near the current Boundaries surgery (SU6715635272). It was marked by a ‘large white stone’ in 1759 which was reported destroyed by workmen during road construction in the 1960s. An old photograph notes its site tucked into a roadside hedge. Apart from the accident of boundaries, 'Four Marks' for almost all its history and most of its modern times was an empty, but busy, place. People passed through, or near by, without great notice using the Roman Road, then later the King's Highway through Chawton Park Wood and beginning in the 18th century the Alton to Winchester turnpike (now the A31). The high point of the roads at about 215 metres was a chalk ridge, capped with clay and flints, lying between Telegraph Lane and the centre of Medstead. Rainwater flows to the north to the River Thames and, to the south, to The Solent. Under fifty inhabitants clustered away from the through road around small farms dotted along the old river bed called Lymington Bottom and, for instance, at Hawthorn, Kitfield and Kitwood.
Қазіргі заманғы тарих
Жаңа ауыл 1894 жыл мен Бірінші дүниежүзілік соғыс аралығында құрылды. Кем дегенде бес ірі жоспарлаушы, біреуі белгісіз, Four Marks-қа әлеуметтік жақсарту немесе қарапайым коммерциялық пайда табу ниетімен келді. Винчестер колледжінің иелігі кем дегенде екі ірі сату жүргізді: 1894 жылдың сәуірінде Медстед пен Солдридждегі 350 акр және 1912 жылдың мамырында Four Marks-тағы басты жол маңындағы жерлер. Лондон жер компаниясы 1896 жылы Лаймингтон паркінде екі аукцион өткізді, Чарльз Фредерик Хемингтен сатып алынған фермада қонақ үй мен дүкендері бар 140-тан астам учаске ұсынды. Lymington Park Estate Lymington Farm-ды қоршап тұрды, ол Брислендс Лейн бұрышындағы маңызды ғимараттар жиынтығы еді, аукцион үшін Lymington Park Road деп аталып, ал Lymington Bottom Medstead Main Road деп аталды. Шамамен сол уақытта Герберт Паркінің иесі Уильям Картер Алтон және Китвуд Лейнс көшелерінде үлкен мүмкіндіктер ұсынды. Жергілікті тұрғын, Франк Готелее, 1901 жылы Уильям Айви 1850 және 60 жылдары жинаған Медстедтегі жердің көп бөлігін сатып алды және оны дамыту үшін еркін учаскелерді сатуға тырысты, бірақ бұл әрекеті аса сәтті болмады. Картердің жоспары бастапқыда «Омбылық қозғалысы» деп аталды. Оның ерекшеліктері – арзан, ауылдық немесе жартылай ауылдық жер, бау-бақша шаруашылығына немесе өзін-өзі қамтамасыз етуге қолайлы, сондай-ақ қарапайым үйді алу мүмкіндігі, әдетте «өз қолымен жасау» қауымдастығындағы бір қабатты «колониалды» стильдегі бунгалолар. «Колониалды» – бірнеше стандартты дизайнмен сауда таңбасы болды, көбінесе бір, екі немесе үш жатын бөлмесі, қонақ бөлмесі және ас үйі 100 фунт стерлингтен бастап сатылды. Бағаның жоғарылауы плиткадан жасалған шатырларды да әкелді, олармен тасқабат алмастырылды. Хоумстедтің дамуы коммуналдық қызметтерсіз сатылды: таза су (су резервуары немесе қазылған құдық), электр энергиясы (генератор, қатты отын пештері мен каминдері, керосин немесе газ шамдары) және кәріз (сыртқы дәретхана). 1901 жылға дейінгі он жылда Four Marks маңындағы елді мекен екі есеге өсті: тұрғындары 279 адамға, ал үйлер 67-ге дейін жетті, ал 1911 жылға қарай халық 334 адамға, үйлер 87-ге дейін өсті. Винчестер колледжі, Жер компаниясы және Картердің Герберт паркі үшін сатылым карталары сақталған. Олардың барлығы 242 учаскеден тұрады, бұл шамамен 251 акр, 1709 жылғы Ропли қоршауындағы жалпы жердің жартысына жуық және шамамен сол жерде орналасқан. Карталар сондай-ақ, Блэкбери Лейннің оңтүстік жағындағы ертедегі бунгалоларды қоспағанда, Four Marks-тың алғашқы дамуының барлық бұрыштарын және қиыршық жерлерін қамтиды, Винчестер колледжінің 1912 жылғы картасына сәйкес шамамен 23 үй. Бес жыл ішінде Лондоннан Винчестерге дейінгі жолдың оңтүстігінде және шығысында орналасқан осы шағын ауданның халқы үш есеге өсіп, 250-ге жуық адамға және 30-дан астам жаңа үйге жетті. Кейінгі санақтарда атап көрсетілген көптеген жаңа тұрғындар «Лондоннан» келген: Баттерси, Блумсбери, Боу, Боуз Парк, Камбервелл, Чизвик, Илинг, Холборн, Хорнси, Ислингтон, Килберн, Кингстон-апон-Темза, Лейтон, Олд Бейли, Паддингтон, Сент-Панкрас, Стэмфорд-Хилл, Тутинг, Тоттенхэм, Тауэр-Хамлетс, Уолворт, Вестминстер және Виндзор. Four Marks-тың жүрегі болған жоқ. Ең қажетті инфрақұрылымды соғыстан бұрын жаңа тұрғындар салған. Мектеп көбінесе екі меценаттың сыйлығы болды. Роплидегі Марианна Хаген бастамашы болды. Ол 1902 жылы Хоторн жолындағы Хоумстед фермасының бір бөлігін Лондондағы дүкенші Джон Джозеф Томлинсоннан сатып алды. Томлинсон өз кезегінде сатып алу бағасын құрылыс шығындарына жұмсады. Алғашында мектепте шіркеу қызметтері өткізілді. 1908 жылы Мисс Хаген «Темір бөлме» деп аталатын тасқырлы темір және ағаш шатырын Ропли Сок қаласынан Белфорд үйінің қарама-қарсысына көшірді, ол миссионерлік орталыққа айналды. 1910 жыл шамасында әлеуметтік және көп мақсатты институт құрылды, ол қарызға алынған үй-жайларда кездесетін. 1913 жылы тұрақты ғимарат пайда болды және ол қазіргі Лаймингтон Боттондағы ауыл залының бір бөлігіне айналды. Қазіргі Four Marks ауылы он тоғызыншы ғасырдың соңында, 1709 жылғы Ропли қоршауынан қалған, ескі үй-жайлар мен қалдықтармен салыстырғанда аз дамыған жерлерде құрылды. Four Marks 1932 жылы Алтон ауылдық округтік кеңесі кезінде алты приходтың бөліктері қосылған кезде приходқа айналды: Чаутон (1%), Шығыс Тистед (2%), Фаррингдон (17%), Медстед (4%), Ньютон Валенс (13%) және Ропли (64%). Бартоломейдің газетінде жазылғандай, Four Marks ауылы Ұлыбританияда осылай аталған жалғыз орын. Ғасыр басында баяу басталып, толығымен басқаша әлеуметтік өзгеріс болды. Велосипедтер мен автомобильдер сияқты екі жаңа танымал көлік құралының пайда болуы Винчестер жолын бойымен өзгертіп жіберді. Бұл бір қатарлы жол ақырында гүлдейтін алмұрт және әсем алма ағаштарымен безендірілді. Соғыстар арасында және 1950 жылдарға дейін үнемі өсіп келе жатқан бизнестер елге саяхаттауды ұнататын «қозғалмалы, жақсы кештер мен демалыс іздейтін халықтың» қажеттіліктерін қанағаттандырды. ғимараттар «саңыраштай өсіп шықты», автокөліктер мен велосипедшілерге жанармай және техникалық көмек көрсетті, ал пойызбен келгендерге жалпы дүкендер, жол үйлері, дәмді тағамдар, шағын дүкендер, кафелер, Windmill Inn және тіпті The Blinking Owl, жақсы сыныпты, би алаңы бар мейрамхана қызмет көрсетті. Бунгалолардың жанында таралатын басқа да шағын дүкендердің орнына, олар Винчестер жолында жиналып, келушілер мен жергілікті тұрғындардың қажеттіліктерін тиімді пайдаланды. Көптеген дүкендер ескі канадтық армияның шатырларынан жасалған. Қазіргі және жалғасып жатқан кезеңінде, 1961 жылдан бастап, Four Marks халқы келесі 50 жылда үш еседен астам өсті, үйлердің саны төрт есеге артты. 2011 жылы 3893 тұрғыны болды. Соңғы он жылда учаскелік және ірі жоспарлау дамуындағы өрбу орын алды.
Marks intent on social improvement or plain commercial gain. Winchester College Estate conducted at least two major sales: 350 acres in Medstead and Soldridge offered in April 1894 and, in May 1912, around the main road in Four Marks. The Land Company of London held two auctions at Lymington Park Estate in 1896 offering over 140 plots with a hotel and shops on a farm bought from Charles Frederick Hemming. Lymington Park Estate surrounded Lymington Farm, a substantial set of buildings on the corner of Brislands Lane, grandly renamed Lymington Park Road for the auction, and Lymington Bottom, called Medstead Main Road. At almost the same time, William Carter, owner of Herbert Park, offered large opportunities in Alton and Kitwood Lanes. A local man, Frank Gotelee, who in 1901 acquired much of the land in Medstead which had been accumulated in the 1850s and 60s by William Ivey, tried to sell freehold plots for development although with less success. Carter's development was initially called The Homestead Movement. Its defining characteristics were cheap, rural or semirural land suitable for market gardening or self sufficiency, and the option of a basic house, usually single storey ‘colonial’ style bungalows in a ‘do it yourself’ community. ‘Colonial’ was a trade name with the several standard designs, mostly one, two or three bedrooms with a living room and kitchen costing from £100 upwards. The higher prices also brought tile roofs instead of corrugated iron. Homestead's developments were sold without utilities: no clean water (use of a water tank or a well to be dug), no electricity (generator, solid fuel stoves and fireplaces, kerosene or gas lamps) and no sewerage (outside earth closet toilet). In the ten years to 1901, the settlement around Four Marks doubled: inhabitants to 279 and dwellings to sixty seven, and by 1911, a further increase to 334 people and to eighty seven homes. Three maps of the sales survive for Winchester College, The Land Company and for Carter's Herbert Park. Together, they contain 242 plots comprising an estimated 251 acres, about half the total acreage enclosed in the 1709 Ropley enclosure and on approximately the same land. The maps also cover almost every nook and cranny of the early Four Marks developments with the exception of the early bungalows on the southern side of Blackberry Lane; about twenty three according to the 1912 map of Winchester College. Within five years, the population of this small area to the south and east of the London to Winchester road had almost trebled to close to 250 people with over thirty new homes. Many new inhabitants, noted in later censuses, came from ‘London’: Battersea, Bloomsbury, Bow, Bowes Park, Camberwell, Chiswick, Ealing, Holborn, Hornsey, Islington, Kilburn, Kingston upon Thames, Leyton, Old Bailey, Paddington, St Pancras, Stamford Hill, Tooting, Tottenham, Tower Hamlets, Walworth, Westminster
and Windsor. Four Marks had no beating heart. The most needed infrastructure was built by its new inhabitants before the war. The school was largely a gift of two benefactors. Marianna Hagen of Ropley was the driving force. She bought the plot of land, part of Homestead Farm on Hawthorn Road, in 1902 from John Joseph Tomlinson, a London based Wholesale Stationer. Tomlinson, in turn, gave the purchase price towards the cost of construction. At first, church services were held in the school. In 1908, Miss Hagen moved the ‘Iron Room’, a corrugated iron and timber hut from Ropley Soke to opposite Belford House where it became the mission. Around 1910, a social and multi purpose Institute was formed which met in borrowed premises. A permanent building arrived in 1913 and this has since been incorporated into today's Village Hall in Lymington Bottom. The modern village of Four Marks was founded at the end of the nineteenth century on little developed old commons and wastes mostly left from the 1709 Ropley enclosure. Four Marks became a parish in 1932 under Alton Rural District Council when parts of six parishes were annexed: Chawton (1%), East Tisted (2%), Farringdon (17%), Medstead (4%), Newton Valence (13%) and Ropley (64%). According to Bartholomew's Gazetteer, the village of Four Marks is the only so named place in the United Kingdom. A separate development, which began slowly shortly after the turn of the century, was an entirely different example of social change. The invention of
two new popular forms of transport, bicycles and motor vehicles, transformed Winchester Road along its length. This single carriageway was eventually dotted with flowering cherry and ornamental apple trees. In a steady growth from between the wars and into the 1950s, businesses catered for a ‘mobile, fine evening and weekend pleasure pursuing population’ heading for the country. Premises ‘sprouted like mushrooms’ providing fuel and mechanical assistance for motorists and cyclists and, with the townies who came by railway, for sustenance with general stores, road houses, wholesome refreshment rooms, small shops, cafés, the Windmill Inn and, even, The Blinking Owl, a good class restaurant with a
dance floor. Those smaller shops, which might otherwise have spread around the side streets with the bungalows, instead congregated prominently on Winchester Road taking best advantage of the needs of both visitors and locals. Many of the shops were made of rickety ex Canadian Army huts. In its current and ongoing phase from 1961, the population of Four Marks more than tripled in the next fifty years, the number of dwellings quadrupling. There were 3,893 inhabitants in 2011. There has been an explosion in piecemeal and large estate development in the last ten years.
Қырым мифы
Жергілікті тарихқа сүйене отырып, Уикипедияда Төрт Марканы бастапқыда 1853–56 жылдардағы Қырым соғысынан оралған әскерлер мекендеген деген пікірлер айтылған. Бірақ, алғыс айтқан үкіметтің өзіне тиесілі емес жерді, тек Төрт Маркадағы қарапайым жауынгерлерге таратуы күмәнді көрінеді. Мұндай мәлімдемені қолдайтын ешқандай дерек үкіметтік құжаттарда не Қырым соғысының тарихында табылған жоқ. 1871 жылға дейінгі он жыл ішінде Төрт Маркадағы халық саны көзге түспейтіндей 139-ға жетті.
Жергілікті жайлылықтар
Ауылда Уотеркресс желісінде өзінің қайта жаңартылған темір жол станциясы бар, одан қызметтер жақын орналасқан ұлттық темір жол станциясымен – 4,4 миль (7 км) солтүстік-шығыстағы Алтон қаласымен байланысады. Мұралық темір жол болғанымен, ол қалалық жолаушылар тасымалын жүргізбейді. Ауылда футбол, крикет, теннис корты, жергілікті боулинг клубы және BMX трассалары бар үлкен демалыс алаңы бар. Ауыл орталығы жақында жаңартылып, ауыл сағатының астында гүлзарлармен көмкерілген демалыс алаңын қамтиды. Жергілікті сервистерге дәріхана, нан пісіретін дүкен-кафе, балық және картоп фри дүкені, қытай тағамдарын жеткізетін орын, үнді мейрамханасы, алкогольсіз сусын сататын дүкен, тамаша шарап дүкені, әйелдер мен ерлер шаштараздары, Tesco және Co-op дүкендері, жанармай құю станциясы және шектеулі тегін тұрақ жатады. Co-op дүкенінде пошта бөлімі де орналасқан. Бастауыш мектеп (Four Marks Primary School) – Англия шіркеуінің мектебі және OFSTED бойынша ең жоғары "Тамаша" санатына ие. Екі зейнеткерлер үйі, дәрігерлік кабинет, ветеринариялық клиника және гольф алаңы бар. Ауылда Уотеркресс желісінің бөлігін құрайтын тарихи темір жол станциясы орналасқан. Four Marks – Гэмпширдің ең әдемі, табиғаты бұзылмаған аймағында орналасқан. Бұл ауылдың оңтүстік-батыс жиегінен өтетін тарихи Сент-Свитун жолының шамамен жартысы, ол саксон Англиясының астанасы Винчестердегі Оңтүстік Даунс жолын Фарнемдегі Солтүстік Даунс жолымен байланыстырады.
Жергілікті мүдделер
Бу локомотивтері, «Уотеркресс желісі» мұрасымен қалпына келтіріліп, басқарылатын, Алтон мен Алресфорд (Гэмпшир) арасында тұрақты қызмет көрсетеді, Медстед пен Төрт Маркс, сондай-ақ Ропли теміржол станцияларында тоқтайды. Желі 1865 жылы Алтон мен Винчестерді байланыстыратын болып ашылды. Теміржол компаниясы Төрт Маркс қыратынан өту үшін екі рет туннельдерді зерттеді, бірақ жоспарлардың қымбатқа түсуіне байланысты олардан бас тарды. Мәселені шешу үшін Бойнсвуд жолындағы көпірдің жанындағы төбенің үстінен үлкен ойыс жасалды. Медстед станциясы 1868 жылы ашылды, ал 1937 жылы оның атауы Медстед және Төрт Маркс деп өзгертілді. Бұл желі Лондон мен Саутгемптон арасындағы балама маршрутты қамтамасыз етті және жергілікті сулы қиярды тасымалдаудан басқа, әсіресе Альдершот әскери қаласы мен Саутгемптон әскери кемеге түсу порты арасындағы әскери көліктер үшін маңызды болды. 1973 жылы желі жабылып, екі жылдан кейін жергілікті сақтау қоғамы сатып алды. Four Marks – өзінің бары бар шағын сыра қайнатушылық зауыты. Triple fff Brewery сырасын аймақтағы пабтарда табуға болады. 1913 жылы Блэкбери-Лейнде Джеймс Уортингтон салған маңызды екі күмбезді обсерватория болды, ол «жасырын бай» және агрессивті әуесқой астрономның жаңа стилінің символы еді. Уортингтон Аризона штатының Флагстафф қаласында орналасқан, қазір құрметті Лоуэлл обсерваториясының иесі Персиваль Лавеллмен Марста ақылды тіршілік иелері салған каналдар бар дегенге келісті. Теория дәлелсіз болғаннан кейін 1919 жылы обсерватория сатылды және шамамен 1939 жылы бұзылды. Ғимараттардың дөңгелек негіздерін қазір «Обсерватория» деп аталатын бастапқы үйдің артқы бағында табуға болады. Телеграф жолындағы Телеграф фермасы бір кезде француз басқыншылығының қатеріне қарсы күресу үшін Лондондағы Адмиралтействоны Плимутпен байланыстыратын аяқталмаған семафор станцияларының тізбегінің бөлігі болды. Ол 1826 жылы Бинстедтегі Ривер Хилл Хаус пен Вест Тистедтегі Меррифилд арасында салынды. Семафор ешқашан жауынгерлік жағдайда қолданылмады және 1847 жылы станция қажетсіз деп танылды. Семафор технологиясы ақырында Алтон мен Алресфорд арасындағы теміржол бойында телеграф сымымен алмастырылды. Құрметті Милдред Брюс – британдық автокөлік және авиация спортымен айналысушы, құрлықта әлемді айналып ұшқан алғашқы әйел. Брюс өзінің ағаштан жасалған, бір орындық акробатикалық бипланы, жалғыз Майлз Сатирді, Алтон Лейніндегі үйінің қарсы жағындағы далаға қондыратын. Оған кем дегенде бір рет Австралияға жалғыз өзі ұшып келген Эми Джонсон келді. Джонсон және басқа да авиаторлар да сол далаға қонды.
Four Marks is the home of a small brewery with its own bar Triple fff Brewery whose beer can be found in pubs in the region. Blackberry Lane was host to an important twin dome observatory built in 1913 by James Worthington, precocious, ‘filthy rich’ and the epitome of a new style of aggressive amateur astronomer. Worthington agreed with Percival Lovell, the owner of the now revered Lowell Observatory in Flagstaff, Arizona, that there were canals on Mars built by intelligent beings. The observatory was sold in 1919 when the theory was disproved to great embarrassment and pulled down about 1939. The circular ground works of the buildings can be found in the back garden of the original home now called 'Observatory'. Telegraph Farm in Telegraph Lane was once part of an unfinished chain of semaphore stations intended to link The Admiralty in London to Plymouth to combat the threat of a French invasion. It was built in 1826 between River Hill House in Binsted and Merryfield in West Tisted. The semaphore was never used in anger and the station was made redundant in 1847. The semaphore technology was eventually replaced by a telegraph wire along the track of the railway from Alton to Alresford. The Honourable Mrs Mildred Bruce was a British racing motorist and aviator, the first woman to fly around the world solo over land. Bruce
used to land her wooden, single seat aerobatic biplane, the only Miles Satyr ever built, in the field across the road from her home at Pooks Hill in Alton Lane. She was visited here, at least once, by Amy Johnson, the first woman to fly solo to Australia. Johnson and other aviator visitors all landed in the same field.
Медиа
Жергілікті газеттер – "Алтон Геральд" және "Хэмпшир Хроникасы". Екеуі де апта сайын жарияланады. "Алтон Геральд" газеті Four Marks туралы мақалаларды тұрақты түрде жариялайды. Ауылда волонтерлер шығаратын ай сайынғы "Four Marks News" журналы бар. "The Breeze" (радио желісі) – 101.6FM жиілігіндегі жергілікті радиостанция, оның хабар таратушысы Four Marks-те орналасқан, ал сигнал Саутгемптон аймағынан беріледі. BBC South – BBC-нің аймақтық қызметі, ал ITV Meridian – ITV-нің аймақтық қызметі. Аймақ үшін BBC-нің жергілікті радио қызметі – BBC Solent. Барлық қызметтер Саутгемптон аймағынан хабар таратады.