Кіріспе

Британдық судья (1918-2005) Джеффри Доусон Лейн, Барон Лейн, (17 шілде 1918 - 22 тамыз 2005) - британдық адвокаты және судья, 1980 жылдан 1992 жылға дейін Англияның Лорд-бас судьясы болып қызмет етті, бұған дейін 1977 жылдан 1980 жылға дейін Апелляциялық Лорд қызметін атқарды. Банк менеджерінің ұлы, Лэйн Шрусбери мектебінде және Кембридждегі Тринити колледжінде білім алған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік әуе күшінде ұшқыш болып қызмет етті, ол үшін Әуе күштерінің крестімен марапатталды. 1946 жылы ағылшын адвокатурасына шақырылды, ол үлкен табысқа ие болды, бірнеше жоғары деңгейдегі қылмыстық істерде сотталды және 1962 жылы жібек алды. Ол 1969 жылы Жоғары сотқа тағайындалды, ол Корольдік сот алқасында отырды, 1974 жылы апелляциялық сотқа және 1977 жылы Лордтар палатасына көтерілді. Келесі жылы, алты ай ғана қызмет еткеннен кейін, ол Англияның Лорд-бас судьясы болып тағайындалды, ол 1992 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін қызмет етті. Жеке адам болған Лэйн ешқашан сұхбат бермейді және 2005 жылы қайтыс болғанға дейін көпшілік назарына тартылған. Оның мерзімінің соңғы бөлігі даулы айыптаулардың бірімен бүлдірілді, бірақ Лейн әріптестері мен заңгерлер тарапынан жоғары бағаланды. Лэйнді сынға алғандар оның полиция дәлелдемелерінің институционалды түрде сыбайлас жемқорлық болуы мүмкін екеніне сенуден бас тартуы және қазылар алқасының үкімін жоққа шығарудан бас тартуы "әділетке қауіпті кедергі болды" деп мәлімдеді.

Ерте өмір

Банк менеджерінің ұлы Джеффри Лейн Дербиде дүниеге келген. Ол қылмыстық заңдағы "жалпы мақсат" деген сөзді көп келтірген, оны Waddington CJ лорды Паркер қабылдады: "егер екі адам бірлескен кәсіпорынға кіріссе, әрқайсысы осы бірлескен кәсіпорынның жүзеге асырылуында жасалған әрекеттер үшін жауапты, бұл келісілген бірлескен кәсіпорынның орындалуынан туындайтын ерекше салдарлар үшін жауапкершілікті қамтиды, бірақ (бұл мәселенің өзегі) егер серікшілердің бірі ортақ кәсіпорынның бөлігі ретінде мылтық келісілгеннен тыс болса, оның серікшісі осы рұқсат етілмеген әрекеттің салдары үшін жауапты емес. Соңында ол әр жағдайда жасалған іс бірлескен кәсіпорынның құрамына кіретінін немесе одан тыс, іс жүзінде осы бірлескен кәсіпорын рұқсат бермеген әрекет екенін шешу қазылар алқасының міндеті екенін айтады". Ол сондай-ақ: "Еркіндікті бірден жоғалту мүмкін емес. Қуғын-сүргін есіктің алдында тіс щеткасы, мұрты және свастикамен қолға байланған күйде тұрмайды, ол бірте-бірте жасырын түрде қадам басқаннан кейін, бақытсыз азамат оның жоғалғанын түсінеді".

Жоғары Сот

Кейін 1966 жылы Лэйн Жоғары соттың судьясы болып тағайындалды, ол Корольдік сот алқасының бөлімшесіне тағайындалды, әдеттегі рыцарь атағын алды. Сол жылы Грей Инннің мүшесі болып сайланды. Ол бірнеше елеулі шешім шығарды: 1968 жылы ол мектепте оқушы үшін зиянды шығынды төледі, ол өз әріптестерінің арасында "ат ойынында" зардап шекті, мектептің оны бақылаудан шығаруға кедергі келтіру үшін жауапкершілігі бар деп айтты; және апелляциялық судья ретінде әрекет еткенде, ол сот төрешісінің қорытындысында қателіктер болғандықтан, әдепсіз кітап жариялағаны үшін сотталған "Бруклинге соңғы шығу" баспасын тапты. Ол 1972 жылы Стайнс әуе апатына қатысты тергеуді басқарды және оның негізгі себебі ұшқыштың жүрек ауруы екенін анықтады, бұл оның үкімін бұзған, сонымен қатар ұшқыштың белгілі бір ашуы болды, бұл оның кіші ұжымының оған қарсы шығуға дайын еместігіне әкелді.

Апелляциялық сот және Лордтар палатасы

1974 жылы Лейн Lord Justice of Appeal болды. Ол Тамесайд Метрополитендік округтік кеңесінің жалпы білім беретін мектептерді ұстап тұру туралы апелляциялық сот төрешілерінің бірі болды. Лэйннің үкімі білім және ғылым жөніндегі мемлекеттік хатшы Фред Муллейді "ашықтан алыс" болғандығы үшін, оның Темсайдке араласу себебі туралы жеке сынға алды. 1977 жылы тағы бір жоғары деңгейдегі іс бойынша Лэйн американдық журналист Марк Хозенболдың депортациясына қарсы апелляциясын қабылдамауға қосылды. 1978 жылы Лэйн лейбористік партияның және оның партияның ұлттық атқарушысынан Ньюэм Солтүстік-шығыс сайлау округінің лейбористік партиясын басқаруға тырысқан оның диссидент мүшелеріне (Пол МакКормик пен Джулиан Льюис) қарсы болды. Лэйн 1979 жылы 28 қыркүйекте жалпы апелляциялық лорд болды, сонымен қатар Хертфордшир графтығындағы Сент-Ипполитс барон Лэйн ретінде өмірлік теңестіру дәрежесін алды. Ол 1979 жылы өткен жалпы сайлауда Маргарет Тэтчер жеңіске жеткеннен кейін жаңа лорд-канцлер лорд Хейлшем тағайындаған болатын. Оның тағайындалуы заңгерлік кәсіпте сәтті қабылданды, онда Лейн керемет тұлға ретінде қаралды ("Джофри Доусон, Барон Лейн. Сізді қайтадан қабылдағанымызға қуаныштымын. "), бірақ ақырында Лейннің өзі оны қабылдамады, ол жұмысты ұнатпады. Лорд Виджерінің зейнетке кетіп, денсаулығы нашарлап, деменциясы көбейіп, жасырын жанжалға айналғандығы Хейлшамның Лэйнді 1980 жылдан бастап Лорд-бас судья ретінде таңдауына әкелді.

Бас судья

Лорд-бас судья лауазымына тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Лэйн түрме мерзімдерін жалпы қысқартуды талап еткенде саяси дау тудырды. Оның апелляциялық үкімдері жазалардың ұзақтығын жиі қысқартты және ол Түрме реформасы тресінің мүшесі ретінде белгілі болды. 1970-1972 жылдары ол Уақытша босату туралы кеңестің төрағасының орынбасары болды. Джереми Торптың соты бойынша қазылар алқасының мүшелерімен ұзақ сұхбаттар жариялағаннан кейін Лэйн (кейіннен 1981 жылғы Сотты елемеу туралы заңда) қазылар алқасының бөлмесіндегі кез-келген баяндамаларды жариялауға тыйым салуға қолдау көрсетті. Лэйн сонымен қатар жоғары соттарда аудиторияның құқықтарын адвокаттарға беру туралы ұсынысқа қарсы болды. Лэйн қысқа жазаларды қолдамайтын қылмыстардың бірі зорлау болды. 1982 жылы Лэйн зорлау үшін жазалар, ең ерекше жағдайларды қоспағанда, түрмеде бірден тұтуды қамтуы керек деп мәлімдеді. Бұл зорлаушыға 2000 фунт стерлинг айыппұл салу үшін дау туғызған судьяға айтылған сөзі ретінде қабылданды және ол құрбанның "көптеген шалаакылық жасағаны үшін кінәлі" екенін айтты. Лэйн зорлау құрбандары өздеріне шабуыл жасағандарға сылтау бола алады деген тұжырымға қарсы екенін айтты. Өзінің мансабының кейінгі кезеңінде Лейн R v R ісі бойынша сот шешімін шығарды, ол күйеудің әйеліне зорлық-зомбылық жасағаны үшін кінәлі бола алатынын тұжырымдап, әйелдің күйеуімен жыныстық қатынасқа келіскенін жалпы заң бойынша дәлелденген. Көптеген бақылаушылар Лэйнді жұмсақ феминизмнің жақтаушысы емес, дәстүрлі "Викториялық" моральдың қорғаушысы деп қарастырды. 1983 жылы ол Кембриджде Дарвин лекциясын оқыды, онда ол "гей" сөзі гомосексуалист дегенді білдірмейді, оның орнына "гомосексуалистер және / немесе баггерлер" термині қолданылуы керек деп сенетінін айтты.

Даулы үкімдер

Лэйн 1962 жылы Джеймс Ханраттидің A6 қазасына қатысты сотта корольдік кеңесші болған кезде дау-дамайлар мен даулы айыптауларға ерте араласты. Ханратти асылып өлтірілді, бірақ оның дұрыс айыпталғаны туралы даулар осы күнге дейін жалғасып келеді. Ол сондай-ақ 1950 жылы 10-шы Риллингтон-плейсдегі кісі өлтіру үшін Тимоти Эванстың сотталуы мен кейіннен асылуы туралы Брэбин тергеуінде Метрополитен полициясын да білдірді. 1980 жылдардың ортасынан бастап бұл мәселе көбейе түсті. 1985 жылдың 5 желтоқсанында Лэйн Энтони Майкоктің BBC телеарнасының "Rough Justice" бағдарламасында ешқашан болмаған ұрлық үшін сотталғандығын жоққа шығарды. Өз үкіміне сәйкес, Лэйн тонау болған деп мәлімдеді және бағдарламаны сұхбат берудің "қате" әдістері үшін сынға алды. Ол мұндай бағдарламаларды "сала ойын-сауық" деп қарастырды. 1987 жылы "Бирмингем алты" апелляциялық шағым беруге рұқсат алған кезде, Лэйн ағылшын заң тарихындағы ең ұзақ қылмыстық шағымды (алты апта) басқарды. 1988 жылдың 28 қаңтарында шығарылған сот үкімі бойынша Crown ісі бойынша барлық негізгі жайттар қабылданды, қорғаушы куәгерлердің сенімсіздігі дәлелденді және айыптаулар күшінде қалды. Лэйн Ішкі істер министріне мынадай хабарлама жіберіп, қорытындылады: "Осыған дейін Ішкі істер министрі осы сотқа берген анықтамаларында болғандай, бұл сот отырысы неғұрлым ұзаққа созылса, соғұрлым бұл сот қазылар алқасының үкімі дұрыс екеніне сенімді болды". Бұл сөзсіз сөгіс және сұраққа жауап беретін басқа да істерді қарастыруға шақыруды белсенділер сынға алды. Лэйн бастапқыда Кит Блейклокты өлтіргені үшін сотталған Уинстон Силкоттке шағымдануға рұқсат беруден бас тартты. Ол өзінің қорытындысында, айыптау ісі әлсіз болғанына қарамастан, "күркіп тұрған күмән жоқ" деген қорытындыға келді. 1991 жылы Блейклокқа қатысты Силкоттың кінәсі жойылған. Өкінішке қарай, 1989 жылы Гилфорд төртеуінің апелляциялық арызында полиция қызметкерлерінің қателігі дәлелденді. Бұл жағдайда Лейн айыптау үкімін жоққа шығарды. Бір бақылаушы оның сыртқы түрін былайша сипаттады: "Елбасы судья ауадан бір нәрсе аңқып жатқандай болды. Жарым айға айналған көзбен қарап, Лорд Лейннің шаршаған бет-әлпеті әділетсіздіктің маскасы болды". Лэйн Төртінің бірі Пол Хиллді Солтүстік Ирландияда кісі өлтіргені үшін айыпталғандықтан, босатудан бас тартты, бірақ бұл кейінірек қате айыптау болып шықты. Бірмингем алтысы 1991 жылы тағы да шағымданды (олардың үшіншісі), өйткені олардың соттарындағы полиция дәлелдемелері жалған екендігі туралы дәлелдер көп болды. Прокуратура директоры апелляция қабылданар алдында олардың үкімдерін қауіпсіз және қанағаттанарлық деп санамайтынын мәлімдеді. Лейн оларды ресми түрде ақтаған шағымға төрағалық етпеді. Олардың сәтті апелляциясы Лейннің отставкаға кетуін талап етті, соның ішінде The Times газетінде жауыз редакциялық мақала және 140 парламенттік мүше қол қойған Төменгі палатадағы ұсыныс. Осы және басқа да сотталғандардың үкімдері жойылған, Лэйннің Лорд-бас судья лауазымындағы қызметі аяқталды.

Зейнеткерлік

Ол өзінің белсенді зейнеткерлік өмірін көру үшін мерзімінен бұрын отставкаға кетеді деген бұрынғы ойларға қарамастан, Лейн 1992 жылға дейін қызметте болды. Бірмингем алтысы босатылғаннан кейін де ол қызметінде қалғанына қарамастан, 75 жасында зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болудан бір жылдан астам уақыт бұрын отставкаға кетті. Ол 1993 жылы адам өлтіргені үшін міндетті өмір бойына бас бостандығынан айыруды ұсынған комиссияны басқарды, бірақ басқа жағдайда бейтаныс болды (ол қызметте болған кезде баспасөзге сұхбат бермеді және зейнеткерлікке шыққанда бұл саясатты өзгертпеді). Ол 2005 жылы қайтыс болды және Гертфордширдегі Хитчинге жақын Сент-Ипполитс шіркеуінің бақшасында жерленді.