Хорватия тағының талапкері: Петар Сначичтің өмірі мен күресі
Petar Snačić
Петр Сначич – Хорватия тағына талапкер болған феодал. 1093-1097 ж. билік үшін Венгриямен күресті. Өлімі Гвозд тауы шайқасында болды. Тарихы, қате атаулары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Петар Сначич (жиі қате жазылатын Петар Свачич) – шамамен 1093 және 1097 жылдар аралығында Хорватия тағына талапкер болған феодал. Ол Хорватияның королі Деметрий Звонимирдің баны ретінде қызмет еткен, содан кейін 1093 жылы хорват феодалдары оны король сайлаған деп есептеледі. Петардың билік орталығы Книн қаласында орналасқан. Оның билеуі Венгрияның Коломанымен елді бақылау үшін күресімен ерекшеленді және ол 1097 жылы Гвозд тауы шайқасында қаза тапты.
Petar Snačić (commonly misspelt Petar Svačić) was a feudal lord, notable for being one of the claimants of the Croatian throne between c. 1093 and 1097. It is assumed that he began as a ban serving under king Demetrius Zvonimir of Croatia and was then elected king by the Croatian feudal lords in 1093. Petar's seat of power was based in Knin. His rule was marked by a struggle for control of the country with Coloman of Hungary, dying at the Battle of Gvozd Mountain in 1097.
Өмірбаян
Ертедегі ғалымдар, әсіресе Франжо Рачки, "n" әрпін "v" деп жаңылыс оқыды, бұл қате бүгінгі күнге дейін жиі кездеседі. Свачич есімді әулет болған емес, бірақ Хорватияның он екі ақсүйек руының бірі – Сначич әулеті болды. Белгілі бір Петар Сначич король Звонимирдің билігінде хорват баны болғандығы Супетар Картуляриясында (14 ғасырдағы қосымша) көрсетілген. Дегенмен, Петр Сначич пен Русиннің ұлы және Славақтың немересі Петрдің (ол да Хорватия тағына талапкер болып, король атанған, Супетар Картуляриясы бойынша) және Симеон Кезаның "Геста Хуннорум ет Хунгарорум" еңбегіндегі Хорватия патшасы Петрдің арасындағы байланыс күмәнді, бірақ бәрінің де бір адамды білдіруі мүмкін.
Early scholars, specifically Franjo Rački, misread the letter "n" as a "v", creating a mistake which is common until today. There never existed a Svačić family, yet there was the Snačić family who were one of the twelve noble tribes of Croatia, and certain Petar Snačić is mentioned in Supetar Cartulary (14th century addition) as Croatian ban during the rule of King Zvonimir. However the connection between Petar Snačić with Petar also serving as Ban of Croatia (son of Rusin and nephew of Slavac who was also a pretender to the Croatian throne and titled as king; per Supetar Cartulary), and king Petar of Croatia (per Gesta Hunnorum et Hungarorum by Simon of Kéza) is disputable, but arguably all of them referring to the same person.
Мұрагерлік үшін күрес
Ол Корольдікте үлкен шиеленіс болған кезде таққа отырды. Оның алдыңғы билеушісі Стефан II (1089–1091) мұрагер қалдырмай қайтыс болды, бұл үлкен саяси дағдарысты тудырды. Елена немесе Илона, патша Дмитрий Звонимирдің жесірі (1074–1089), өзінің ағасы, Венгрия королі Ладислав I-ді Хорватия тағына мұрагерлік етуде қолдады. 1091 жылы Ладислав I Хорватияға басып кірді, ол тек Гвозд тауына жеткенде ғана қарсылыққа тап болды, онда ол жергілікті ақсүйектермен шайқасты. Ал осы уақытта Хорватияның бір бөлігі Ладиславтың талабын қолдамағандықтан, олар дворян Петрды патша сайлады. Ладиславтың әскері жеңіске жеткеннен кейін көп ұзамай (1095) қайтыс болды, ал оның жүрегіндегі інісі Коломан жорықты жалғастырды. 1097 жылы Петар Коломанмен шайқасу үшін Книннен аттанды, нәтижесінде Коломан жеңіске жетіп, Петар қаза тапты. Pacta conventa-ға сәйкес, оның нақтылығы күмәнді, содан кейін тарихи келісімге қол жеткізілді, оған сәйкес хорваттар Коломанды патша ретінде мойындауға келісті. Оның орнына, ол Хорватияның бан (патшалық басқарушы) арқылы өзін-өзі басқару құқығын сақтауға және Хорватия Корольдігінің барлық құқықтарын, заңдарын және жеңілдіктерін құрметтеуге уәде берді. Петар Хорватияның соңғы туған патшасы болды, ал Венгрия Корольдігімен жеке одақ 1918 жылға дейін сақталды.
He assumed the throne amid deep tension throughout the Kingdom. His predecessor, Stephen II (1089–1091) died without leaving an heir, sparking a major political crisis. Jelena or Ilona, the widow of King Dmitar Zvonimir (1074–1089) supported her brother, King Ladislaus I of Hungary, in the inheritance of the throne of Croatia. Croatia was invaded in 1091 by Ladislaus I, encountering opposition only upon reaching mountain Gvozd, where he successfully engaged in warfare with the local nobility. Meanwhile, as a part of Croatia's dignitaries and clergy did not support Ladislaus' claim, they elected nobleman Petar as king. Shortly after his army's success, Ladislaus died (1095), leaving his nephew Coloman to continue the campaign. In 1097, Petar departed from Knin to meet Coloman in battle, resulting in Coloman's victory and Petar's death. According to Pacta conventa, whose authenticity is debated, a historic settlement was subsequently reached by which the Croats agreed to recognize Coloman as king. In return, he promised to guarantee Croatia's self governance under a ban (royal governor), and to respect all the rights, laws and privileges of the Croatian Kingdom. Petar was the last native king of Croatia, and the personal union with Kingdom of Hungary lasted until 1918.