Кіріспе

Кейінгі Жоғарғы Палеолиттік көшпелі аңшылар мәдениеті

Аренсбург мәдениеті немесе Аренсбургтік (шамамен б.з.д. 12,900 - 11,700 жылдар) – Солтүстік Орталық Еуропадағы Жас Дриас кезеңінде, Вейхсель мұз басуының соңындағы соңғы суық мерзімде пайда болған, орманды жоюға және бұталы арктикалық ақ қайың мен қарамсақтың тундрасын құруға әкелген көшпелі аңшылар мәдениеті (немесе технокомплекс). Ең маңызды аң ауы – жабайы бұғы. Жебе мен садақтың ең алғашқы анық табылған жерлері осы мәдениетке жатады, бірақ бұл қарулар одан бұрын да ойлап табылған болуы мүмкін. Аренсбургтік мәдениетінен бұрын Гамбург және Федермессер мәдениеттері болды, ал одан кейін Маглемосиан және Свидерия мәдениеттері пайда болды. Аренсбургтік табылдырықтар Оңтүстік және Батыс Скандинавияда, Солтүстік Германия жазығында және Польшаның батысында кездеседі. Аренсбург аймағына қазір Солтүстік және Балтық теңіздерінің түбінде жатқан кең аумақтар да кіреді, себебі Жас Дриас кезінде жағалау сызығы бүгінгіге қарағанда әлдеқайда солтүстікке орналасқан. Мәдениет Германияның Шлезвиг-Гольштейн жеріндегі Гамбургтің солтүстік-шығысында орналасқан Аренсбург ауылының жанындағы туннель аңғарының атымен аталады, онда Мейендорф, Штеллмор және Борнек жерлерінде Аренсбургтік қабаттары қазылған. Бұл және көптеген басқа табылдырықтар Жас Дриас кезеңіне жатса, Альт-Дювенштедттегі Аренсбургтік қабаты өте кешкі Аллерод кезеңіне жатады, яғни солтүстіктегі Бром мәдениетіне сәйкес келетін Аренсбургтің ерте сатысын көрсетеді. Бром және Аренсбург мәдениеттерімен байланысты тік ұштарлы артефактілер табылды.

Шығу тегі

Ахренсбург мәдениеті – мұздық шегінуден және кейінгі палеолиттік мәдениеттердің ыдырауынан бастау алған кеш палеолиттік және ерте мезолиттік (немесе эпипалеолиттік) мәдени кешенге жатады. Мамонт пен басқа да ірі жануарлардың жоғалуы теңіз ресурстарын қоса алғанда, басқа да тіршілік көздерін пайдалануға түрткіс болды. Солтүстікке қарай көші-қондар Боллинг және Аллерёд кезеңдерінің жылы кезеңдерімен бірге жүрді, бірақ Солтүстік Еуразияның көп бөлігі Жас Дриас кезеңінде де мекенделген. Голоцендік климаттық максимум кезінде биомассаның артуы барлық топтардың азық-түлік іздеуін күшейтті, топтар арасында байланыстар дамыды және, әрі қарай, егіншіліктің басталуына әкелді. Әртүрлі технолиттік кешендер хронологиялық тұрғыдан климаттық кезеңдермен байланысты. Солтүстік Германияның қайтадан қоныстануы Вейхсель және Дриас I мұздықтары арасындағы соңғы мұздық аралық кезеңнің басталуымен, шамамен б.з.д. 12 700 жылға дейін саяхаттайды. Палинологиялық зерттеулер интерстадиалдың басындағы температураның күрт өсуі мен аңшы-жинаушылардың солтүстік жазықтарға кеңінен таралуы арасындағы тығыз байланысты көрсетеді. Қайта қоныстанудың алғашқы «пионерлік» кезеңінің болғаны туралы дәлелдер, мысалы, Польшадағы Орталық Еуропаның ерте магдален мәдениетінің табылуымен қайшы келеді. Бүгінде «Иықты ұштармен» литиктерімен сипатталатын Гамбургтік мәдениет Кресвеллианмен тығыз байланысты және Магдален мәдениетіне негізделген техно-кешен екені қабылданған. Гамбургтік технокешенінің ішінде Хавельте фазасының жас кезеңі кездеседі, кейде бұл солтүстік-батыс құбылысы ретінде түсіндіріледі, бәлкім бұрынғы жағалауға бағдарланған. Гамбургтік мәдениет жылы Боллинг кезеңінде, қысқа Дриас II мұздық кезеңінде (300 жылға жуық) және ерте жылы Аллерёд кезеңінде өмір сүрді. Дегенмен, Гамбургтің Одер өзенінің шығысында таралуы расталды және Гамбургтік мәдениет Литвада да кездесуі мүмкін. Ютландиядағы табылған заттар Гамбургтік мәдениеттің ертедегі аңшылары мен жинаушыларының бұрын күтілгеннен солтүстікке қарай кеңірек тарағанын көрсетеді. Иықты ұштармен литиктері бар Гамбургтік орындары Померания мұздық шегіне дейін солтүстікке жетеді. Жас Хавельте кезеңі Померания мұздық шегінен тыс аймақтарда және Дания аралдарында б.з.д. 12 300 жылдан кейін анықталды. Федермессер мәдениетінің «Арқалы ұштармен» литиктері әдетте Аллерёд интерстадиалында кездеседі. Федермессердің алғашқы табылулары Хавельтеден кейін немесе оның замандасы болды. Бұл мәдениет шамамен 1200 жыл, б.з.д. 11 900-10 700 жылдар аралығында өмір сүрді және Солтүстік Германия мен Польшадан Оңтүстік Литваға дейін орналасқан. Аллерёд қабаттарында балық ілгіштері табылды, бұл соңғы палеолитте балық аулаудың маңыздылығын көрсетеді. Қазіргі Азилияға (Франция, Испания) ұқсас жоғарғы палеолиттің соңғы дәуіріндегі дәстүрлердің белгілі бір сақталуы байқалады, мысалы, Вейцшедегі алмұрттан жасалған мүсін, мезолиттік алмұртты жануарлар мүсіндерімен байланысты қарастырылады. Бромм мәдениетінің орындары бүкіл Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Балтық теңізінде кездеседі және Аллерёдтың екінші жартысына және III суық Дриас кезеңінің басына жатады. «Классикалық» Бромм кешені қарапайым және жылдам, бірақ экономикалық емес, бір платформалы (бір жақты) өзектерді пайдалана отырып, кремнезный өңдеумен сипатталады. Литвада байқалған жаңалық – үлкен және кіші «тілшелі ұштардың» енгізілуі. Бромм мәдениетінде бұл технология Хавельте тобынан алынған инновация ретінде қарастырылады. Осылайша, Бромм мәдениетінің шығу тегі және оның өкілдерінің Дания мен Солтүстік Германия аумақтарынан көшіп кетуі ұсынылды, дегенмен басқа көздер ерте Бромм Солтүстік Германияда (соңғы Аллерёд) жақсы анықталмаған деп санайды, онда ол Федермессермен топтасады. Ахренсбург мәдениеті әдетте Жас Дриас мұздықтарымен және боралдық кезеңмен байланысты. Ахренсбург мәдениетінің соңғы Дриас кезеңіндегі Бромм мәдениетінің тікелей мұрагері екендігі туралы дәстүрлі көзқарас, Ахренсбургтік технокешен Жас Дриастан бұрын басталған болуы мүмкін деген жаңа мәліметтермен қайшы келеді. Кейбір соңғы табылулар, мысалы, Оңтүстік Ландкрейс Ворпомерн Грайфсвальдтағы Хинтерзе 24 орны, Солтүстік Германиядағы ерте Ахренсбургтің аргументіне үлкен үлес қосады. Броммның тілшелі ұштар тобының кремнезный артефактілері Ахренсбург мәдениетінің технокешеніне прелюдия болып саналады және Ахренсбургтің Бромм мәдениетінен шыққандығын көрсетеді. Днепр өзенінің бастауындағы Бромм аймағындағы Гренск мәдениеті Ахренсбург мәдениетінің негізін қалаушы деп саналады. Алайда, бұл мәдениеттің нақты типологиялық хронологиясы әлі де белгісіз. Бромм кешенімен байланысты болғанымен, Гренск мәдениетінің тамырлары жергілікті Мамонт аңшылары мәдениетінде жақсы анықталған. Тағы бір мүмкіндік – аймақтық масштабта Гамбургтік мәдениеті географиялық және хронологиялық тұрғыдан Федермессер мәдениетімен немесе Арқалы тілшелі кешенмен алмасады деген байқау. Оңтүстік Скандинавияда Федермессердің нақты қоныстануы күмәнді, және кеңінен, бірақ бірауыздан емес, келісім бар, Федермессердің кейбір түрлері ерте Броммдық артефактілер жиынтығының бір бөлігін құрайды. Дегенмен, Федермессер түрлері көбінесе Гамбургтік жиынтықтармен бірге табылады (мысалы, Слотсенг және Сёльбьергте) және Солтүстік Германиядан алынған алдын ала мәліметтер Гамбургтік Хавельте орындары мен Федермессер орындары арасында белгілі бір дәрежеде заманауилықты көрсетеді. Сондықтан, Оңтүстік Скандинавияда Федермессер Гамбургтік пен Броммдық арасындағы қысқа мерзімдік кезеңді білдіруі мүмкін. Бұл «тілшелі ұштармен» сипатталатын мәдениеттер, мысалы «Броммдық» немесе «Бромме Лингби» Магдален мәдениетіне негізделген, Аллерёд кезеңінде пайда болды және бұғыларды аулаумен тығыз байланысты болды деген пікірге сәйкес келеді.

Стеллмур

Стеллмур – қазан айында негізінен мекенделген маусымдық қоныс, онда 650 бұғының сүйектері табылды. Аң аулау құралы – садақ және жебе. Стеллмурдан қарағайдан жасалған, осы мәдениетке тән skaftunge жебе ұштары үшін қолданылған, жақсы сақталған жебе сағалары да табылды. Көптеген толық бұғы қаңқалары, кеудесіне жебе ұштары қадалған күйінде табылған, бұл жоғары күштерге шалынған құрбандықтар болған болуы мүмкін. Археологтар қоныстарда тас шеңберлер тапты, олар тері шатырлардың негіздері болған деуге болады.

Скандинавия, Хенсбакка тобы

Норвегия мен Швецияның батыс бөлігіндегі ең ерте сенімді мекендеу іздері, Жас Дриас кезеңінен Преборейге өту кезеңіне жатады. Қоршаған ортаның жақсаруы және маусымдық көші-қондар арқылы жинақталған тәжірибе, солтүстік аймақтарда теңіз ресурстарын кеңінен пайдалануға мүмкіндік берді. Швецияның батыс жағалауындағы Хенсбакка тобы, Континенттік Аренсбург мәдениетінде болған мәдени фрагментация процесін көрсетеді. Мезолиттің басындағы жаңа көші-қондардың орнына, табылған қазба сүйектер мен жаңа мерзімдеу деректері, қоныстанудың үзіліссіз болғанын (маңызды үзіліс болмағанын) көрсетеді. Жаңа білімдер отандық дамуға қосымша жағдай жасайды, ал климаттың қарқынды өзгеруі мәдени өзгерістерді жеделдетті.