Кіріспе

Магор (Magwyr) – Уэльстің оңтүстік-шығысындағы Монмутширдегі ірі ауыл. Ол Чепстоу қаласынан батысқа қарай 9 миль (14 км), ал Ньюпорт қаласынан шығысқа қарай 9 миль (14 км) қашықтықта орналасқан. Ауыл Северн шығанасының жанындағы Кальдикотт жазығында және Магор-Унди қауымдастығының құрамында жатыр. Магор М4 тас жолына жақын орналасқан.

Тарих

Уэльс тіліндегі түпнұсқа Магвир атауы, ағылшынша атау одан туындаған, латынша "maceria" сөзінен шыққан деп саналады, ол қабырғалар немесе қираған орындар деген мағынаны білдіреді. Бұл аймақта бұрыннан жоғалған римдік виллаға, немесе римдіктер салған теңіз қорғанысына, немесе жолға қатысты болуы мүмкін. Магор және оның төңірегінде көптеген римдік қираған орындар мен артефакттар табылды, ал ауылдың орталығы бастапқыда римдіктер егіс жеріне айналдыра бастаған тұзды батпақтардың ішкі жиегінде орналасқан. Жергілікті "Уайтволь" атауы сол жолмен байланысты болуы мүмкін, ол ауылды Северн сағасындағы Абергвита немесе Абервейтха деп аталған, қазір жойылған кішкентай портына қосып тұрған. 1994 жылы Магор Пиллге жақын сағаның лайлы жерлерінен Северн сағасы бойымен және одан өте, мүмкін Ирландиямен сауда жасау үшін қолданылған 13 ғасырға жататын қайықтың қалдықтары табылды. Қайықтың Гламоргандан темір кенін тасымалдап жүргені анықталды. Магор, "Магур" атауымен, 1573 жылғы Cambriae Typus картасында көрсетілген сирек ауылдардың бірі.

Қасиетті Мария шіркеуі

Сент-Мэрис I дәрежелі ескерткіш болып табылады және Нетервент министрлік аймағының құрамына кіреді. Дәстүр бойынша, приход шіркеуі 7 ғасырда негісталған және бастапқыда Әулие Леонардқа арналған. Қазіргі ғимарат "Монмутширдегі ең амбициозды шіркеулердің бірі" деп сипатталған. Ғимараттың ең көне бөліктері 13 ғасырға дейін барады, сол шамада оны Гилберт Маршал, Пемброк графы Италиядағы Ананьи аббаттығына тапсырған. Кейіннен оны Тинтерн аббаттығы басқарды. Шіркеу 15 ғасырда кеңейтілді, ал 19 ғасырдың ортасында қалпына келтіріліп, Әулие Марияға қайта бағышталды.

Ыңғайлылықтар

Магордың гүлденген ауыл орталығы бар, онда дүкендер, пабтар, мейрамханалар және пошта бар. Үлкен приход шіркеуінен басқа, ауылда тарихи баптист шіркеуі де бар. Магор мен оның көршілес ауылы Андиде белсенді спорт клубы бар, оның клубы мен алаңдары ауылдардың шығыс жағында орналасқан. Анди, шындығында, Магор-Риннің солтүстігіндегі барлық жерлерді қамтиды, оның ішінде Тансинг-Хилл де бар, онда рейн оңтүстікке қарай Каулиз (Магор) және солтүстікке қарай Миллфилд Паркі мен Милл-Риін (Анди) қиып өтеді. Винегар төбесі, көбінесе Магор мен Анди арасындағы шекаралық нүкте деп есептелсе де, шын мәнінде толыққан толығымен Анди аумағында орналасқан. Магор батпағы – Гвент жануарлар қоры басқаратын ылғалды жерлердің қорығы. Онда ылғалды шабындықтар, қамыс, қамыстық, бұталы жерлер, ылғалды орман, үлкен көл және көптеген рейн сияқты алуан түрлі орталар бар. Ол қарапайым снайп, қарапайым қызыл шаян, қамыс құсы, шегіртке құсы және Cetti's warbler сияқты құстардың көбею орындарына ие. Бұл Уэльстегі ылғалды жерлерде кездесетін қоңыздар мен сарбаздар үшін ең бай орын, ал оның дренаждық арналары мен басқа да ерекшеліктері 14-шы ғасырдан бері өзгеріссіз сақталған. Ауылға жақын, М4 тас жолының 23А қиылысында 1996 жылы ашылған Магор автокөлік жолындағы сервистік аймақ орналасқан.

Даму

2007 жылы Ньюпорт қаласы үшін M4 айналма жолы ұсынылды, ол ауылдың батысына, қолданыстағы автожол торабын пайдалана отырып салынуы тиіс еді. Бұл жоспарлар 2009 жылы тоқтатылды. 2013 жылдың қазан айынан бастап жоспардың жаңартылған жобасы қарастырылуда. 2011 жылы Монмутшир округі кеңесі кеңседе жұмыс істейтін көптеген қызметкерлерін Магордағы Инновация үйіне, Уэльс 1 Бизнес-паркіне, автожолдың жанына көшiрдi. Бұл, ғимараттағы "бетон қатерлі ісігі" салдарынан Croesyceiliog, Cwmbran-дағы бұрынғы Gwent County Hall-дағы кеңселерiнен шығу қажеттiлiгiнен кейін жасалды.

Магор станциясы

Суонси мен Чепстоу (кейін Глостер) арасындағы Оңтүстік Уэльс темір жолы Магордан өтті және желі ашылғаннан кейін көп ұзамай, 1850 жылдары мұнда станция ашылды. Станция жергілікті шаруаларға қызмет ететін үш тұйық теміржол бойын қамтамасыз етті. 1920 жылдарға қарай желідегі қозғалыс тым қарқынды болғандықтан, екі бағытта да қосымша тұрақтар жасалды. 1941 жылы негізгі желі төрт бағытқа дейін кеңейтілді, сыртқы екі бағыт тек баяу жүк пойыздары үшін арналды, соғыс кезеңінде көмір тасымалының өсуіне қызмет ету үшін, ал орталық негізгі бағыттардағы жылдам пойыздардың кешігуін болдырмау үшін. Станция 1964 жылдың қараша айында Унди Холтпен бірге жабылды; алайда, M4 тас жолының құрылысына байланысты цемент пойыздары үшін жүк ауласы 1965 жылға дейін ашық болды.