Кіріспе

Римдік легионерлердің далалық бекінісі. Судис (судес) – римдік легионерлердің далалық бекініс құру үшін пайдаланған, кейде валлус деп те аталатын қазық. Оны жиі, бірақ қате түрде пилум мурале деп атайды. Әдетте, әр сарбаз мұндай қазықтан екі дана алып жүретін.

Құрылыс

Әр қазық қатты ағаштан, әдетте еменнен жасалған, шамамен ұзындығы ... және ең жуан жері шамамен ... енді. Кесіндісі шаршы, пішіні екі басында да нүктеге дейін тартылады. Орталық бөлігі тұтқаға ұқсас қылып тартылған, бірақ бұл оның нақты мақсаты болмауы мүмкін. Табылған мысалдары шикі кесілген.

Қолданылуы

Бұл қазықтар уақытша қорғаныс құралы ретінде пайдаланылған болып көрінеді. Дегенмен, қазықтардың нақты қалай қолданылғаны сарапшылар арасында пікірталас тудырып отыр. Бұл қазықтар римдік марш лагерінің (кастра) қабырғаларына енгізілген болуы мүмкін. Қабырғалардан бұрышпен шығып тұрса, олар шабуылдаушының өрмелеу әрекетіне кедергі келтіретін еді. Балама ретінде, оларды қоршау ретінде қабырғаның үстіне тік орналастырған болуы мүмкін. Қайта құру жұмыстарының нәтижелері көңіл көншітпеді, себебі мұндай кедергілер тым берік емес, ал қазықтардың симметриясы оларды жерден оңай шығарып алуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, қазықтарды жұптап, аралықта лог немесе арқалыққа байлап, "Шеваль де фриз" құру ұсынылған. Бұл, мысалы, қақпаны жабу үшін жылжымалы кедергі ретінде қолданылуы мүмкін. Сонымен қатар, үш қазықты арқанмен байланыстырып, чех есегіне ұқсас қорғаныс құруға болады – ірі кальтроп сияқты. Мұндай қорғаныстың көптеп қолданылуы қиынға соғады және оны құлату мүмкін емес. Мұндай қолдану тәсілдерінің артықшылығы – олар қазықтардың симметриясына сәйкес келеді және қазықтарды байланыстыру үшін қажетті орталықтағы қолға арналған ұстағышты ескереді. Алгид тауындағы шайқаста (б.з.д. 458 ж.) Цинциннат әрбір әскеріне он екі валли жасауды бұйырды және оларды сол кезде басқа римдік әскерді қоршап тұрған Эквилердің айналасына бекініс салу үшін пайдаланды.