Кіріспе
Қылмысқа қарсы заң Баумес заңы – 1926 жылы Нью-Йорк штаты қабылдаған қылмысқа қарсы заң.
The Baumes law was an anti crime statute adopted by New York State in 1926.
Сипаттама
Заңдар – Нью-Йорк заңдарына енгізілген екі түзету (тарау 457, 1926 жылғы заңдар, 1941 және 1943-ші бөлімдер). Нью-Йорк штатының қылмыс жөніндегі комиссиясының төрағасы, сенатор Кейлеб Х. Баумстың атымен аталып, оның қаламынан туған бұл бөлімдер, қылмыстың түріне немесе жағдайларға қарамастан, үштен астам жеке қылмыс жасаған кез келген қылмыскерді автоматты түрде өмір бойына бас бостандығынан айыруды қарастырды. Бұдан өзге, ол алғаш рет қылмыс жасағандарға ұзақ мерзімге бас бостандығынан айыруды, қылмысын жасағанда қару қолданған сотталғандарға шартты түрде босату мүмкіндігін бермеуді және тұтқындардың жақсы мінез-құлқы үшін мерзімінен бұрын босату мақсатында есептеуді қылмысы үшін белгіленген ең төменгі мерзімді өтегеннен кейін ғана бастауға болатынын талап етті. 1930 жылға қарай жиырма үш штат мұндай стандарттарды қабылдады, олардың барлығы «Баумс заңдары» деп аталды. Бұл заңның қабылдануына полиция бөлімдерінде бармақ іздерін идентификациялау әдісі ретінде кеңінен қолдануы және 1920 жылдары антропометрияны ығыстыруы себеп болды. Құқық қорғау органдары жаңа әдістердің арқасында, тәуелсіз қылмыскерлерді түзетілгендерден тиімдірек және сенімдірек ажырата алатындарын сезінді. 1931 жылға қарай Нью-Йоркте Баумс заңы бойынша екі жүз төрт рет қылмыс жасаған адам өмір бойына бас бостандығынан айырылды.
Баумза заңның әсері
Баум заңы сот судьялары мен шартты түрде босату комиссиясынан жаза тағайындау билігін алып тастағандай болды, бірақ олар үкімді мойындау туралы келісімдерді көбірек пайдалану арқылы оны айналып өте бастады. Егер өмір бойына бас бостандығынан айыру әділетсіз болса, прокурорлар айыпталушылардың қылмысқа кінәлі екенін мойындауына көбірек келісім жасады, бұл заңның кейбір бөліктерін қолданудан қанағаттандырды. Баум заңы түрмедегі адамдар санын арттырды, себебі бұрын шартты түрде босатылатын адамдар түрмеде қалып қойды, бұл инфрақұрылымға үлкен жүк салды. Түрме жағдайларына жағымсыз әсер етеріммен қатар, Баум заңы тұтқындардың көңіл-күйін де төмендетті, өйткені ол тұтқындардың шартты түрде босатылу мүмкіндігін айтарлықтай азайтты. Кларенс Дарроу өзінің өмірбаянында Баум заңы туралы былай деп жазды:
"Түрмедегі бақытсыз адамдар түрме есіктері жабылып қалғаннан кейін бостандыққа оралуға ешқандай мүмкіндік жоқ деп сезінді. Бұл үмітсіздік түрмедегі бүліктерге әкелді, одан қорқынышты қырғын шықты, соның салдарынан жылдар бойы адал еңбекпен құрылған, жақсы түрмелерді салу, жасөспірім қылмыскерлерге қамқорлық жасау және сотталғандарға үміт немесе қайтадан бостандыққа шығу мүмкіндігін беру арқылы жағдайды жақсартуға жасалған барлық әрекеттер жойылды. Баум заңы 1929 жылы Оберн мен Даннеморадағы төңкерістерге себеп болды, оның кесірінен тоғыз тұтқын мен бір күзетші қаза тапты. Бұл төңкерістерге жауап ретінде Нью-Йорк штатының түрме жүйесін зерттеу үшін комиссия құрды. Америка Түрмелер Қауымдастығының президенті болған Сэм Льюисон басшылығымен Льюисон комиссиясы бірқатар ұсыныстар жасады, олардың көпшілігі саясатқа айналды. Олардың арасында Баум заңының міндетті жазаларын оңалту мен кәсіптік оқытуға бағытталған, еркін жаза тағайындау және шартты түрде босату жүйесіне ауысу болды.
The unfortunates in prisons felt that there was no chance for regaining liberty once the prison doors closed upon them. This hopelessness kindled prison revolts, which led to fearful slaughter, to the destruction of all that the years of earnest work had done to modify conditions by building up humane prisons, caring for juvenile offenders, and giving the condemned hope or opportunity once more to be free. The Baumes law led to 1929 riots at Auburn and Dannemora, with nine prisoners and a guard losing their lives during the former. In response to the riots, New York appointed a committee to investigate the state's prison system. Led by Sam Lewisohn, who would ultimately become the president of the American Prison Association, the Lewisohn Commission issued a number of recommended changes, the majority of which became policy. Among these was a shift from the mandatory sentences of the Baumes law to a more open ended sentencing and parole system, focused on rehabilitation and vocational training.
"Бумның қарқыны"
Кейбіреулер "Баумес заңының" бұрмаланған нұсқасы "бумның қарқыны" идиомасының бастауы болды деп жаңылысады. Бірақ, бұл тіркес Баумес заңы қабылданбас бұрын-ақ қолданыста болған, және ол барлар мен басқа да қоғамдық орындардан саяқындар мен кезбелерді қуу практикасынан туындаған. Дашиэлл Хэмметтің 1929 жылғы "Мальтийлік соқыр" романында Нью-Йорктан Сан-Францискоға кеткен қарапайым қылмыскер туралы әңгімеде "Баумз қарқыны" деп айтылады, бұл оның полициямен қуылғанын білдіреді. Осылайша, "Баумз" нұсқасы есімнің дыбыстық үйлесімділігіне орай, бұрынғы нұсқаға сәйкес келуі мүмкін.