Кіріспе
Бұта түрі Lindera benzoin (көбінесе иісті бұта, жалпы иісті бұта, солтүстік иісті бұта, жабайы allspice немесе Бенджамин бұтасы деп аталады). Ол отаршылдық қасиетке ие және көбінесе тамырдан өршіп, топтамалар немесе тығыз бұталар құрайды. Жапырақтары жоғары жағынан қою жасыл, ал төменгі жағынан ақшыл. Оның "терпентинге ұқсас" дәмі және хош иісі бар, ірі тұқымы кездеседі. Иісті бұта екі жынысты (өсімдіктер еркек немесе әйел), сондықтан тірі тұқымдары бар жемістер алу үшін бақта екі жыныстың да болуы қажет. Табиғатта, халықтың құрамында әйелдерге қарағанда еркектердің саны көп болуы мүмкін, бұл әйелдердің көбеюге байланысты жоғары шығындарынан туындауы мүмкін. L. benzoin сабағының қабығы аздап кедір-бұдыр, бірақ тегіс, кішкентай дөңгелек линцельдермен жабылған, бұл оған осы текстураны береді.
Lindera benzoin (commonly called spicebush, common spicebush, northern spicebush, wild allspice, or Benjamin bush It has a colonial nature and often reproduces by root sprouting, forming clumps or thickets. and are dark green above and paler below. It has a "turpentine like" taste and aromatic scent, and contains a large seed. Spicebush is dioecious (plants are either male or female), so that both sexes are needed in a garden if one wants drupes with viable seeds. In the wild, the population tends to have more males than females possibly due to the heavier reproductive costs on females. The stem of L. benzoin has a slightly rough, but flat, bark which is covered in small, circular lenticels which give it a rough texture.
Туысқан немесе шатастырып алуы мүмкін түрлер
Lindera тұқымдасының басқа түрлерінің де "spicebush" сөзін қамтитын жалпы атаулары бар және олар сыртқы түрі жағынан ұқсас болуы мүмкін. Мысалы, АҚШ-тың оңтүстігіндегі батпақтарда өсетін Lindera melissaefolia; оны сабақтарындағы түктерден ажыратуға болады. Сары-қоңыр жемістері бар 'Xanthocarpa' сорты 1967 жылы Альфред Фордхам Арнольд Ароборетумында тапқан. Дәмдеуіш бұтасын бірнеше көбелектер мен мольдардың личинкалары тамақтанатын жер ретінде пайдаланғанымен, олар қауіпті зиянкестер деп есептелмейді.
Қолданылуы
Байыған орманды жерлерде өсетіндіктен, ертедегі жер өлшеушілер дәмдеуіш бұтасын жақсы егістік жерлерінің белгісі ретінде пайдаланған. Жемістерін кептіріп, ұнтақтап, барлық дәмдеуіштердің орнына қолдануға болады. Американың жергілікті халықтары, оның ішінде чероки, крик және ирокез тайпалары, бұл өсімдікті түрлі ауруларды емдеу үшін қолданған.
Экология
Көптеген жануарлар бауырсақ бұтасының жапырақтарымен, бұтақшаларымен және жидектерімен қоректенеді. Кейбір сүтқоректілерге аққұйрықты бұғы, шығыс құйрықты қоян, опоссумдар жатады. Сондай-ақ, ол цинтия мотылының, шығыс жолбарыс құйрықты мотылының, императорлық мотылының және лала гүлдерінің мотылдарына тамақ береді. Бауырсақ мотылының личинкаларын жібекпен оралған жапырақтардың ішінде оңай табуға болады; кішкентай личинкалар қоңыр түсті, құс тынысына ұқсайды, ал жетілген личинкалар жасыл. Личинканың алдыңғы бөлігінде екі үлкен көзшесі бар және ол жыланның басына ұқсайды. Жыл сайын бір немесе бірнеше буын (ұрпақ) пайда болатындықтан, бауырсақ бұтасы мотылдар бағы үшін пайдалы өсімдік, себебі жұмыртқа салатын мотылдар оған қатты тартылады. Егер болса, Прометей мотылының кокондылары суық маусымда жапырақтар түскеннен кейін анық көрінеді және бұтақтардан ілінген құрғақ жапырақтарға ұқсайды. Бұл екі жәндіктің де саны орташа және үлкен бауырсақ бұталарын жапырақтан айыру үшін жеткіліксіз, бірақ өте кішкентай өсімдіктер тіпті бір ғана личинкадан зардап шегуі мүмкін.