Кіріспе

1914 жылы Ванкуверде көшіп келушілерді қабылдамау

Комагата Мару оқиғасы – жапондық «Комагата Мару» пароходына байланысты. 1914 жылдың сәуір айында Британдық Үндістаннан келген адамдар тобы Канадаға көшіп кетуге тырысты, бірақ көпшілігіне кіруге рұқсат берілмеді және Калькуттаның Бадж-Бадж қаласына (қазіргі Колката) қайтаруға мәжбүр болды. Сол жерде Үндістан императорлық полициясы топ жетекшілерін тұтқындауға әрекеттенді. Осыдан кейін дүрбелең шығып, полиция оларға оқ атты, нәтижесінде бірнеше адам қаза тапты. «Комагата Мару» 1914 жылдың 4 сәуірінде Британдық Гонконгтан, Шанхай (Қытай) және Йокогама (Жапония) арқылы Ванкуверге (Британдық Колумбия, Канада) Британдық Үндістанның Пенджаб провинциясынан 376 жолаушымен келді. Жолаушылардың арасында 337 сикх, 27 мұсылман және 12 индус болды, барлығы панджаби және Британ империясының азаматтары еді. Осы 376 жолаушының 24-і Канадаға кіргізілді, ал қалған 352-сіне Канадада түсуге рұқсат берілмеді, кеме Канада суларынан кетуге мәжбүр болды. Кемеге Канаданың алғашқы екі әскери кемесінің бірі сүйреп жүрді. Бұл 20 ғасырдың басында Канада мен АҚШ-та Азиядан келген иммигранттарды қабылдамау үшін қолданылған заңдардың бірі болды.

Канададағы иммиграциялық бақылау

Канада үкіметі Британдық Үндістаннан иммиграцияны шектеуге жасаған алғашқы тытырма 1908 жылғы 8 қаңтарда қабылданған Үкімет қаулысы болды, ол "ішкі істер министрінің пікірінше" "өз туған елінен немесе азаматтығынан үздіксіз сапармен келмеген, немесе туған елінен немесе ұлтынан кету алдында сатып алынған билеттер арқылы келмеген адамдардың" иммиграциясына тыйым салды. Іс жүзінде, бұл үздіксіз сапар туралы ереже Үндістаннан жол бастаған кемелерге ғана қатысты, себебі үлкен қашықтықтар көбінесе Жапония немесе Гавайиде тоқтау жасауды талап ететін. Бұл ережелер Канаданың көптеген иммигранттарды қабылдап жатқан кезінде енгізілді, олардың басым көпшілігі Еуропадан келді. 1913 жылы 400 мыңнан астам адам келді. Ванкувердегі нәсілдер арасындағы қатынастар "Комагата Мару" кемесі келгенге дейін бірнеше жыл бойы шиеленісіп, 1907 жылғы Азияға қарсы бүліктермен аяқталды.

Гурдит Сингхтің алғашқы идеясы

Саяхат адамдардың көкейтестіктерін кеңейтеді, ал еркін елдің азаматтарымен байланыс шетелдік үстемдік астындағы әлсіз азаматтардың санасында тәуелсіздік рухын сіңіріп, бостандыққа ұмтылысты оятады. Сархалиден шыққан Гурдит Сингх Санду (Харипур Халсадан Гурдит Сингх Джавандадан емес, 1906 жылғы Үнді-Канада иммиграциясының алғашқы қадамдарының бірі) – Сингапур кәсіпкері болды. Ол Канаданың Пунджабтан иммиграцияны шектеуші заңдарын білген. Ол Калькуттадан Ванкуверге бару үшін кеме жалдап, осы заңдарды айналып өтуді жоспарлады. Оның мақсаты – бұрын Канадаға баруларына кедергі келтірілген отандастарына көмектесу еді. Гурдит Сингх 1914 жылдың қаңтар айында «Комагата Мару» кемесін жалдағанда ережелерді білгенімен, Үндістаннан Канадаға иммиграцияның жолын ашу үмітімен үздіксіз сапар туралы ережені сынау үшін кәсібін жалғастырды. Сонымен қатар, 1914 жылдың қаңтар айында Гонконгта болғанда ол «Гадар» қозғалысын ашық қолдады. «Гадар» қозғалысы – 1913 жылдың маусым айында АҚШ және Канададағы Пунджаб тұрғындары құрған, Ұлыбританияның үстемдігінен Индияның тәуелсіздігін алу мақсатындағы ұйым. Ол Тынық мұхитының жағалауындағы «Халса» қауымдастығы деп те белгілі болды.

Жолаушылар

Жолаушылардың құрамында 340 сикх, 24 мұсылман және 12 индус болды, барлығы британдық азаматтар еді. Сикх жолаушыларының бірі, Джагат Сингх Тинд, Бхагат Сингх Тиндтің кіші інісі болды, ол үнді-американдық сикх жазушысы және «рухани ғылым» бойынша лекторы, сонымен қатар үндістердің АҚШ азаматтығын алу құқығы үшін маңызды сот процесіне қатысқан (АҚШ-қа қарсы Бхагат Сингх Тинд ісі). Канада үкіметі жолаушылардың арасында Үндістандағы британдық үкіметті құлатуға бағытталған тәртіпсіздік тудыруға ниеттенген бірнеше үндістандық ұлтшылдар бар екенін білген. (Гаддар заговоры, Энни Ларсен қару-жарақ заговоры және Рождество күніндегі қастандыққа қараңыз.) Қауіпсіздік тәуекелдерінен өзге, үндістандық азаматтардың Канадаға көшіп келуіне бөгет қою ниеті де болды.

Гонконгтан кету

Гонконг – бұл бастапқы нүкте болды. Кеме наурыз айында шығуға жоспарланған еді, бірақ Сингх заңсыз сапарға билет сатты деген айыппен тұтқындалды. Бірнеше айдан кейін ол кепілмен босатылды және Гонконг губернаторы Фрэнсис Генри Мэй оған теңізге шығуға рұқсат берді. Кеме 4 сәуірде 165 жолаушымен жолға шықты. Канада премьер-министрі Роберт Борден кемемен не істеу керектігін ойластырып жатқанда, Британдық Колумбияның консервативті премьер-министрі Ричард Макбрайд жолаушыларға жағаға түсуге рұқсат берілмейтінін қатегориялық түрде мәлімдеді. Консервативті депутат Х. Х. Стивенс кемедегі жолаушыларға жағаға түсуге рұқсат бермеуге қарсы қоғамдық жиын өткізді және үкіметтен кемеге қалуға рұқсат беруден бас тартуды талап етті. Стивенс иммиграциялық қызметкер Малкольм Р.Ж. Ридпен бірлесіп, жолаушыларды жағадан алшақтатуға тырысты. Стивенстің қолдауымен Ридтің қатал мінезі кемедегі жолаушыларға дұрыс қарамайтындай жағдайға әкеп соқты және кеменің шығу күнін ұзартты, бұл мәселе федералды Ауыл шаруашылығы министрі Мартин Бэрреллдің, Йель—Карибу округінен сайланған депутаттың араласуымен ғана шешілді. Канадада қоныстанған Оңтүстік Азиялық канадалықтар Хусейн Рахим (гужарат канадасы), Мұхаммед Акбар (пенджаб канадасы) басшылығымен "жаға комитеттерін" құрды. Олар Комагата Мару кемесіндегі жолаушыларға кіруге рұқсат бермеу туралы шешімге наразылық білдірді. Канада мен АҚШ-та наразылық митингілері өтті. Ванкувердегі Доминион залында өткен кездесулердің бірінде, егер жолаушыларға Канадаға кіруге рұқсат берілмесе, индо-канадтар оларды Үндістанға қайтарып, көтеріліс немесе Гадар бастауы керек деп шешім қабылданды. Кездесуге тыңшылық еткен британдық агент Лондон мен Оттавадағы үкімет шенеуніктеріне хабарласып, кемеде Гадар партиясының жақтастары бар екенін мәлімдеді. Жаға комитеті кемені жалдау үшін 22 000 доллар жинады. Олар сондай-ақ Мунши Сингх, кемедегі жолаушылардың бірі атынан Дж. Эдвард Бердтің заңгерлік кеңесімен сотқа шағым түсірді. 6 шілдеде Британдық Колумбия апелляциялық сотының толық құрамы бірауыздан шешім шығарды, онда жаңа кеңес бұйрықтарына сәйкес Иммиграция және отарлау департаментінің шешімдеріне араласуға құқығы жоқ екені айтылды. Ашулы жолаушылар жапон капитанын кеме басқарудан шеттетуге мәжбүр етті, бірақ Канада үкіметі Sea Lion портовый буксирін кемені теңізге итеруге бұйрық берді. 19 шілдеде ашуланған жолаушылар шабуыл жасады. Келесі күні Ванкувердегі The Sun газеті былай деп хабарлады: "Айқайлап шу шығаратын индустар полиция қызметкерлеріне көмір мен кірпіш лақтырды – көмір шахтасының астында тұрғандай сезілді".

Ванкуверден шығу

Үкімет сондай-ақ командир Хоздың басшылығындағы Канада Корольдік Әскери-теңіз күштерінің кемесін жұмылдырды, оған "Канаданың ирландтық атқыштары" 11-ші полкі, "Канаданың Сейфорт таушылары" 72-ші полкі және "Коннахт герцогының жеке мылтықтары" 6-шы полкінің әскерлері кірді. Нәтижесінде, кеме шетелдіктерді кіргізу заңдарын бұзғандықтан, жолаушылардың қажетті қаржысы болмағандықтан және олар Үндістаннан тікелей келмегендіктен, Канадаға барлық 20 жолаушы ғана қабылданды. Кеме 23 шілдеде Азияға қайтарылды. Осы оқиға кезінде Канададағы пәнджаби тұрғындары британдық иммиграциялық шенеунік В. С. Хопкинсонға ақпарат берді. Осы ақпарат берушілердің екеуі 1914 жылдың тамызында өлтірілді. Хопкинсон 1914 жылдың қазан айында Ванкувердегі сотта пәнджаби істерін қарау кезінде атып өлтірілді.

Үндістанға оралғанда түсірілім

Комагата Мару 27 қыркүйекте Калькуттаға келді. Кеме портына кірген кезде британдық канонерлік қайық тоқтатып, жолаушылар күзетке алынды. Британ үкіметі Комагата Марудағы адамдарды тек заң бұзушылар ғана емес, сонымен қатар қауіпті саяси қозғаушылар деп қарады. Британ үкіметі ақ және Оңтүстік Азия радикалдары осы оқиғаны Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы Оңтүстік Азия халқының көтерілісін тудыру үшін пайдалануы мүмкін деп күдіктенді. Кеме Будж-Буджиге тоқтағанда полиция Баба Гурдит Сингхті және оның басшылары санайтын жиырмадай адамды тұтқындауға келді. Ол тұтқындалуға қарсылық көрсетті, оның досы полицейге шабуыл жасады, содан кейін жалпы тәртіпсіздік басталды. Оқтар атылып, жолаушылардың бір бөлігі қаза тапты. Кейбіреулері қашып кетті, ал қалғандары тұтқындалып, түрмеге қамалды немесе өз ауылдарына жіберілді және Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ауылдық қамауда ұсталды. Оқиға Будж-Буджи көтерілісі деп белгілі болды. Көшбасшы Гурдит Сингх Санду қашып құтылып, 1922 жылға дейін жасырынып өмір сүрді. Махатма Ганди оны "нағыз патриот" ретінде өзіне-өзі ұстап беруге шақырды. Ол осылайша бес жылға түрмеге қамалды.

Маңыздылығы

Комагата Мару оқиғасы сол кездегі үнділік топтар Канаданың иммиграциялық заңдарындағы қайшылықтарды көрсету үшін кеңінен пайдаланды. Сонымен қатар, оқиғадан кейін туған ысқыру сезімдерін Үндістанның революциялық ұйымы, Гадар партиясы, өз мақсаттарына қолдау жинау үшін одан әрі күшейтті. 1914 жылғы Калифорниядан бастап, үнді диаспорасына дейінгі бірнеше кездесуде Баркатулла, Тарак Натх Дас және Сохан Сингх сияқты белгілі Гадар қозғалысының өкілдері осы оқиғаны қозғалысқа жаңа мүшелерді тарту үшін басты құрал ретінде қолданды, әсіресе Үндістанда кең ауқымды көтеріліс жоспарларын жариялауға бағытталды. Бірақ, халықтың жалпы қолдауы болмағандықтан, олардың күш-жігері сәтсіз аяқталды.

Үндістан

1952 жылы Үндістан үкіметі Будж-Будж жанында Комагата Мару шейіттерінің ескерткішін орнатты. Оны Үндістанның премьер-министрі Джавахарлал Неру ашты. Ескерткіш жергілікті жерде Пунджаби ескерткіші деп белгілі және аспанға қарай көтерілген кирпан (қанжар) нысанында жасалған. Аталған ескерткіштің артында G+2 (үш қабатты) ғимарат салу үшін Калькутта портының басқарушы трасты, Одақтың Мәдениет министрлігі және Комагата Мару трасты арасында үшжақты келісімге қол қойылды. Ғимараттың бірінші қабатында әкімшілік кеңсе мен кітапхана, екінші қабатында мұражай, үшінші қабатында концерт залы орналасады. Құрылыстың жалпы құны 24 миллион үнді рупиясына (INR) жетеді. 2014 жылы Үндістан үкіметі Комагата Мару оқиғасының жүз жылдығын белгілеу үшін 5 және 100 INR номиналындағы екі арнайы монета шығарды.

Канада

1989 жылдың 23 шілдесінде Ванкувердегі сикх гурдварасына (ғибадатхана) Комагата Марудың кетіп кетуінің 75 жылдығына арналған тақта орнатылды. Сонымен қатар, 75 жылдығына арналған тақташа Портал паркінде, 1099 West Hastings Street, Ванкуверде орналасқан. 1994 жылы Ванкувер портында Комагата Марудың келгенінің 80 жылдығы тақтада атап өтілді. Комагата Мару мұражайының бірінші кезеңі 2012 жылдың маусым айында Халса Диван қоғамының Ванкувер Росс-стрит ғибадатханасында ашылды. 2012 жылдың 23 шілдесінде Комагата Мару оқиғасын еске алу үшін ескерткіш ашылды. Ол Ванкувер конвенциялық орталығының Батыс ғимаратына әкелетін теңіз жағалауының сатыларының жанында орналасқан. 2014 жылдың 1 мамырында Канада Посты Комагата Мару кемесі келгеніне 100 жыл толуына арналған марка шығарды. Комагата Мару ұрпақтары қоғамының вице-президенті және өкілі Радж Сингх Тур Комагата Мару мұрасын еске алу үшін жұмыс істеді. Тоор – Комагата Марудағы жолаушылардың бірі Баба Пуран Сингх Джанетпураның немересі. Тоор Британдық Колумбияның Суррей қалалық кеңесіне сөйлегеннен кейін, Суррейдегі 75А даңғылының бір бөлігі 2019 жылдың 31 шілдесінде Комагата Мару жолы деп аталды. Сондай-ақ, 2020 жылдың 17 қыркүйегінде Суррейдегі Р. А. Николсон саябағында «Комагата Маруды еске алу» атты мұралық стенд орнатылды. 2020 жылдың 23 желтоқсанында Тоордың Дельта қалалық кеңесіне берген баяндамасының нәтижесінде Солтүстік Дельта әлеуметтік орталығы алаңында Комагата Маруды еске алатын стенд орнатылды. 2022 жылдың 4 қазанында Нью-Вестминстерде, Британдық Колумбияда, Тоор Нью-Вестминстерге Комагата Маруды еске алу үшін азаматтық мүлікті атауды сұрағаннан кейін Комагата Мару периметрі жолы мен док үшін түсіндірме тақта ашылды. Бір айдан кейін, 2022 жылдың 9 қарашасында Порт-Муди, БК, Порт-Муди қалалық кеңесіне Тоордың 2021 жылғы презентациясынан кейін Комагата Марудың жағдайын еске түсіретін Рокки Пойнт паркіне жаңа мұралық стенд ашылды. Ричмонд, БК, 2023 жылдың 12 шілдесінде Король Джордж паркіне Комагата Мару саяхатын қалаға таныту туралы Тоордың 2019 жылғы өтініші бойынша екі Комагата Мару ескерткіш белгісі орнатылды. Содан кейін 2023 жылдың 22 шілдесінде Оңтүстік Фрейзер жолының Эбботтсфорд сикх ғибадатханасының ұлттық тарихи орны алдындағы бөлігі (Гур сикх ғибадатханасы деп те аталады) Комагата Мару жолы деп аталды. Сонымен қатар, үш белгі орнатылды, онда Сикх қауымының Комагата Марудың көптеген жолаушыларының шөлін, аштығын және денсаулығының нашарлауын жоюға көмектесудегі үлесі егжей-тегжейлі баяндалды. Бұл еске алу шаралары 2019 жылы Тоордың Эбботсфорд парктері, демалыс және мәдениет бөлімімен бірге бастаған жұмысының нәтижесі болды. Тоор 2023 жылдың 16 тамызында Джек Пул паркінде Комагата Мару түсіндіру белгісінің ашылу салтанатының бір бөлігі болды. Бұл белгі Тоордың 2021 жылғы 19 сәуірдегі Миссия кеңесінің алдында Миссия тарихында Оңтүстік Азия қауымдастығының маңыздылығын ескере отырып, Комагата Маруды тануды сұраған ұсынысының нәтижесі болды. 2024 жылы Ванкувердің орталық бөлігіндегі Канада орнына Комагата Мару орнының атауы берілді. Жаңа белгілер 2024 жылдың 9 ақпанында, Тоордың бес жылдық үгіт-насихаттан кейін ашылды. Сонымен қатар, Тоордың лоббистік әрекеттеріне байланысты 23 мамыр – Комагата Мару жолаушыларының Еске алу күні болып табылады. 2020 жылдың 23 мамыры Суррей қаласы мен Британдық Колумбия провинциясы Комагата Маруды еске алу күні деп таныды. Нью-Вестминстер қаласы мен Виктория қаласы 2021 жылдың 23 мамырын Комагата Маруды еске алу күні деп жариялады, ал Ванкувер қаласы бұл күнді Комагата Маруды еске алу күні деп атап өтті. Бернаби қаласы мен Порт-Кокитлам қаласы жыл сайын 23 мамырды Комагата Маруды еске алу күні деп жариялады.

Үкімет кешірім сұрайды

Канада үкіметінің иммиграция және соғыс кезеңіндегі қателіктерді түзету жөніндегі шақыруларына жауап ретінде консервативтік үкімет 2006 жылы түрлі топтармен бірлесіп әзірленген федералдық бастамаларды қаржыландыру үшін, соғыс кезеңіндегі шаралармен және иммиграциялық шектеулермен байланысты қоғамдық жобаларға гранттар мен қаржылық қолдау беру мақсатындағы қоғамдық тарихи тану бағдарламасын құрды. Бұл туралы 2006 жылдың 23 маусымында премьер-министр Стивен Харпер қытай иммигранттарына салынған салық үшін Парламентте кешірім сұраған кезде мәлімдеді. 2006 жылдың 6 тамызында премьер-министр Харпер Суррейде өткен Гадри Бабиян да Мела (Гаддар партиясының фестивалі) кешінде сөз сөйлеп, Канада үкіметінің Комагата Мару оқиғасын мойындағанын және үкіметтің «Канада тарихындағы осы қайғылы сәттерді қалай тану жөнінде үнді-канад қауымдастығымен консультациялар жүргізуге» деген міндеттемесін жариялады. 2008 жылдың 3 сәуірінде Брэмптон—Спрингдейл округінен депутат Руби Дхалла Парламентке 469-шы (М 469) ұсынысын енгізді, онда былай делінген: «Парламенттің пікірінше, үкімет 1914 жылғы Комагата Мару оқиғасынан зардап шеккен үнді-канад қауымдастығы мен жеке тұлғалардан ресми түрде кешірім сұрауы керек, оқиғада жолаушыларға Канадаға кіруге тыйым салынған». 2008 жылдың 10 мамырында Мемлекеттік хатшы (Көпмәдениет және канадалық жекелік) Джейсон Кенни үнді-канад қауымдастығының Комагата Мару оқиғасын еске алу үшін 2,5 миллион долларға дейін гранттар мен қаржылық қолдауға өтініш бере алатынын мәлімдеді. 2008 жылдың 15 мамырында Дхалланың ұсынысы Парламентте талқыланып, қабылданды. 2008 жылдың 23 мамырында Британдық Колумбияның заң шығару жиналысы бірауыздан «Бұл заң шығару жиналысы 1914 жылдың 23 мамырында Ванкувер портында тұрған Комагата Мару кемесінің 376 жолаушысына Канадаға кіруден бас тартқан оқиға үшін кешірім сұрайды. Парламент біздің елімізге және провинциямызға пана іздеген жолаушыларға әділ және бейтарап қарым-қатынас көрсетілмегеніне қатты өкінеді, бұл барлық мәдениеттердің адамдарын құрметпен қабылдайтын және қабылдайтын қоғамға сай емес» деген қаулыны қабылдады. 2008 жылдың 3 тамызында Харпер Суррей, Британдық Колумбияда өткен 13-ші жылдық Гадри Бабиян да Мела (фестиваль) кешінде Комагата Мару оқиғасы үшін кешірім сұрады. Ол Парламенттің үкіметтен кешірім сұрау туралы ұсынысына жауап ретінде «Канада үкіметінің атынан мен премьер-министр ретінде ресми түрде кешірім білдіремін» деді. Сикх қауымының кейбір өкілдері кешірім сұрауға қанағаттанбады, өйткені олар оның Парламентте жасалуын күткен. Мемлекеттік хатшы Джейсон Кенни: «Кешірім сұралды және ол қайталанбас», - деді. Премьер-министр Харпер трагедия туралы мәлімдеме жасамас бұрын (Мела Гадри Бабиян Дада кешінде) Мохан Сингх Мемориалдық қорының мүшелері Суррейдегі сайлау кезіндегі кешірім жеткіліксіз екенін және Парламентте ресми кешірім сұрау қажет екенін мәлімдеді (бұл Мохан Сингх Мемориалдық қорының бастапқы талабының бір бөлігі болды). Харпердің командасы мұндай ұсынысты қабылдамады және ол мәлімдеме жасағанда, фестивальде қорының мүшелері оны әуреге түсірді. Қор кешірім сұрауға күш салды және ақырында Джастин Трюдо үкіметімен оны іске асыру үшін жұмыс істеді. Трюдо премьер-министр болып сайлануға дейін Парламентте кешірім сұрауға уәде берді және 2016 жылы Парламентте ресми кешірім сұрап, осы уәдесін орындады. Профессор Мохан Сингх Мемориалдық қорының мүшелері үшін Парламенттегі ресми кешірім, және ол Хансардқа жазылған болса ғана, қабылдануы мүмкін еді. Топтың (және олармен жұмыс істеген көптеген заңгерлердің) пікірінше, кешірім Парламенттің жазбасына енгізілуі керек болды, әйтпесе ол бос сөздерге айналар еді. Топ үшін болашақ ұрпақтардың осы жазбаға қол жеткізуі маңызды болды, ал кешірім баспасөз хабарлары мен веб-мақалалардың арасында жоғалып кетпеуі керек еді. Комагата Маруды қууға қатысқан Британдық Колумбия полкі (Duke of Connaught's Own) 2011 жылдан 2014 жылға дейін сикх Харжит Саджанның басшылығында болды. Кейін ол Ұлттық қорғаныс министрі болды. 2016 жылдың 18 мамырында Премьер-министр Джастин Трюдо Парламентте оқиға үшін ресми түрде «толық кешірім сұрады». Бұл ресми кешірім үнді-канад қауымдастығының лоббилеуінің нәтижесінде болды, мысалы, профессор Мохан Сингх Мемориалдық қорының (Премьер-министрдің сөзінде нақты айтылғандай) және Комагата Мару қоғамының ұрпақтарының жұмысы. 2021 жылдың 18 мамырында Радж Сингх Тоордың лоббилеуінің нәтижесінде Ванкувер қалалық кеңесі «қаланың оқиғада атқарған рөлі үшін, әсіресе жолаушылардың түсуіне кедерес келтірген заңдарды қолдағандығы үшін шын ниетпен кешірім сұрайды» деді. Тоордың лоббилеуінің нәтижесінде Нью-Вестминстер қалалық кеңесі 2021 жылдың 27 қыркүйегінде қаланың «дискриминациялық, нәсілшіл және мұқтаж адамдарды қабылдамайтын заңдарды ресми түрде қолдауы Комагата Мару кемесінің жолаушыларының қиын жағдайына әкелді, олар Канада суларында да, Үндістанға қайтарылғаннан кейін де қиындықтарға тап болды» деп мойындады. Осыған байланысты «Нью-Вестминстер қаласы осыған дейінгі әрекеттері нәтижесінде дискриминация мен мұқтаж адамдарды қабылдамауға ұшыраған оңтүстік азиялық қауымдастықтан және Комагата Мару кемесінің құрбандыларының ұрпақтарынан ресми түрде кешірім сұрайды».

Медиа

Jeevan Sangram – 1974 жылы түсірілген үнді тіліндегі әрекет-драма фильмі. Комагата Мару оқиғасына негізделген бұл фильм Арджунның кемеге отыруы және одан кейін Үндістанға оралуымен айналысады, онда ол портта атыстан қашып, Британ үкіметіне қарсы көтерілісші болады. Оқиғаға негізделген алғашқы канадалық пьеса – Шарон Поллоктың 1976 жылғы қаңтарда қойылған «Комагата Мару оқиғасы». 2017 жылы Кира Лаугранның режиссерлігімен, Киран Алувалияның қатысуымен Stratford фестивалінде қайта қойылды. Оқиғаға негізделген алғашқы канадалық роман – Джесси Тиндтың 2001 жылы жазған «Теңіздің арыстандары». 2011 жылы Диана Лобб өзінің Ватерлоо университетіне ұсынған философиялық диссертациясында «Теңіздің арыстандары» романын Комагата Маруға қатысты алғашқы көркем Оңтүстік Азиялық перспективалардың бірі деп атады. Романның атауын автордың бірнеше досы 2014 жылы Канаданың сикх мұражайындағы Комагата Мару көрмесі үшін ұсынды, ол кейіннен «Теңіздің арыстандары: Ұлттық Комагата Мару көрмесі» деп аталды. Аджмер Роде 1984 жылы оқиғаға байланысты «Комагата Мару» пьесасын жазды. 1989 жылы Британдық Колумбияның үнді-канад қауымы Комагата Марудың 75 жылдығын тойлағанда Садху Биннинг пен Сухвант Хундал «Самундари Шер Нал Таккар» (Теңіз арыстанымен шайқас) пьесасын жазып, Комагата Мару оқиғасына арналған панджаби әдеби журналы «Ватанның» алғашқы нөмірін бірлесіп редакциялады және шығарды. Финдр Дулай «Маруға хат» атты туындысын 1914–1994 жылдары жазды. Хаттағы мазмұн – қоғамдық деректер мен мұрағаттық материалдарды пайдалана отырып, ойдан шығарылған әңгіме. Бұл мақала 1998 жылы «Рунг» журналының бір санында жарық көрді. «Түнгі құстың дауысын естисің бе?» – 2006 жылы шыққан үнді-канад жазушысы Анита Рау Бадамидің романы. Онда Биби есімді әйел Канададағы оқиға кезінде әкесінің қадамдарын қайта басып, оқиғаның сюжеті Үндістанның басқа заманауи мәселелерімен байланысты. «О Канада, О Комагата Мару» – 2012 жылы Алия Рехана Соманидің үнді-канад қауымы арасындағы оқиға туралы естеліктерді зерттейтін пьесасы. CBC радиосының «Entry Denied» пьесасы, үнді-канад сценарисі Сугит Варугзи оқиғаға назар аударған. 2012 жылы кинорежиссер Али Казимидің «Жұмқырсыздар: Ақ Канада және Комагата Мару» кітабын Douglas & McIntyre баспасы шығарды. 2014 жылы «Talon Books» баспасынан Финдр Дулайдың «Артериялар / Аралар» кітабы жарық көрді. Поэзия кітабы мұрағаттық жазбаларды, қоғамдық қоймаларды және бұрын-соңды жарияланбаған онлайн материалдарды, соның ішінде Ванкувердің қоғамдық кітапханасынан «Комагата Мару» суреттерін пайдалана отырып, өлеңдер жиынтығымен басталады. Саймон Фрейзер университетінің кітапханасы 2012 жылы «Комагата Мару: Сапарды жалғастыру» веб-сайтын ашты. Бұл веб-сайтта Комагата Мару оқиғасына қатысты ақпарат пен құжаттар бар, сонымен қатар Комагата Мару туралы мектеп жасындағы, орта білімнен кейінгі және жалпы аудитория үшін оқыту, зерттеу және білімді қолдау үшін егжей-тегжейлі уақыт кестесі бар. 2010 жылы Гонконгта Пунджаб жастар клубы (ПК) Комагата оқиғасының құрметіне бірінші Комагата Мару жасөспірімдер хоккей турнирін өткізді. 2011 жылдан бастап Пунджаб жастар клубы (ПК) жыл сайынғы турнир өткізіп келеді. 2023 жылы Гонконгта ХКМ 13-ші хоккей турнирі өтті.